Filmy groza, strach

Ed i Lorraine Warren aby uniemożliwić Annabelle dokonywanie kolejnych okrutnych czynów zamykają ją w odosobnionym pokoju.

Mała Carol Anne, po wydarzeniach jakie miały miejsce w poprzedniej części filmu, pokonując (tak im się wydawało) zło, które ich nawiedzało, zostaje umieszczona przez rodziców u ciotki, która mieszka wraz z mężem i córką w nowoczesnym, luksusowym Chicagowskim wieżowcu. Wkrótce ich mieszkanie zaczyna nawiedzać widmo. Zło powróciło wykorzystując wodę i lustra, aby porwać dziewczynkę na drugą stronę.

W trakcie pobytu w Barcelonie, ktoś zabija biorących udział w podróży ludzi. Wszystko wskazuje na to, iż jest to jeden z uczestników. Dokonywane zbrodnie są wyjątkowo drastyczne, bowiem każdej z ofiar, ubrany w czerwony płaszcz morderca wydłubuje lewe oko.

O jaką katastrofę chodzi? W kadrach pojawiają się różne obrazy: jak zawsze wszechobecne słoneczko, oczy tętniące w rytm niepokojącej muzyki, tłumy ludzi w oczekiwaniu na jakieś wydarzenie, są też zbliżenia na detale – poruszające się ludzkie nogi (pani w szpilkach i pan w mokasynach). Katastrofa nie następuje, ale za to do filmu wkrada się element dystansu; przez chwilę w pierwszych i ostatnich ujęciach możemy zobaczyć materię twórczą – samą taśmę. Na przeźroczystym celuloidzie powtarzalne rysunki zdają się ciągnąć w nieskończoność. Każdy z nich musiał być naniesiony osobno, od nowa, bezpośrednio na taśmie. Kilkuminutowy film zyskuje inny wymiar czasu.