Wojenny 1972

M*A*S*H (skrót oznaczający Mobile Army Surgical Hospital, czyli mobilny wojskowy szpital chirurgiczny) to amerykański telewizyjny serial wojenny emitowany na kanale CBS w latach 1972–1983. Pokazuje on losy kluczowego personelu szpitala polowego podczas wojny koreańskiej (1950–1953). Chociaż serial jest tradycyjnie postrzegany jako komediowy, wiele odcinków było utrzymanych w poważniejszym tonie – z odcinka na odcinek śmiech bardzo szybko ustępował miejsca łzom, a widzowie mogli obserwować napięcie często narastające pomiędzy wcielonymi do jednostki 4077 cywilami – Sokolim Okiem, Traperem czy B.J. Hunnicuttem, którzy musieli opuścić swoje domy, aby nieść pomoc rannym i umierającym żołnierzom, a „regularsami” armii, tj. Margaret Houlihan czy pułkownik Sherman T. Potter, których cechuje patriotyzm i poczucie obowiązku.

Przypadkowe spotkanie Sally i Briana początkowo nie zapowiadało bliskich więzi, jakie miały ich wkrótce połączyć. Brytyjczyk Brian przyjechał do Berlina szlifować swoją znajomość niemieckiego i udzielać lekcji angielskiego. Jest młodzieńcem z zasadami, o nienagannych manierach, a sposób bycia dziewczyny, jej szczerość, przesadna bezpośredniość, często wulgarne słownictwo są dla niego lekko szokujące. Nie przeszkadza to jednak, aby zaprzyjaźnić się z panną Bowles, a nawet z jej nowym wielbicielem baronem Maximilianem von Heune, który „wykorzystuje” oboje, do czego Brian niechętnie po czasie się przyznaje. Sally występuje w podrzędnym kabarecie i marzy o wielkiej karierze. Kabaret to również karykaturalne odbicie Berlina lat trzydziestych i obraz narastającej fali hitleryzmu w Niemczech…

Lata 20-te ubiegłego wieku. W Azji Średniej nastała władza radziecka, lecz zza granicy wciąż nachodzą bandy, niosąc śmierć i ruinę spokojnym wsiom. Na pojedynek z jedną z takich band wkracza dowódca oddziału milicji Maksumow. Bandyci kuszą na swoją stronę prawie wszystkich współpracowników z jego oddziału. By odzyskać swoich żołnierzy, Maksumow oddaje się do niewoli...

II wojna światowa. Na froncie rosyjskim trwają krwawe walki. Pięć kobiet, które wstąpiły do armii, razem ze swym dowódcą Fiodorem, przystępuje do pełnej niebezpieczeństw wojny. Ich oddział ma ważne zadanie - opóźnić działania wroga. Ich taktyka jest prosta - podążać krok w krok za wrogiem, obserwować jego ruchy, wyczuć intencje, wyprzedzić działania i zlikwidować. Mają różne sposoby, aby doprowadzić misję do końca - próbują odwrócić uwagę wroga, udając drwali, innym razem podstępem próbują przestraszyć wroga i skłonić do ucieczki. Czy taki mały oddział ma możliwość przetrwania?

Billy Pilgrim, jak twierdzi ma dar dzięki któremu może przenosić się w czasie do różnych momentów ze swego życia. Niestety mężczyzna nie potrafi kontrolować swoich podróży i przenosi się zarówno w dobre czasy spędzone w rodzinnym Iliom, jak i okrutne dni podczas wojny, albo całkiem fantastyczne chwile w miejscu zwanym Tralfamadoria.

Koniec II Wojny Światowej, okupowana Jugosławia. Wycofującym się z Półwyspu Bałkańskiego niemieckim siłom zaczyna brakować paliwa. Postanawiają je zdobyć w napotkanym Sarajewie. Czy charyzmatycznemu przywódcy obrony miasta – Walterowi wraz z garstką ludzi uda się odeprzeć atak?

Próżny, uparty i chorobliwie ambitny Churchill (Simon Ward) był owocem burzliwego związku Lorda Randolpha (Robert Shaw), politycznego nieudacznika i wyniosłej, urodzonej w Brooklynie damy, Lady Jennie (Anne Bancroft). Od dzieciństwa, poprzez pracę w roli korespondenta wojennego w Afryce, aż do momentu pierwszego wyboru do parlamentu.

XIII wiek, cesarstwo Chin walczy z hordami mongolskich najeźdźców. Gdy ginie generał Yang do walki stają wdowy po zabitych wojownikach. Zrobią wszystko, by pomścić ukochanych. Czy jednak 14 dzielnych kobiet może pokonać całą armię? Rozpoczyna się seria krwawych bitew, których stawką jest honor i ojczyzna...

Rok 1944. We Francji wydaje się, że niemiecka okupacja dobiega końca. Ale nawet w tym kontekście Michel Perrat (Philippe Léotard) nie zamierza grać bohatera. Po pewnym wzbogaceniu się dzięki drobnym kontaktom z okupantem, Michel schronił się u swojej babci w Vercors, by spokojnie czekać na koniec wojny. Ale 21 lipca wojska niemieckie szturmowały płaskowyż Vercors, aktywne siedlisko oporu, które zamierzali oczyścić. Babcia Michela zostaje zabita. Ucieka, ścigany przez żołnierza, którego wkrótce udaje mu się wyeliminować. W biegu Michel spotyka grupę partyzantów. Pozostając cynicznym co do swojej indywidualistycznej postawy, dołącza do nich, ale w planie ma ucieczkę. Rozpoczyna się długa ekspedycja, usiana licznymi zasadzkami. Z każdą próbą wyjścia grupa traci mężczyzn. Jeden z nich, przebrany za chłopa, zostaje wysłany na zwiad miasta. Ale zostaje złapany i oskarża swoich przyjaciół. W tym czasie znaleźli schronienie na farmie. Michel śpi tam z siostrą farmera, porzucając swój posterunek. Nad ranem grupa, zaskoczona przybyciem Niemców, jest w dużej mierze zdziesiątkowana. Wkrótce będzie ich tylko trzech i ugrzęzną w labiryncie kamieni, z którego ostatecznie tylko Michel wyjdzie żywy.

W kwietniu 1961 r. w masywie Aurès grupa komandosów, złożona z poborowych z Bretanii, zmierzyła się z grupą Armii Wyzwolenia Narodowego. Ranny podczas starcia francuski żołnierz, Noël (Alexandre Arcady), wspomina wydarzenia, które przeżył z towarzyszami w ostatnich miesiącach: ich sprzeciw wobec wojny w Algierii zaprowadził ich do obozu zarezerwowanego dla rebeliantów. Pamięta, jak tutaj ich przywódca przekształcił ich z młodych antymilitarystycznych Bretonów, na łowców fellaghów, gotowych do zabijania i lubiących to. Wszyscy oprócz niego stopniowo poddają się eskalacji przemocy.