Djam (Daphne Patakia), młoda Greczynka, zostaje wysłana do Stambułu przez wuja Kakourgosa (Simon Abkarian), emerytowanego marynarza, aby znalazła kogoś, kto naprawi ich łódź. Spotyka 19-letnią Avril (Maryne Cayon), Francuzkę, samotną i bez pieniędzy, która przybyli do Turcji, aby dobrowolnie ubiegać się o swoich uchodźców. Djam, hojna, bezczelna i wolna, zabiera ją pod swoje skrzydło w drodze do Mitylenu.
Dafne to 18-letnia judoczka z niewielkiej miejscowości, która staje przed największą szansą w swoim życiu. Zauważa ją Yuri – najbardziej znany mistrz w kraju. Dzięki jego pomocy przeprowadza się do Aten i rozpoczyna przygotowania do kwalifikacji olimpijskich.
Koniec lat 70., gdzieś na Morzu Śródziemnym: Marcos Timoleon, potentat finansowy, organizuje wystawne, ekstrawaganckie przyjęcie urodzinowe dla Sofii na swojej ekskluzywnej prywatnej wyspie. Przyjęcie to doskonały pretekst dla różnych osób z jego życia, by zwrócić się do niego z własnymi planami.
Mickey (Sebastian Stan) i Chloe (Denise Gough), dwójka Amerykanów po trzydziestce mieszkających w Atenach, spotyka się w upalny letni weekend. Pobyt w Grecji Chloe dobiega końca i kobieta postanawia porzucić swoją pracę w ojczyźnie, aby sprawdzić, czy miłość jednego weekendu wytrzyma zderzenie z rzeczywistością i nieuchronnym nadejściem poniedziałku.
Bohaterowie Babisa Makridisa - kiedyś mieszkający w samochodzie bezimienny kierowca (L), teraz również pozbawiony nazwiska prawnik - to mężczyźni w średnim wieku. Trudno o lepszy moment na załamanie nerwowe. Posępny Yannis Drakopoulos, który przed realizacją "Litości" dostał od reżysera filmy Akiego Kaurismäkiego i Bustera Keatona, nie rozstaje się z miną żałobnika, wcielając się w postać ojca rokującego pianisty i męża kobiety w śpiączce. Pewnego dnia żona jednak się budzi i wszystko staje na głowie. Lukrowane babeczki od troskliwej sąsiadki przestają przychodzić, nikt już nie posyła pełnych litości spojrzeń, a prawdziwą tragedią okazuje się brak powodów do zmartwień. Makridis i scenarzysta Efthymis Filippou portretują człowieka, na którego współczucie innych działa jak narkotyk. Co gorsza, jego potrzeba wiecznego malkontenctwa nie współgra z otoczeniem. Z okna apartamentu roztacza się przecież widok na srebrną plażę, lazurowe niebo i samotną palmę pośrodku.
Ateńska wioska olimpijska, tętniąca życiem podczas Igrzysk Olimpijskich w 2004 roku, jest teraz symbolem upadku gospodarczego Grecji. W zdewastowanym parku, gdzie mieszkają już tylko co biedniejsi, spotykają się miejscowe dzieciaki. Wśród zniszczonych trybun, basenów treningowych wypełnionych zieloną wodą wyładowują swoją energię, wymyślając coraz to nowe "zabawy". Ich życie wydaje się pozbawione większego sensu, bez perspektyw. Najstarszy z dzieciaków, Dimitris i Anna, emerytowana atletka, odwiedzają tereny kurortów wypoczynkowych na obrzeżach miasta. Im dłużej są poza granicami opuszczonej wioski i im więcej czasu spędzają wśród beztroskich przaśnych turystów, tym większa złość na otaczający świat budzi się w chłopcu.
Republika Południowej Afryki, Wolne Państwo, odcięty od reszty kraju bastion mniejszości etnicznej białych Afrykanerów. W tej konserwatywnej społeczności, obsesyjnie przywiązanej do siły i męskości żyje skryty, wrażliwy Janno. Pewnego dnia jego gorliwie wierząca matka przyprowadza do domu Pietera, sierotę z ulicy, którą chce uratować. Matka prosi Janno, by stał się bratem dla nieznajomego, doświadczonego życiem chłopaka. Rozpoczyna się rywalizacja o władzę, dziedzictwo i rodzicielską miłość.
Świat ogarnięty jest pandemią wirusa, który wywołuje u ludzi nagłą amnezję. Aris (Aris Servetalis), mężczyzna w średnim wieku, dołącza do programu, którego celem jest pomoc pacjentom w budowaniu nowej tożsamości. Dostaje on zadanie codziennego nagrywania się, aby mógł tworzyć nowe wspomnienia i dokumentować je przed kamerą. Powoli wraca do zwykłego życia i spotyka Annę (Sofia Georgovasili), która również jest w trakcie rekonwalescencji.Za pomocą surrealistycznych obrazów grecki scenarzysta i reżyser, Christos Nikou, snuje refleksyjną opowieść o pamięci, tożsamości i stracie, badając jednocześnie, jak społeczeństwo może poradzić sobie z nieodwracalną w skutkach epidemią. Czy gatunek ludzki jest jedynie sumą obrazów, które kompiluje i wyświetla, czy też jest czymś bogatszym i głębszym?
Chatila i Reda to dwaj palestyńscy kuzyni, którzy znaleźli schronienie w Atenach. Razem wykorzystują różne fortele, aby zebrać dużą sumę pieniędzy, która pozwoli im na zdobycie fałszywych paszportów – klucza do Niemiec, gdzie marzą o tym, by w końcu móc zacząć nowe życie. Jednak dążenie to zmusza ich do przekroczenia własnych ograniczeń i pozostawienia części siebie w nadziei na lepszą przyszłość.