Filmy 1976

Francesco studiując w Wenecji, romansował z Laurą. Gdy skończył naukę i został architektem, przeniósł się do Rzymu. Tam ożenił się z córką swojego pracodawcy, Elisabettą, która wkrótce zaszła w ciążę. Laura, gdy przez przypadek dowiaduje się o wszystkim, przyjeżdża do Rzymu i zostaje zatrudniona przez nieświadomą całej sytuacji Elisabettę jako niania dla urodzonego w międzyczasie dziecka.

Historia młodego Davida, byłego seminarzysty, który porzucił stan duchowny by zostać fotografem. W ten sposób spotkał się z młodą, piękną i nieskrępowaną Vivien, żoną pewnego aktora. Pośladki kobiety są tak piękne, ze stają się natchnieniem dla fotografa.

Akcja filmu koncentruje się wokół różnych postaci, które zamieszkują elegancki pensjonat w Rzymie

Historia opowiada o obozie koncentracyjnym, który SS zamieniło w burdel.

Stella (Marina Malfatti) pracuje jako nauczycielka muzyki i francuskiego w ekstrawaganckiej rodzinie szlacheckiej. To składa się z hrabiny (Sandra Mantegna) oddanej wyłącznie pieniądzom, hrabiego Riccardo (Carlo Giuffrè), nostalgicznego faszystę oraz ich syna Stefano (Christian Borromeo), buntującego się przeciw rodzicom. Jest jeszcze cyniczny lokaj Leopold (Mario Scaccia).

Brumaire, dyrektor ds. public relations Pałacu Elizejskiego, stara się podnieść notowania swojego rządu. Rozpoczyna akcję „Świadek Narodu”, w ramach której typowy Francuz będzie towarzyszył prezydentowi w jego obowiązkach służbowych. Wybrany zostaje przeciętny Francuz: Marcel Dutilleul, skromny pracownik i muzyk amator.

Paulo, alfons starej daty, krąży po okolicy, co nieuchronnie obejmuje wizytę u Lulu, swojej stałej klientki. Wygłasza mu ostrą reprymendę, oskarżając go o zabieranie zbyt dużej ilości jej pieniędzy. Po policzku Lulu się uspokaja. Mniej więcej w tym samym czasie Gigi wpada do sąsiedztwa, świeżo po wyjściu z więzienia po dwóch latach, z jednym pomysłem w głowie: zemsta na Paulo. Myśli, że to on, jej były alfons, ją wydał. Kradnie jego broń Henriemu, policjantowi, który miał romans z jej przyjaciółką Renée, a następnie, z zazdrości, atakuje Lulu w jej domu, tnąc jej twarz kostką cukru. Teraz kolej na Paulo. Tropi go w nocy w pobliżu torów kolejowych. Bum! Bum! Paulo upada. Ale zemsta ma gorzki smak: Renée mówi Gigi, że Paulo nie miał nic wspólnego z jej aresztowaniem. Odwiedzając go w szpitalu (jest tylko ranny), Gigi uświadamia sobie, że nie wie, że to ona go postrzeliła. I rozumie, że to nie on...

Paul (Claude Faraldo) jest dostawcą artykułów spożywczych do bogatych domów. Pewnego dnia przyjeżdża z napojami do klienta i jest świadkiem ostrej kłótni partnerów, która przeradza się w bójkę. Paul interweniuje i zostaje zaproszony przez wdzięcznych małżonków na kolację. Sytuacja staje się dla niego niespodziewanie skomplikowana.

Rodolphe Dendron, zwany „Mniszkiem” (Philippe Manesse), to młody geniusz, który już w bardzo młodym wieku odkrywa, że ​​jego matematyczny geniusz grozi przyciągnięciem uwagi sił mniej lub bardziej życzliwych dla przyszłości ludzkości. Postanawia więc udawać upośledzenie umysłowe, aby potajemnie praktykować swoją sztukę. Niestety, jego ważne wnioski dotyczące pozazmysłowych odchyleń grafu Boscopa trafiają w ręce słynnego naukowca Michovitza. Ten, bez skrupułów, oddaje go rządowi. Biedny Mniszek walczy ze wszystkich sił z powodu specjalnego traktowania, jakie mu się przyznaje, i stara się stłumić wątpliwości sumienia. Jego ojciec, Roger Dendron (Romain Bouteille), rezygnuje z pracy śmieciarza, by towarzyszyć synowi. Ten ostatni konstruuje komputer, którego specjalnością jest wykrywanie tego, co się sprzedaje. W ten sposób szybko staje się gwiazdą śpiewu dzięki nieprzemijającym arcydziełom, które tworzy dla niego jego cenna maszyna.

Życie Juliena Vogla, psychiatry, wywraca się do góry nogami po śmierci nastolatka, którego leczył. Aby nabrać dystansu, postanawia wybrać się na wakacje w towarzystwie syna Matthieu. Ale dlaczego wybiera się do zaginionej wioski, w której są tylko trzy domy? Kiedy jego syn zostaje zabity, Julien traci orientację i ostatecznie bierze na siebie winę za morderstwo, którego nie popełnił, szukając schronienia w śmierci.