Dramat 2017

Sebastian (Ebon Moss-Bachrach) jest młodym biznesmenem z Brooklynu, który wybiera się w służbową podróż do Tokio. Przystojny mężczyzna reprezentuje firmę kosmetyczną, której produkty dla mężczyzn są niezwykle popularne w Japonii. Mimo licznych sukcesów w życiu zawodowym, codziennością Sebastiana rządzi smutek. W hotelu co chwilę wpada na piękną i tajemniczą Claire (Elisabeth Moss). Niespodziewane para nieznajomych ludzi postanawia spędzić ze sobą pełną wrażeń noc.

Rok z życia robotnika, źle traktowanego przez swoją żonę - alkoholiczkę i jego fałszywych przyjaciół. Prowadzi go to do szaleństwa, a w końcu do dramatu.

Alpy Ötztalskie, 5300 lat temu. Neolityczny klan mieszka w pobliżu jeziora. Jego wodzem jest Kelab (Jürgen Vogel), którego zadaniem jest ochrona swoich bliskich i świętego Tineka. Pewnego dnia, w czasie kiedy mężczyzna jest na polowaniu, osada zostaje napadnięta. Większość członków grupy, łącznie z jego żoną i synem, zostaje zamordowanych. Z życiem uchodzi tylko jeden noworodek. Pełen złości i żalu Kelab postanawia się zemścić na oprawcach i wyrusza w pełną niebezpieczeństw wyprawę ich śladem.

Martin Clément (Finnegan Oldfield), urodzony jako Marvin Bijou, ciągle ucieka. Uciekł z małej wioski w Wogezach. Uciekł z rodziny, z tyranii ojca, od zrezygnowanej matki. Uciekł od nietolerancji i odrzucenia, znęcania się, na które był narażony. Od wszystkiego, co uczyniło go "innym" chłopcem. Mimo to nadal znajduje sojuszników. Najpierw Madeleine Clément (Catherine Mouchet), dyrektorkę college'u, która sprawiła, że odkrył teatr, którego imię zapożyczył jako symbol jego zbawienia. A potem Abla Pinto (Vincent Macaigne), życzliwego człowieka, który zachęcił go do opowiedzenia całej swojej historii na scenie.

Giulio (Carlo Delle Piane) jest starszym, eleganckim panem, który niegdyś był prawnikiem. Porzucił jednak tę drogę kariery i zaczął zarabiać na życie jako pokerzysta. Jego życia nie ułatwia skomplikowana relacja z córką (Caterina Murino). Mężczyzna cały swój wolny czas poświęca Claudio, ciężko choremu, bliskiemu przyjacielowi (Lando Buzzanca). Giulio opiekuje się nim i odwiedzając go codziennie, przynosi mu różę. Kiedy sytuacja finansowa mężczyzn bardzo się komplikuje, były hazardzista musi stoczyć swoją ostatnią grę o wszystko.

Pascal (Pascal Rénéric) i Pauline (Pauline Lorillard) po latach spędzonych na podróżowaniu powracają na ziemie swoich rodziców, ale nie mogą spłacić rachunków obciążonego majątku. Spotykają się ze swoimi przyjaciółmi z dzieciństwa, którzy ze skromnego pochodzenia nie dorobili się bogactwa. Jeden z nich chce odsprzedać swoją ziemię w najlepszej cenie dla inwestorów domów emerytalnych.

Ojciec i jego zrozpaczony syn muszą razem przekazać zaproszenia ślubne córki każdemu z gości, zgodnie z miejscowym palestyńskim zwyczajem.

Współczesna Bułgaria wygląda optymistycznie, głównie dlatego, że wszyscy realiści i pesymiści wyjechali. Przejeżdżamy ulicami Sofii i przyglądamy się jej oczami kierowców taksówek i ich klientów. Poznajemy ich historie, które wydarzyły się w ciągu 24 godzin. Widzimy, że każda decyzja ma wpływ na innych. Dowiadujemy się, że śmierć jednej osoby może dać kolejną szansę na nowe życie, a jeden prosty akt dobroci może mieć wielkie znaczenie. To opowieści o miłości i obojętności, poświęceniu i samotności; wszystkie połączone przez audycję radiową, która stawia pytania, ale nie daje odpowiedzi. To opowieści o społeczeństwie, które potrzebuje zmiany KIERUNKU, nawet jeśli miałaby być to zmiana tak drastyczna, jak operacja na otwartym sercu.

Pełnometrażowy debiut szkockiego filmowca Petera Mackiego Burnsa to intymny portret trzydziestojednoletniej mieszkanki Londynu, tytułowej Daphne. Kobieta jest na życiowym rozdrożu. Pracuje w modnej restauracji, otoczona nieustannie ludźmi, w rzeczywistości z nikim nie potrafi nawiązać głębszej relacji. Nie mówiąc o zaangażowaniu się emocjonalnym w jakiekolwiek związki damsko-męskie. Bohaterka spędza czas, upijając się, pracując w rutynowym, pogardzanym przez nią rytmie i stylu oraz uprawiając przygodny seks. Nie ma również ochoty otworzyć się przed swoją matką, która, w przeciwieństwie do córki, ewidentnie stara się podtrzymać ich więź. Pewnego dnia jednak pozbawione głębszego sensu życie Daphne gwałtowanie się zmienia pod wpływem napadu, którego jest świadkiem. Od tego momentu bohaterka będzie musiała stawić czoła nie tylko sytuacji, w jakiej się znalazła, ale i własnej emocjonalnej pustce oraz obojętności.