Filmy Rosja

Podobnie jak w późniejszym o rok "Nie kocham cię", Rastorgujew i Kostomarow oddają cały film w ręce amatorów. Przekazują im kamerę i podążają za impulsami ich wyobraźni. Młodzi Rosjanie kręcą to, co ich boli, dotyka, interesuje, pobudza, przykuwa uwagę. Instynktownie skupiają się na emocjach, nie bacząc na sens, spójność, konsekwencję czy cel tych poszukiwań. Całość splata jednak wyrazisty lejtmotyw: miłość. To ją bohaterowie próbują ująć w kadrze w momentach czułości z drugą osobą, ale także w spontanicznych wybuchach agresji wywoływanych w trosce o kogoś bliskiego. To miłość płynnie wiedzie nas przez liczne i różnorodne historie, pozwala nie dostrzegać kanciastej, surowej formy filmowej wypowiedzi i buduje dramaturgię wybranych przez bohaterów chwil.

Pewnego dnia na dworcu zamożnej rodzinie kradną walizkę. Złodziejom pomaga siedmioletnia Lubka wychowywana przez "ulicę". Ona nie wie, co to takiego dom rodzinny i kochająca się rodzina. Po tym zdarzeniu Lubka często przypomina sobie dobrze ubraną dziewczynkę, Irinę, z tej okradzionej rodziny i marzy by być na jej miejscu. Minęły lata i los sprawia, że obie, już dorosłe dziewczyny spotykają się w dalekim uralskim miasteczku, dokąd Irina, już jako młody lekarz, dostała się po studiach. Po śmierci matki, Fainy Siemienownej, szuka niani dla swojej córeczki, ale trudno tutaj znaleźć odpowiednią kandydaturę. W końcu Irina wybiera krnąbrną dziewczynę, która dopiero co wyszła z więzienia, Lubkę...

Z powodu uroczystej okazji Żenia i Sasza spotykają się w restauracji, jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem.

Każdemu marzy się piękne życie, inżynier w jednej prowincjonalnej fabryce Iwan nie jest wyjątkiem od tej reguły. Zmuszony jest jednak nieźle kombinować, aby zdobyć swoje uczciwie zarobione pieniądze i cieszyć się pięknym życiem.

Drugi w ogóle, ale pierwszy w pełni samodzielny pełnometrażowy film Natalii Nazarowej (współautorki wstrząsającej Córki z 2012 roku) przenosi nas do prowincjonalnego miasta na północy Rosji. Miasta, o którym zapomniał chyba nawet sam Bóg. Życie mieszkańców nie zmieniło się w nim od upadku Związku Radzieckiego, upływa w cieniach fabryki ołówków, jedynego znaczącego pracodawcy w regionie, oraz położonej kilkanaście kilometrów od osady kolonii karnej. Do niej trafia właśnie Siergiej Zołotariow, petersburski artysta, który, jak można się domyślać, naraził się komuś wpływowemu. W ślad za nim rusza, porzucając wielkomiejskie życie, jego żona Antonina, która znajduje zatrudnienie jako nauczycielka rysunków w miejscowej szkole. Jako osobie z zewnątrz trudno jej odnaleźć się w hermetycznym środowisku, w którym każdy obcy traktowany jest jako potencjalne zagrożenie. Panujące wśród dorosłych niezdrowe relacje przekładają się także na dzieci i młodzież, uczniów Antoniny. Najwięcej problemów sprawia najstarszy z nich, Misza Ponomariow, wokół którego panuje dziwna zmowa milczenia. Zołotariowa stara się przebić mur i podejmuje walkę o duszę chłopca, chcąc ocalić go przed pisanym mu od pokoleń w jego rodzinie losem.

Fotograf i podróżnik Leonid Krugłow wraz ze swoją ekipą udaje się w podróż arktycznym szlakiem Siemiona Dieżniewa, pioniera i odkrywcy, który w XVII wieku przesunął granicę Księstwa Moskiewskiego daleko na wschód. Ekipa pokonała 10 tysięcy kilometrów na zaprzęgach, ciągniętych przez psy i renifery, w łodziach, na motoparalotniach, ryzykując życiem i walcząc z przeciwnościami losu. Wyprawa Krugłowa z udziałem podróżnika Fiodora Koniuchowa i przewodnika polarnego Wiktora Simonowa pokonała drogę z Archangielska do Cieśniny Beringa obfitując w zdjęcia na biegunie zimna, poznanie przygranicznych terenów oraz niesamowitego uroku rdzennej ludności. Bez upiększania. Bez pozowanych scen, ujęć i scenografii.

Film jest opowieścią o późnym macierzyństwie. Reżyserka opowiada historię z własnego życia – lekarka uprzedza ją o możliwych powikłaniach ciąży z powodu endometriozy i nakłania ją na in vitro. Jednak sztuczne zapłodnienie to zabieg, do którego trzeba być przygotowaną. I w sensie finansowym, i moralnym. Wymagany jest także stały partner i oparcie w rodzinie i bliskich. Co robić, jeśli zabraknie jednego z tych punktów? A co, jeśli brakuje kilku?

Marynarz, Szef i Szczyl. Spotkali się twarzą w twarz zaledwie jeden raz – pod koniec wojny, na Dalekim Wschodzie, z bronią w ręku. Każdy z nich myślał, że przeżył tylko on jeden. Minęło wiele lat i nadszedł dzień, kiedy kręte ścieżki losu, które przecięły się pół wieku wcześniej, ponownie się połączą. Teraźniejszość rodzi się z przeszłości, a ta udziela odpowiedzi na wiele pytań. W ten sam dzień, w różnych zakątkach świata – w Petersburgu, na Krymie i w porcie w Kapsztadzie – będą miały miejsce pełne absurdu, kuriozalne i bolesne wydarzenia, związane z owym feralnym spotkaniem latem 1945 roku.

Masza, główna bohaterka filmu, jest ginekologiem. Zostaje porzucona przez męża, wiadomo jednak, że silne kobiety przyzwyczaiły się walczyć o swoje szczęście. Masza zaczyna rozpaczliwą walkę o swojego niewiernego męża, Miszę. Nie jest gotowa na to, aby tak po prostu odstąpić go Oksanie, trenerce fitness. Walka nie jest wyrównana – to oczywiste. Maszy już dawno stuknęła trzydziestka, Oksana ma niewiele ponad dwadzieścia lat. Z drugiej jednak strony, to właśnie Masza ma za sobą duże doświadczenie życiowe i dwójkę niepełnoletnich dzieci. W tej sytuacji kobieta jest gotowa walczyć nie przebierając w środkach, nie wyłączając pomocy sił nadprzyrodzonych.

Rok 1917, Jakucja. 9-letni Mikita dorasta zbyt szybko, wraz z dorosłymi Jakutami ucząc się trudnego życia hodowcy bydła, gdzie każdy kolejny dzień jest walką o przetrwanie. Na chłopca czekają nowe wyzwania, gdy wydarzenia okresu rewolucji i buntów wdzierają się w tradycyjne codzienne życia jego rodziny, naruszając wielowiekowe wartości i styl życia.