Relacja z I Ogólnopolskiej Wystawy Plastyki w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1950 roku. Wystawa była przełomem dokonującym się w nowej polskiej sztuce realizmu socjalistycznego. Pierwszą nagrodę zdobyła rzeźba Alfreda Wiśniewskiego „Granica pokoju”. Zgromadzeni w Muzeum robotnicy i chłopi z zainteresowaniem podziwiają zgromadzone dzieła.
Film oświatowy, w którym przedstawiono podstawowe zasady zdrowego wychowania dzieci. Dowiemy się, jak zdrowo karmić niemowlaki i dorastające dzieci, jak dbać o podstawową higienę u dzieci, a także o konieczności zadbania o profilaktykę zdrowotną oraz zapewnienia ruchu na świeżym powietrzu.
Niema etiuda o chłopcu ukradkiem podglądającym potajemne spotkania swojej starszej siostry z sympatią. Malec wpada na pomysł ich szantażowania, ale wkrótce okazuje się, że rodzice godzą się na ten związek i chłopak dostaje godziwe lanie.
Filmowa opowieść o Krakowie z lat trzydziestych ubiegłego wieku. W filmie wykorzystano archiwalne zdjęcia. Has opowiada o swoim dzieciństwie spędzonym na ulicach dawnego Krakowa. Poznawał historię miasta, szukał swojej drogi życiowej. Później wyjechał do Warszawy, ale wciąż wspomina swój Kraków.
Trzy małe niedźwiadki przerażone uciekają przed groźnym wilkiem. Mama uświadamia im, jak wielka siła tkwi w jedności, i niedźwiadki solidarnie stają przed wilkiem, a ten widząc przed sobą zwarty kolektyw w przerażeniu ucieka.
Dokument o Ołtarzu Najświętszej Maryi Panny w Kościele Mariackim przenosi widza do XV wieku, kiedy to do Krakowa przybył Wit Stwosz, mistrz snycerstwa. Wnętrza katedry na Wawelu, z jej rzeźbami w kamieniu, miały stanowić inspirację na snycerza z Norymbergi. Ołtarz powstał na zamówienie Rady Miasta Krakowa. Figury wyrzeźbiono w drewnie z 500-letnich lip przywiezionych z Puszczy Niepołomickiej. Ich styl ukształtował się w średniowieczu, ale nosił już znamiona renesansu. Ołtarz nie ma jednego bohatera, tak jak nie był dziełem jednej osoby. Postacią centralną jest Matka Boska, a jej historia nierozerwalnie łączy się z narodzinami i męką Chrystusa. Wit Stwosz wychował przy pracy pokolenie polskich rzeźbiarzy, a ci wyposażyli ołtarz w wiele postaci. Twarze apostołów i pobocznych postaci mają rysy ówczesnych krakowian. Tym samym ołtarz jest zarówno sceną wydarzeń biblijnych, jak i średniowiecznej Polski: mieszczan, mędrców, sług, wiejskiego ludu. Dzieło Stwosza wpisane jest w realistyczne tradycje dziejów sztuki polskiej i ma stanowić zachętę dla współczesnych artystów do stworzenia obrazu naszych czasów.
Młody przewodniczący kołchozu Tigran szczególnie nie udziela się w pracy, za każdym razem licząc na uczynność i wsparcie sąsiadów. Jego narzeczona Anusz, przewodnicząca sąsiedniego kołchozu Dżejranik, pierwsza ogłasza bojkot. Na zebraniu sprawozdawczym Tigrana zwalniają z funkcji przewodniczącego. Chłopak idzie pracować na budowie elektrowni wodnej, gdzie zostaje aktywistą, by ponownie zawojować serce Anusz...
Film oświatowy traktujący nie o zawodzie grabarza, ale o życiu małych owadów zwanych grabarzami. Są one niezmiernie pożyteczne, pełnią ważną rolę w lesie jako „czyściciele”, którzy likwidują szczątki martwych zwierząt.
Sekretarka przekształca zamkniętą kancelarię prawniczą w biuro usługowe, w którym można zamówić wszystko — od opieki nad dzieckiem, przez koszenie trawy, po… narzeczoną.