Filmy Rosja

Druga część filmu „O miłości”. Moskwa, lato 2016 roku. Nowy wykład, nowy prowadzący, zupełnie nowy temat: "Jak zachować miłość we współczesnym świecie" i pięć nowych historii o miłości. Bohaterowie nadal cierpią, walczą o swoje uczucie, jeszcze częściej wplątują się w niedorzeczne i śmieszne sytuacje, a jednocześnie coraz bardziej wierzą w siłę miłości.

Zorganizowana przez radzieckich weteranów wojny afgańskiej czerwona mafia zajmuje się przemytem broni i narkotyków z Afganistanu. W jej rozgrywki z KGB zostaje wciągnięty Oleg, oficer w stanie spoczynku. Kiedy próbował być neutralny, porwano mu syna. Teraz musi pokonać obie strony rozgrywki, aby odzyskać syna.

Film opowiada o relacji między ojcem (w tej roli postać kultowa w rosyjskim kinie - Wiktor Suchorukow) a synem w dość nietypowej rodzinie na rosyjskiej prowincji. Matka opuściła ich, kiedy syn był jeszcze mały. Ojciec opiekuje się jedynym synem z niespotykanym zaangażowaniem, przez co chłopak czuje się stłamszony. Chcąc wyrwać się z domu, Andriej znajduje odskocznię wśród swoich nastoletnich przyjaciół, a przede wszystkim zafascynowany jest nową dziewczyną, która autostopem przemierza kraj. Andriej znika wraz z nią, a wówczas dramat stopniowo przeradza się w kryminał…

To dramatyczna historia nastoletniego Aleksieja, który pod wpływem patriotycznego uniesienia zgłasza się jako ochotnik do armii carskiej i podczas ofensywy Brusiłowa trafia na ziemie polskie. W pierwszej potyczce z wrogiem traci wzrok. Zostaje więc tak zwanym „słuchaczem”, którego zadaniem jest nasłuchiwanie odgłosów nadlatujących samolotów niemieckich bądź austriackich. Jest w tym ponura symbolika, że od zmysłu niedoświadczonego w boju ślepca zależy teraz los całego oddziału.

Trzy siostry, zmuszone przez okoliczności, znajdują się poza granicami Rosji i zamieszkują w małym bałtyckim miasteczku. Podobnie jak trzy siostry Czechowa, marzą o przeprowadzce do Moskwy, ale los ma wobec nich własne plany.

Ona zawsze ma jakiś plan - dla każdego z osobna. Każdemu przedstawia się innym imieniem; jednemu jest potrzebna Wiera, drugiemu - Nadieżda. Prawie wszyscy pragną za to Lubow. Od każdego odchodzi w wyznaczonym czasie i z określonego powodu. Ale jak stwierdzić, gdzie kończy się oszustwo, na które godzi się, aby zdobyć pieniądze, a gdzie zaczynają się prawdziwe uczucia? I czy ktokolwiek wie, kim jest naprawdę: zwykłą moskiewską utrzymanką, sprytną oszustką, utalentowaną aktorką czy kobietą, która potrafi (jedynie) kochać? Kochać ich wszystkich…

Opowieść o niespełna trzydziestoletnim Giorgim Meschim (w tej roli Giorgi Petriaszwili), robotniku w kopalni na przedmieściach Tbilisi, to historia zakażenia Złem. Mężczyzna przez przypadek staje się świadkiem zbrodni – mafijnej egzekucji, której ofiarą pada znany gruziński piłkarz. Przyglądając się zwłokom już po odjeździe zabójców, Giorgi przekonuje się, jakie to proste – zabić człowieka. Na dodatek nieudolność policji sprawia, że winni nie zostają aresztowani i nie ponoszą kary. Z czasem Meschi zdradza coraz bardziej perwersyjną fascynację nikczemnością. Studiuje stare dokumenty, chcąc wniknąć w umysły zbrodniarzy sprzed lat; nie dostrzega przy tym, że w niebezpieczny sposób zbliża się do granicy, której nikt nie powinien przekraczać.

Wielka gwiazda operowa Sofia Mayer po latach emigracji wraca do Rosji, gdzie stawiała swoje pierwsze kroki na scenie. Diva ma reżyserować „Damę pikową” Czajkowskiego i wystawić ją na tej samej scenie, na której kiedyś debiutowała. Spektakl niewątpliwie będzie wydarzeniem sezonu, a śpiewaków, którzy w nim wystąpią czeka rozgłos, pieniądze, a może nawet światowa kariera. O angaż u Mayer zabiegają wszyscy, ale młody tenor Andriej aby dostać rolę w jej inscenizacji, jest gotów posunąć się do najgorszych rzeczy. Rozpoczyna się intryga, która wciągnie wszystkich członków zespołu.

Starsza o trzydzieści lat eks-kołchoźnica Asia, próbuje, zresztą bez powodzenia, odnaleźć się w dobie pieriestrojki. Tęskni za komunizmem, tak jak i pozostali mieszkańcy wioski, bo taka demokracja, z jaką mają do czynienia i jaką wokół widzą jest dla nich synonimem anarchii, chaosu, korupcji i złodziejstwa. Jak stwierdza filozoficznie Asia – gdzie nie ma strachu, tam nie ma porządku, czym wyraża zgodną opinię całej kołchozowej społeczności.