Etiuda 2018

Wyobraź sobie, że jesteś w lesie, jest ciemno, cicho, zupełnie nie pamiętasz, dlaczego tam się znalazłeś. Bardzo chcesz stamtąd wyjść, ale nagle słyszysz, obok siebie wycie. Coś biegnie w twoją stronę i czegoś szuka, a ty siedzisz w miejscu. Nie ruszasz się, bo nie chcesz, żeby cię zauważyło. Nagle obok w mroku pojawia się wilk, a za nim drugi i trzeci, otaczają cię. Co robisz?

Ojciec i dwójka dzieci mieszkają w podziemnym bunkrze w środku lasu. Wygląda na to, że są jedynymi ludźmi na Ziemi, którym udało się przetrwać wielki kataklizm. Z powodu skażenia powietrza mogą wychodzić na zewnątrz tylko w specjalnych kombinezonach ochronnych. Sygnał ze świata „zewnętrznego” motywuje ich do stawienia czoła temu, co kryje się poza ich polem widzenia.

Młody kieszonkowiec chce uciec ze swoją dziewczyną.

Podobno jest wysoki, ma silne ręce i długie, zręczne palce. Podobno może złapać nimi za gardło i trzymać, dopóki nie zabije swojej ofiary. Nikt go nie zna, ale wszyscy o nim mówią, z szeptów i plotek rodzi się obraz człowieka-potwora.

Syn zabiera w podróż Ojca, z którym przed laty zerwał kontakt. Jadą do górskiej samotni, miejsca, w którym kiedyś zbudowali leśniczówkę. W otoczeniu surowej przyrody wspólnie stawiają czoła własnym słabościom. Ojciec podejmuje kolejną próbę odbudowania relacji z synem. Syn buduje na potoku tamę, wspólna praca staje się pretekstem do podjęcia rozmowy.

Ada decyduje się wystąpić w filmie pornograficznym. Podczas przygotowań do produkcji, dziewczyna powoli tracić pewność siebie. Sytuacja komplikuje się, gdy na planie bohaterka dostaje telefon od byłego chłopaka. Ada usiłuje odwlec w czasie swój występ, ale presja otoczenia staje się coraz silniejsza.

Ewa, kobieta w średnim wieku, zaprasza do siebie Nikolę z okazji jej siedemnastych urodzin. Podczas spotkania nastolatka zaczyna prowadzić psychologiczną grę. Dziewczyna rozlicza Ewę z jej przeszłości, co jest jednym z najważniejszych testów w jej życiu.

Muzyka łagodzi obyczaje! Kto powiedział, że zawadiaka z posturą Arnolda Schwarzeneggera nie może zakochać się w operze? Dziewiętnastoletni Krzysztof trafia do niej przez przypadek – jako ochroniarz. Wzruszony pierwszą arią, którą w życiu słyszy, postanawia... rozpocząć lekcje śpiewu. Zderzenie dwóch, wydawałoby się skrajnie różnych światów: rapu i klasyki, siłowni i auli koncertowej, reżyserka i scenarzystka Kamila Chojnacka przedstawia z lekkością, humorem, przede wszystkim zaś z dużą sympatią dla swoich bohaterów.

W eleganckim salonie u cioci Leonii zbiera się rodzina, żeby uczcić urodziny gospodyni. Przy winie rozmowa szybko schodzi na niewygodne tematy. Pojawiają się mniejsze i większe złośliwości, odżywają utarczki, a na wierzch wychodzą od dawna skrywane tajemnice. Może jedynym lekarstwem na te niesnaski jest śmiech? Pomysł zaczerpnięty z cyklu „W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta. Film na granicy kina i teatru, kunsztownie dopracowany i ze znakomitą obsadą.

Dawna miss, obecnie emerytowana fryzjerka, Elżbieta, za namową syna postanawia wystartować w konkursie dojrzałej piękności. Kiedy staje na scenie, paraliżuje ją strach. Trema bohaterki rośnie, gdy okazuje się, że w szranki staje jej rywalka z przeszłości. Potencjalny tytuł miss ma być szansą na odbudowanie wiary w siebie oraz nowy początek w życiu tytułowej Elizabeth. W trakcie konkursu na jaw wychodzi sekret syna.