Filmy przyjaźń, eutanazja

Gdy niesforny, kochający swobodę kundelek o imieniu Tramp poznaje zachwycającą spanielkę Lady, od razu traci dla niej głowę. Za jego namową suczka opuszcza swój dom, w którym prym wiodą dwa złośliwe koty. Para zakochanych wyrusza na spotkanie prawdziwej miłości i niezwykłych przygód. Na swej drodze spotykają całą plejadę pełnych uroku postaci.

W 1990 r. Dr Jack Kevorkian - w tej roli zdobywca Oscara® Al Pacino - zaszokował świat rzucając wyzwanie przeciwnikom eutanazji i dokonując pierwszego wspomaganego samobójstwa przy pomocy skonstruowanej przez siebie "Maszyny Miłosierdzia". JACK JAKIEGO NIE ZNACIE to opowieść o obsesji człowieka, który sprzeciwia się regułom, według których żyjemy i umieramy.

Grupa znajomych spędza wakacje w Meksyku. Pod koniec pobytu poznają Mathiasa (Joe Anderson), który oferuje grupie wycieczkę do stanowiska archeologicznego, przy którym pracuje jego brat. Przyjaciele zgadzają się i następnego dnia udają się wspólnie wgłąb dżungli do piramidy Majów. Na miejscu zastają samochód bez kluczyków, wrogo nastawionych tubylców oraz puste namioty. Okazuje się jednak, że to nie ludzie są tu największym zagrożeniem...

Opowieść o dwóch przyjaciółkach, które pragną otrząsnąć się z wojennej traumy, toczy się w 1945 roku w Leningradzie, który dochodzi do siebie po latach oblężenia. Bohaterki „Wysokiej dziewczyny”, Masza i Ija, próbują nie tylko zapomnieć o tym, czego doświadczyły, ale także przypomnieć sobie kim były, nim zardzewiały ich plany, emocje i uczucia. Inspiracją dla młodego reżysera był wstrząsający reportaż noblistki Swietłany Aleksijewicz, „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” i tym, co wspaniały film Bałagowa czyni wyjątkowym, jest właśnie kobieca perspektywa. Reżyser nie skupia się więc na heroicznych wojennych czynach, lecz na nowo definiuje bohaterstwo: jako codzienne drobne zwycięstwa życia nad śmiercią, nadziei nad żałobą, młodości nad dramatycznymi doświadczeniami.

Tomasz jest kobieciarzem, podchodzącym do życia w lekki sposób. Wkrótce poznaje Teresę, która zostaje jego żoną. W tle - wydarzenia praskiej wiosny.

Tytułowy Johnny to młody Amerykanin, który z powodu wpojonych mu przez nieżyjącego już ojca ideałów, zaciąga się do wojska, aby jak twierdzi, podczas I wojny światowej "walczyć o demokrację". Podczas inspekcji okopów Johnny zostaje wyznaczony do idiotycznej misji, w której zostaje bardzo ciężko ranny. Wybuch bomby pozbawia go rąk, nóg oraz twarzy, a w dalszej konsekwencji - również wzroku, słuchu i węchu. Lekarze cudem ratują młodego żołnierza, który po umieszczeniu w szpitalu określony jest mianem "warzywa". Diagnoza lekarzy nie jest do końca trafna. Wewnątrz zmasakrowanego organizmu nadal funkcjonuje mózg. Chłopakowi udaje się wymyślić sposób porozumiewania się z otoczeniem przy pomocy alfabetu Morse'a. W ten sposób Johnny nawiązuje kontakt z jedną z pielęgniarek...

Po przejściu na emeryturę James Whale (Ian McKellen) odsuwa się od towarzyskiego życia Hollywood. Prowadzi teraz spokojne życie w swojej rezydencji, a wolne chwile poświęca malarstwu, które zawsze było jego pasją. Pewnego dnia zatrudnia młodego ogrodnika, Claya (Brendan Fraser). Zafascynowany niezwykle przystojnym mężczyzną artysta prosi go, żeby ten dla niego pozował. Spędzają w pracowni długie chwile i powoli się zaprzyjaźniają. Jednak Clay zadaje dużo pytań, które przywołują wspomnienia i budzą demony z przeszłości. Demony, które przyczyniły się do sukcesu artystycznego Jamesa Whale, ale które odcisnęły też na nim bolesne piętno.

Ramón jest mężczyzną, który dzięki niefortunnemu skokowi do wody zostaje sparaliżowany. Ma kochającą rodzinę i w pewnym momencie jego "egzystencji" zakochuje się w nim kobieta. On jednak postanawia umrzeć i walczy o godną śmierć. Nie może umrzeć "legalnie" poprzez zastosowanie eutanazji więc wybiera samobójstwo.

Opowieść o błyskotliwym Remy (Rémy Girard), który stoi twarzą w twarz ze śmiercią, jego strapionej ex żonie Louise (Dorothée Berryman), która wzywa z Londynu ich syna, Sebastiana (Stéphane Rousseau)wziętego finansistę. Ojciec i syn ledwie się tolerują więc Sebastian niechętnie przystaje na prośbę matki, która samotnie go wychowywała. Organizuje ojcu lepsze warunki w szpitalu i wzywa jego starych przyjaciół. Przejeżdżają naładowani mądrościami i dowcipami na temat miłości, rodzinnych wartości i śmierci. Razem z nimi pojawia się Natalie (Marie-Josée Croze), córka przyjaciela Remy'ego, która ma swoje demony i przeszłość.

Tom wraca do Nowego Jorku, aby przypomnieć sobie lata dzieciństwa, ludzi z którymi niegdyś bawił się w piaskownicy, osoby które pomogły mu zostać tym kim jest i zrozumieć radość życia.