Dramat 2017

On i ona spotkali się pewnego dnia. Przespali się ze sobą, ale nie jest im przeznaczone spotkać się ponownie.

Charlie (Geraldine Hakewil) i Hugo (Michael Whalley) mają po dwadzieścia lat, żyją w małym rolniczym miasteczku w australijskim stanie Queensland i są przyjaciółmi od zawsze. W ich znajomości jest coś wyjątkowego. Chłopak jest wyimaginowaną postacią pochodzącą z wewnętrznego świata dziewczyny. Ich relacja zawsze była bardzo platoniczna. Kiedy jednak Charlie zaczyna interesować się pewnym mężczyzną, Hugo uświadamia sobie, że jest w niej zakochany i postanawia zrobić wszystko, żeby stać się prawdziwym człowiekiem.

Zimny jak stal i skuteczny jak pantera tajwański zabójca wyjeżdża na zlecenie do Japonii. Coś jednak idzie nie tak i poważnie ranny Long musi się ukryć w przypadkowej ruderze. Znajduje go tam Jun, mały chłopiec, który stanie się nieoczekiwanym łącznikiem między milczącym gangsterem a niepodejrzewającą niczego lokalną społecznością. On także, choć ma ledwie kilka lat, niesie ze sobą bagaż trudnych doświadczeń: być może Long będzie mógł odwzajemnić otrzymaną pomoc?

Jedni mają psy, inni koty, a bohater debiutanckiego filmu Kirsten Tan, rozczarowany życiem architekt w średnim wieku, postanowił sprawić sobie… słonia. Zwłaszcza że w tym, którego przypadkiem zauważył na ulicach Bangkoku, rozpoznał zwierzę towarzyszące mu w trakcie dzieciństwa spędzonego z dala od zgiełku wielkiego miasta. Dla Thany to coś znacznie więcej niż zwykły zbieg okoliczności, to znak, któremu podporządkuje dalsze swoje wybory i działania. Odkupuje zwierzę od jego dotychczasowego właściciela i mając świadomość, że w mieście nie czeka go już nic dobrego, wyrusza z Pop Ayem (jak zwraca się do "pupila") w długą sentymentalną podróż do miejsca szczęśliwej młodości. W jej trakcie natrafia na całą galerię barwnych osobowości. Od wrażliwego włóczęgi mającego zdolność przepowiadania przyszłości, przez dwójkę nadgorliwych policjantów, po zdradzającego wokalne aspiracje transwestytę.

Przedmieścia Los Angeles. Kraniec świata. Bez samochodu nie sposób dotrzeć do centrum. Ale auto Izzy (MacKenzie Davis) jest popsute. Dziewczyna budzi się w obcym łóżku obok mężczyzny, którego twarzy ani imienia nie pamięta. Ma kaca i poplamiony uniform sugerujący, że poprzednią noc spędziła jako barmanka. Może byłby to poranek jak wiele innych, gdyby Izzy nie odkryła, że jej były chłopak wyprawia dziś imprezę zaręczynową. Stara miłość nie rdzewieje, a zazdrość zaczyna dawać o sobie znać. Wkurzona Izzy postanawia przedrzeć się przez Miasto Aniołów (choćby na piechotę) i wkroczyć z butami do raju, z którego została wyrzucona.

Janus, wychodząc ze szpitala psychiatrycznego, ma przed sobą tylko jeden cel - znaleźć dziewczynę o imieniu Amina. Listy od niej uratowały go przed popełnieniem samobójstwa podczas hospitalizacji, a od pewnego czasu kontakt z dziewczyną zaniknął. Chłopak postanawia dowiedzieć się, co się stało. Zaczyna swoje własne śledztwo, które prowadzi go przez paranoiczne i brutalne ulice miasta, co niemalże przypłaca własnym życiem.

Podczas reformy kodeksu pracy z 2016 r. we Francji, fabryka Radial zamknęła swoją działalność, po długim i wyczerpującym strajku. Jeansé, Juliette, Bruno, Christine i Pierre spotykają się, aby "świętować" ze swoimi przyjaciółmi. Wracając do domu, Bruno zostaje poddany kontroli przez żandarmerię. Odmawia w zacietrzewionym gniewie. Grupa przyjaciół stanie po jego stronie, by zachować resztki ludzkości.

Elias jest młodym pastorem Kościoła Baptystów, który po śmierci ojca przejmuje opiekę nad nad lokalną społecznością. Nie do końca radzi sobie z presją przewodzenia wiernym, ale może liczyć na wsparcie swojej żony, z którą spodziewa się dziecka. Pewnego dnia spotyka bezdomnego Daniela i oferuje mu swoją pomoc. Między mężczyznami rodzi się uczucie, które stoi w sprzeczności z wiarą Eliasa. Odrodzenie to dramat o człowieku, który odkrywa w sobie pragnienia burzące jego dotychczasowe życie. Przedstawia rzeczywistość mieszkańców tzw. pasa biblijnego konserwatywnych stanów na południu USA, dla których religijne wspólnoty i ich liderzy stanowią główny wyznacznik moralności. Podobnie jak trylogia Wyznania, pokazuje konflikt wewnętrzny mężczyzny pełniącego religijną funkcję. Jednak w przeciwieństwie do pary mormońskich misjonarzy, Elias musi sam poradzić sobie z presją związaną z jego pozycją i z narastającym poczuciem winy.

Co można zrobić dla najlepszego przyjaciela w dniu jego urodzin? Urządzić orgię! Najlepiej w jego ogromnym, luksusowym domu. Zapraszając mnóstwo przypadkowych osób rożnej płci, orientacji, w rożnym wieku i o różnych upodobaniach. Co może pójść nie tak? Choćby to, że na imprezie pojawi się też niespodziewanie... były facet jubilata, którego ten nie widział od prawie 10 lat. "Piana Party" to trochę komedia, a trochę film obyczajowy w stylu latynoskim. Satyra przeplata się w nim z refleksjami o życiu, miłości i poszukiwaniu spełnienia. Co ciekawe, jest to jeden z przykładów kina inkluzywnego: obok licznych wątków gejowskich, występują tu na równi także wątki hetero, trans, les i bi. Różnica wieku również nie stanowi problemu. Jest para, która przyszła ratować swoje małżeństwo od nudy. Jest chłopak, który chciałby w końcu stracić dziewictwo. Jest mężczyzna, który odkrywa na nowo swoją orientację. Są pożądanie, tęsknota, wina i przebaczenie. Jak w serialu. Jak w życiu.