Filmy 2010

Przekazana z pewną dozą humoru, ale z drugiej strony z wielką empatią, na wpół autobiograficzna historia reżysera filmu Fridrika Thor Fridrikssona (w tej roli: Hilmir Snær Guðnason) o własnej matce - Gógó (Kristbjörg Kjeld) u której pojawiają się symptomy choroby Alzheimera. Jest to z jednej strony opowieść o zmaganiach z narastającą niepełnosprawnością matki, z drugiej strony osobista refleksja o nieuchronności utraty najbliższej osoby, w obliczu czego tracą znaczenie wszystkie inne problemy. A w tle retrospekcje ze szczęśliwej przeszłości Gógó, kiedy jeszcze była młodą, piękną i zakochaną kobietą.

Paraliż zaskakuje zdolnego muzyka - DJ "Delicious" Dean – dla którego po tym wydarzeniu rozpoczyna się walka przetrwanie i odbudowanie własnej kariery. Skuszony łatwymi pieniędzmi i szybką sławą Dean sprzedaje dar, którego stał się beneficjentem, rozczarowując tym wielu, którzy w niego wierzyli. Walka jednak nie dobiegła końca, DJ "Delicious musi pokonać najgorszego demona, by wyjść na prostą – siebie samego.

Hotelowy magnat Ted Wheetly (Cameron Daddo) zostaje zabity, a jego syn Carson Wheetly (Ashley Parker Angel) zostaje wplątany w uwodzicielską i niebezpieczną grę po nocy z trzema pięknymi kobietami. Sprawę zabójstwa milionera prowadzi detektyw Frank Walker (John Schneider), który odkrywa coraz to większe intrygi.

Eliseo jest brzydki, kulawy i samotny. Nigdy nie spotkał kobiety swojego życia i nie wie co to prawdziwa miłość. Nati również nie grzeszy urodą, ma jedną pierś i jest w separacji. Ona z kolei znalazła mężczyznę swojego życia, ale nigdy nie zaznała prawdziwej miłości. On spodziewa się w życiu najgorszego, ona uważa, że najlepsze nadejdzie. Śmierć matki Eliseo jest okazją do spotkania się po 20 latach, szansą dla nich obojga. Problem polega na tym, że Nati jest żoną brata Eliseo.

Trzydziestoparoletni Junior (Gísli Örn Garðarsson) wraca wraz z przyjacielem Rupertem (Daniel Brühl) z Niemiec do rodzinnego domu na Islandii, którym okazuje się być stara przyczepa zaparkowana na Parkingu Królów. To tutaj, w całkowitej izolacji, mieszkają różni, rozczarowani życiem, ekscentryczni outsiderzy i odmieńcy. Wracając do rodzinnego domu Junior ma nadzieję, że ojciec pomoże mu rozwiązać tarapaty, w które popadł. Szybko jednak okazuje się, że rzeczywistość jest daleka od ideału, a plan nie idzie tak, jak sobie zażyczył. Powrót syna nie jest sielanką i wywołuje lawinę nieoczekiwanych zdarzeń, które zmieniają oblicze Parkingu Królów.

Czarna Wenus to oparty na faktach wyjątkowo wstrząsający, poruszający i inteligentnie skomponowany filmowy portret, zainspirowany prawdziwą historią Saartije Bartman. W filmie zastosowano ciekawy stylistyczny zabieg – zamiast zwykłego oglądania filmowych kadrów, widz niejako w nich uczestniczy i je podgląda jako niemy świadek pokazywanych na ekranie wydarzeń. Ten szczególnego rodzaju voyeryzm, stawiający widza w nieco kontrowersyjnej perwersyjnej roli podglądacza, powoduje, że publiczność staje się w tym przypadku na równi winna pokazywanych na ekranie ludzkich zachowań i reakcji. Tym samym film ten oddziałuje na widza niczym policzek, świadomie wymierzony przez reżysera. Reżyser Abdellatif Kechiche stworzył film będący pogłębionym portretem kobiety ufającej społeczno-prawnemu ładowi zachodniego świata, który okazał się być największym jej wrogiem.

Lato 1975 roku. Martin właśnie ukończył szkołę średnią i zamienia szarość miasta na wakacyjną posadę w restauracji ekskluzywnego jachtklubu na Archipelagu Sztokholmskim. Otwiera się przed nim nowy świat. Martin poznaje miłość swojego życia, a jednocześnie trafia pod skrzydła szefa restauracji, playboya z wyższych sfer. Ale za olśniewającą scenerią bajecznego archipelagu kryje się ponura rzeczywistość. Zanim Martin zdąży się zorientować, znajdzie się w samym środku jednego z najgłośniejszych skandali kryminalnych w historii Szwecji.

Młoda Kirra (Bindi Irwin) opuszcza swój australijski dom i wyjeżdża na wakacje z dziadkiem (Beau Bridges) do Południowej Afryki. Przy lagunie niedaleko zniszczonego parku rozrywki jej dziadka znajduje porzuconą małą orkę. Nowemu przyjacielowi daje na imię Willy. Wkrótce rozpoczyna poszukiwania stada, od którego mógł się odłączyć mały wieloryb. Ale musi się śpieszyć - chciwi rywale dziadka już zaplanowali, że Willy zostanie największa atrakcją ich upadającego parku rozrywki.