Recenzje

Proste rzeczy — Nieproste emocji, bo odłożone na nigdy. Doskonała, stawiająca nacisk na rozmowy niekontrolowane soczewka, jak przeszłość determinuje przyszłość. przeczytaj recenzję

Śniegu już nigdy nie będzie — Przez dotyk do serca prawdy. Satryczno poetyckie kino katastroficzne i dekonspirujące rzędy zagubionych dusz z Wolandem przybywającym do Polski. przeczytaj recenzję

La Gomera — Istny gangsterki cyrk. Satyra mafijna, mruganie okiem do widza, absurd zamiast prostych gagów i gwizdanie na powagę. Urlop od konwencjonalności. przeczytaj recenzję

Pierwsza krowa — Kameralna przypowieść i buddy movie, o dwóch takich (ostatnich) co ze sobą i z przyrodą się czule i humanistycznie komunikowali. Do tego filmu chce się przytulić. przeczytaj recenzję

The Kominsky Method — Dla tych, którzy zainwestowali swój czas w poprzednie sezony, „The Kominsky Method” otrzyma „kurtynę”, na którą w pełni zasłużył. przeczytaj recenzję

Jeden gniewny człowiek — Świetny nośnik prawdziwej adrenaliny i precyzyjnego komunikatu: To kino akcji i zemsty, bez mrugnięcia okiem i wykrzyknik pełen zdecydowania i pewności siebie. przeczytaj recenzję

Nomadland — O bólu, którego nie da się rozjechać. Nie bać się mówić o strachu, intymnie o uczuciach najcięższych, a jednocześnie półtonami o problemie społecznym. Ten film można dotknąć i wybadać puls. przeczytaj recenzję

Wolka — Wolka to definicja przeciętnego kina. Ma ogromny potencjał, ale traci wiarygodność i nie potrafi wykrzesać emocji z trudnego ringu życiowego na jakim staje nasza bohaterka. przeczytaj recenzję

Cruella — Diabeł się u Prady w smolistym nastroju groteski, kampu i punku na gorącej blasze od Disneya! M, jak moda, czy morderstwo? przeczytaj recenzję

Ojciec — W czterech ścianach cudzego cierpienia. Wybitnie zaangażowany i ludzki horror o przemijaniu oraz nieodwracalności. przeczytaj recenzję