Dramat 2008

Rzeką pośród dżungli płyną łódką turyści. Nagle stają twarzą w twarz z nagimi, wymalowanymi Indianami, którzy dzierżą w rękach broń. Podekscytowani turyści płyną dalej. Indianie zakładają dżinsy i inkasują dniówkę. Guarani, jedno z najstarszych plemion indiańskich w Brazylii, zmuszone jest mieszkać w rezerwacie. Niewielka grupa Guarani postanawia opuścić rezerwat i osiedlić się na terenach, które od kilku pokoleń należą już do białych. Zderzenie kultur przedstawione jest jako pełna napięcia historia z elementami mistycyzmu. Aktorzy to autentyczni Indianie, bez żadnego warsztatu aktorskiego.

Peter (Casey Payne) mieszka w wielkiej metropolii, jest biznesmenem. Gdy dowiaduje się o śmierci swojego ojca, przeprowadza się do jego majątku w małym mieście Summerville. Początkowo bardzo niezadowolony z tej zmiany, z czasem zaczyna poznawać uroki mieszkania na prowincji i zaczyna mu się podobać spokojne tempo życia. Odnawia swoje dawne przyjaźnie, zakochuje się, a nawet pojawia się zainteresowanie softballem, z którego to sportu miasto Summerville słynie. Czy jest to trwała przemiana Petera, czy tylko chwilowe zauroczenie?

Trzynastoletnia dziewczynka mieszka w Amsterdamie z pijącą na umór matką, rosyjską imigrantką i starszą siostrą. Katia ma 17 lat i jest piękną młodą kobietą, zmysłową i kipiącą energią. Fascynuje młodszą siostrę do tego stopnia, że dziewczynka buduje swoją tożsamość wokół niej. Przedstawia się zawsze jako „siostra Katii”, a każdej nocy śpi wtulona w siostrę. Dziewczynka żyje w brutalnym środowisku - matka jest prostytutką, natomiast Katia zostaje striptizerką i sięga po narkotyki. Mimo to dziewczynka pozostaje niewinna i naiwna. Zaniedbana przez bliskich, spędza wolny czas na sprzątaniu rodzinnego mieszkania i oglądaniu programów o zwierzętach. Głównie jednak włóczy się po ulicach i obserwuje ludzi.

Kiedy zamożny 77-letni Arturo zostaje porwany podczas kryzysu finansowego w 2002 roku, jego żyjąca na uchodźstwie córka wraca do Buenos Aires. Opuściła kraj rządzony przez dyktaturę wojskową w roku Piłkarskich Mistrzostw świata’78. Opisując wydarzenia z tych dwóch okresów, przeżyte przez kolejne pokolenia jednej rodziny, film wnika w różne rodzaje cierpienia, pokazując nie tylko ból jednostki, ale kontekst, który sprawia, że możliwe jest milczenie, współudział, niesprawiedliwość, tortury i śmierć.

Mężczyzna, który cierpi na agorafobię próbuje pomóc chłopcu, który doświadcza przemocy. Problem w tym, że boi się wyjść na otwartą przestrzeń. Próbuje więc dostać się do bitego poprzez ciasne pomieszczenia.