Romans 1997

Tajny agent Mossadu Alex Abramov (Dan Turgeman), zakochuje się w pięknej, młodej studentce muzyki, Thei (Mili Avital). Nie mogąc się ujawnić, wysyła jej anonimowo listy i prezenty, nawiązujące do obrazu Pabla Picassa "Dora Maar i Minotaur". Thea początkowo myśli, że to jakiś kolejny student ją podrywa. Niestety, wrogowie Alexa zamierzają wykorzystać jego uczucie do dziewczyny.

Główny bohater Marcus ma 15 lat i jest półsierotą. Chłopakiem opiekuje się babka, ponieważ matka siedzi za kratkami. Babka prowadzi knajpę i nie ma czasu na wychowywanie wnuka. Pozostawiony bez opieki Marcus zadaje się z kumplami z gangu zajmującego się rozbojami i kradzieżami w sklepach. Pewnego dnia chłopaka zatrzymuje policja za kradzież płyt. W komisariacie dowiaduje się szokującej prawdy o matce. Okazuje się, że zabiła jego ojca, który znęcał się nad rodziną...

Hugo trudni się sprzątaniem pól basenowych bogatym mieszkańcom jednej z dzielnic Los Angeles. Poza tym, dziewczyna zajmuje się opieką nad uzależnionym od narkotyków ojcem i matką hazardzistką. Pewnego razu utrzymuje aż czterdzieści zleceń w okresie, gdy w Kalifornii panuje susza. Na dodatek szef magii urządza przyjęcie dla przyjaciół i musi mieć w basenie świeżą wodę. W ten sposób zaczyna się zwariowany dzień w życiu Hugo.

Camille Lalande (Agnès Jaoui), studentka historii, zarabia na życie, oprowadzając wycieczki po Paryżu. Pewnego dnia przypadkowo spotyka Nicolasa (Jean-Pierre Bacri), dawnego przyjaciela swej starszej siostry, Odile (Sabine Azéma), która od lat związana jest z kimś innym. Nicolas przyjechał do Francji, by znaleźć mieszkanie w Paryżu i sprowadzić tu swoją żonę z dziećmi. Camille namawia go, by spotkał się z Odile, która od pewnego czasu także stara się znaleźć nowy apartament. Z pomocą przychodzi jej właściciel agencji nieruchomości, Marc Duveyrier (Lambert Wilson). Gdy Camille przychodzi obejrzeć nowe mieszkanie siostry, poznaje Marca i zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia. Dziewczyna nie zdaje sobie sprawy, że uczuciem darzy ją inny pracownik agencji, Simon (André Dussollier). To jemu przypada w udziale zadanie znalezienia lokum dla Nicolasa. Wkrótce wszyscy spotykają się na imprezie zorganizowanej przez Odile... Oryginalność filmu Alaina Resnais polega na tym, że w dialogi bohaterów wpleciono fragmenty popularnych piosenek - w sumie ponad 40 utworów - idealnie pasujące do wypowiadanych przez aktorów kwestii. W 1998 roku obraz otrzymał aż siedem Cezarów.

Żywiołem Dumonta jest obserwacja. W Życiu Jezusa przygląda się grupie nastolatków żyjących z dnia na dzień na flandryjskiej prowincji, w rodzinnym mieście reżysera – Bailleul. Pozujący na motocyklowy gang chłopcy jeżdżą po okolicy, naprawiają stary samochód, grają w orkiestrze dętej. Ich uporządkowana, choć tkwiąca w wiecznym zawieszeniu egzystencja, nie przynosi żadnych wyzwań. Najwrażliwszy z bandy, epileptyk Freddy, przeżywa młodzieńczą miłość. Kiedy jego dziewczyna Marie, zaintrygowana zabiegającym o jej względy arabskim emigrantem Kaderem, porzuci Freddy’ego, chłopak znajdzie okazję, żeby się zemścić. Rutyna i dosłowność miłosnych zbliżeń zostanie skontrastowana z przemocą, która popycha Freddy’ego w koleiny męskości. Oto prawdziwa inicjacja w ludzkim świecie.

Na nowojorskim Manhattanie mieszkają Mary (Catherine Keener) i Joe (Matthew Modine). Ona - pragmatyczka, poważnie podchodzi do życia, pracuje jako charakteryzatorka w agencji reklamowej modelek. On - idealista, żyje marzeniami, jest niespełnionym aktorem. Są ze sobą od sześciu lat, ale kłopoty finansowe powodują, że ich związek przeżywa kryzys. Joe ciągle czeka na wielką szansę, liczy na dużą kinową rolę, nie chce grać w telenowelach, w których nie może rozwinąć talentu. Ale w mydlanej operze występuje przyjaciel Joego, Bob (Maxwell Caulfield). Do tej pory razem pracowali dorywczo jako kelnerzy w eleganckim lokalu, ale Bob chce zrezygnować z posady, by poświęcić się tylko grze, choćby i w telenoweli. Tymczasem Joe wciąż chodzi na przesłuchania i wybrzydza, aż w końcu sprowadza go na ziemię energiczna agentka, Dee Dee Taylor (Kathleen Turner). Obydwaj młodzi mężczyźni marzą o miłosnej przygodzie z prawdziwą blondynką. Bob poznaje jasnowłosą modelkę Saharę (Bridgette Wilson-Sampras), ale porzuca ją, gdy się dowiaduje, że dziewczyna ma tlenione włosy. Nawiązuje romans z partnerką z planu filmowego. Joe również szuka ideału, tymczasem jego zawiedziona narzeczona, Mary, za radą psychoanalityka, bierze lekcje samoobrony u przystojnego instruktora. Po wielu rozczarowaniach przyjaciele odnajdują swoje miejsce na ziemi. Bob podpisuje pięcioletni kontrakt z producentami telewizyjnymi, Joe dostaje główną rolę w filmie kinowym.

Adam i Ewa to złośliwa komedia o życiu trzydziestolatków. Film zaczyna się tam, gdzie wszystkie historie miłosne się kończą, kiedy to Adam ślubuje Ewie wieczną miłość. Jednak cztery lata później dociera do nich, jak długa i nudna może być wieczność. Wszystko stało się rutynowe i daje się łatwo przewidzieć. Jedynym rozwiązaniem problemu wydaje się być zmiana. Ewa uważa, że powinni kupić dom i mieć dziecko, natomiast Adam sądzi, że zmiana mogłaby być trochę mniej radykalna. Adam wolałby, aby spróbowali żyć oddzielnie. Nagle okazuje się, że wieczność jest znacznie krótsza, niż tego oczekiwali...

Antonio mieszka nielegalnie w Nowym Jorku. Zmienia pracę jak rękawiczki, mieszka kątem i romansuje bez zobowiązań z właścicielką galerii sztuki. Pewnego dnia zakochuje się w Ellen, dziennikarce radiowej, która właśnie przeprowadza się do Paryża. Antonio postanawia zatrzymać ją za wszelką cenę w Nowym Jorku.

Ta adaptacja popularnej powieści Jørgena-Frantza Jacobsena opowiada o problematycznym romansie księdza Poula i Barbary, dwukrotnie owdowiałej uwodzicielki.

Claude i Ellen są najlepszymi przyjaciółkami, które żyją w nienajlepszej dzielnicy Nowego Jorku. Ich relacje zostają zaburzone w momencie gdy Ellen zaczyna spotykać się z chłopakiem. Ta sytuacja sprawia, że Claude podejmuje pracę w pizzerii, bardziej otwiera się na ludzi i zaczyna poznawać własną seksualność.