Krótkometrażowy 1930

W tym solowym wirtuozerskim koncercie skrzypcowym Myszka Miki prezentuje szeroki wachlarz ekspresji i emocji (a nawet nosi długie włosy). Podczas wykonywania kilku utworów, w tym „Tańców węgierskich” i uwertury z „Wilhelma Tella”, musi zmierzyć się z niewidoczną publicznością i krzykaczem. Film ten, znany również jako „Just Mickey”, wyreżyserował sam Walt Disney.

Goryl Beppo ucieka z Zoo, porywa Minnie i związuje ją na jej własnym strychu. Mickey dopada napastnika, bawi się z nim w kotka i myszkę, ale w końcu obezwładnia małpiszona.

Trzecia część „Czterech pór roku”. Niedźwiedzie, bobry, wiewiórki oraz inne ssaki spieszą się z przygotowaniami przed nadchodzącą zimą, znowu w rytm skocznych pastiszów klasycznych melodii.

Myszka Miki i Minnie są na Dzikim Zachodzie, gdzie zostają zaatakowani przez Indian, którzy porywają najpierw Minnie, a później Mikiego, gdy on jej szuka. Minnie udaje się uciec i uwalnia go. Przebierają się za żołnierzy, a wystraszeni Indianie uciekają na wzgórza.

Ostatnia z „Czterech pór roku”. Rozmaite zwierzęta figlują na świeżo opadłym śniegu, jeżdżą na łyżwach na skutym lodem jeziorze do akompaniamentu między innymi takich melodii jak „Jingle Bells” i „The Skater's Waltz”.

Drugi film z „Czterech pór roku”. Jeszcze więcej brojenia i żerowania wśród leśnych stworzeń. Tym razem stonogi, motyle, patyczaki oraz nieco wesołych chrabąszczy błotnych.

Myszki Miki i Minnie jadą na piknik, zabierając na swoje nieszczęście Pluto. Pies ścigając króliki, uszkadza samochód Mikiego. W tym czasie zwierzęta buszują w koszyku z prowiantem, a Miki śpiewa piosenkę „W cieniu starej jabłoni”.

Bożek Pan flirtuje w polach, za pomocą muzyki i tańca czarując florę i faunę, która chętnie się przyłącza do zabawy, do tego stopnia, że podczas tańca zderzają się ze sobą dwie chmury burzowe, powodując wyładowania grożące spaleniem piorunami wszystkiego, co jest w dole poniżej. Szczęśliwie artystyczny wdzięk Pana zwabia płomienie ognia do leżącej nieopodal sadzawki, w której zostają unieszkodliwione.

Uczeń czarodzieja próbuje swoich sił w czarnej magii.

Oswald (Pinto Colvig) trafia do wnętrza podupadłego i mrocznego teatru operowego, gdzie staje się świadkiem serii niezwykłych oraz niepokojących zdarzeń. Budynek jest domem dla tajemniczego Upiora, który za wszelką cenę postanawia pomóc młodej i ambitnej śpiewaczce w zdobyciu upragnionej sławy. Aby ukryć rażący brak talentu dziewczyny, zamaskowany gospodarz umieszcza pod jej spódnicą adapter z płytą gramofonową, co pozwala jej tymczasowo oczarować publiczność podczas występu. Sytuacja komplikuje się, gdy artystka, zamiast odwdzięczyć się swojemu protektorowi, zaczyna okazywać zainteresowanie przybyłemu do opery królikowi. Upiór (Walter Lantz), czując się dotkliwie odtrącony i upokorzony przez kobietę, której poświęcił swój czas, postanawia wywrzeć na parze okrutną zemstę. Rozpoczyna się dynamiczny pościg w labiryncie teatralnych korytarzy, garderób i podziemi, w których każdy przedmiot może stać się groźną bronią w rękach zazdrosnego antagonisty. Oswald musi wykazać się dużą pomysłowością, aby uniknąć pułapek zastawianych przez gospodarza obiektu i uratować śpiewaczkę przed gniewem szaleńca. Animacja obfituje w surrealistyczne gagi wizualne oraz dynamiczne zmiany scenerii, typowe dla wczesnych produkcji z udziałem tej postaci. Twórcy (Manuel Moreno) i (William Nolan) kładą nacisk na synchronizację obrazu z podkładem muzycznym, co buduje napięcie w momentach konfrontacji. Historia kończy się chaotyczną walką o przetrwanie w świecie teatru.