Filmy fonograf

Vincent Vega i Jules Winnfield, dwaj zawodowi mordercy na usługach gangstera Marsellusa Wallace, odzyskują należącą do ich szefa tajemniczą czarną teczkę. Marsellus zleca Vincentowi opiekę nad swą młodą, intrygująca żoną, Mią. Gangster przekupuje też boksera Butcha Coolidge′a, każąc mu przegrać jedną z następnych walk. Butch przyjmuje pieniądze, ale decyduje się na podwójne oszustwo. Po odzyskaniu czarnej teczki Marsellusa Wallace i zabiciu młodych złodziei Vincent i Jules zabierają zakładnika, którego Vincent przypadkowo zabija strzałem z pistoletu. Całe wnętrze samochodu oraz twarze i ubrania Vincenta i Julesa spływają krwią.

Co ukształtowało Hannibala - kanibala? Dlaczego bardzo inteligentne dziecko zamieniło się w potwora? Film pokazuje dzieciństwo i młodość Lectera. Traumatyczne przeżycia z dzieciństwa odciskają piętno na jego przyszłym postępowaniu. Utrata matki i ojca była tylko preludium do przyszłych wydarzeń. To zamordowanie siostry przelało czarę goryczy.

Bohaterka filmu niedawno straciła wzrok. Wraca do domu, do męża. Najgorsze są lęki i fantazje, które próbuje tłumić słuchając muzyki rockowej przez słuchawki.

Przypadkowe spotkanie Sally i Briana początkowo nie zapowiadało bliskich więzi, jakie miały ich wkrótce połączyć. Brytyjczyk Brian przyjechał do Berlina szlifować swoją znajomość niemieckiego i udzielać lekcji angielskiego. Jest młodzieńcem z zasadami, o nienagannych manierach, a sposób bycia dziewczyny, jej szczerość, przesadna bezpośredniość, często wulgarne słownictwo są dla niego lekko szokujące. Nie przeszkadza to jednak, aby zaprzyjaźnić się z panną Bowles, a nawet z jej nowym wielbicielem baronem Maximilianem von Heune, który „wykorzystuje” oboje, do czego Brian niechętnie po czasie się przyznaje. Sally występuje w podrzędnym kabarecie i marzy o wielkiej karierze. Kabaret to również karykaturalne odbicie Berlina lat trzydziestych i obraz narastającej fali hitleryzmu w Niemczech…

Francja w 1942 roku. Tytułowy bohater korzystając z sytuacji w jakiej znalazł się jego kraj zajmuje się handlem dziełami sztuki, kupując je od Żydów po paskarskich cenach. Poza tym jest ogólnie szanowanym obywatelem, mającym wpływy oraz przyjaciół, żyjącym w zgodzie z nowym porządkiem. Pewnego dnia okazuje się, iż ktoś, prawdopodobnie Żyd, ukrywa się pod jego nazwiskiem. Pan Klein próbuje wyjaśnić to nieporozumienie na własną rękę.

Chłopcy mieszkają w pensjonacie i rywalizują o względy tej samej dziewczyny.

Ta nostalgiczna animacja poklatkowa ożywia stary fonograf odgrywający "zakurzone" piosenki z zamierzchłych czasów. Niemym świadkiem wybryków fonografu pozostaje fotografia kobiety pamiętająca owe czasy.