Filmy 2010

Maddie i Ben spotykają się od 9 lat. Znają się na wylot, ich związek jest zadowalający i bardzo uczuciowy, swoje wzajemne relacje postrzegają jako "dobry świadomy wybór", o czym mówią często - i głośno. Młodsza siostra Maddie, Mia, spotyka się z Casey'em od 7 tygodni. Dzielą niefrasobliwe podejście do życia i z dreszczem ekscytacji odkrywają wciąż nowe rzeczy o sobie nawzajem. Gdy oznajmiają, że się pobierają i spodziewają się dziecka, Maddie czuje się osaczona przez tą wiadomość. Co dziwne, rodzice dziewczyn, Joel i Vicky, są zachwyceni. Jako małżeństwo z 35-letnim stażem wyznają filozofię "carpe diem", w czym bardziej są podobni do młodszej córki.

Kim trzeba być, by zostać detektywem na najbardziej niebezpiecznych ulicach Stanów Zjednoczonych? Wraz z ekipą filmową towarzyszącą i dokumentującą w Detroit, możecie zerknąć za kulisy Wydziału Zabójstw. Kamery ujawniają momenty kryzysu, rozpacz i heroizm tych policjantów - są to rzadkie chwile, gdy zwracają się bezpośrednio do widza jak i osobiste sytuacje, gdy w ogóle zapominają, że są filmowani. Mężczyźni i kobiety z Wydziału Zabójstw w Detroit są na tyle mądrzy i twardzi, na ile to możliwe. Muszą tacy być, pracując w dawnym i przyszłym "Motor City", gdzie jest najwyższy w kraju odsetek morderstw.

Jack (Colin Hanks) jest ambitnym, postępującym zawsze według przepisów, detektywem. Jednak jego zwyczaj do przedstawiania się w złym świetle, spowodował posiadanie pracy bez jakiejkolwiek przyszłości w LAPD. Partnerem Jacka jest Dan (Bradley Whitford), pijak, rozpustny gliniarz, który utrzymuje swoje stanowisko jedynie dzięki bohaterskiemu czynowi sprzed lat.

Sergio Dotti jest jednym z ostatnich mistrzów sztuki lalkarskiej we Francji. Mieszka na południu. Tutaj Nicea nazywa się Nissa. Pewnego dnia, po spektaklu, Dotti spotyka dziewięcioletniego chłopca o imieniu Adrien. Występ zaciekawił chłopca do tego stopnia, że powrócił następnego dnia, aby znowu znaleźć się w magicznym świecie. Latem Dotti i Adrien wyruszają razem w trasę, aby odkrywać gościnne, malownicze okolice Nicei. Jeżdżąc od miasteczka do miasteczka, prezentują świat własnej wyobraźni dzieciom i dorosłym. Pełen zapału Adrien może się okazać ostatnim uczniem Sergia, tym, który przejmie jego umiejętności i pewnego dnia zostanie mistrzem. Mały lalkarz to dziennik ich podróży filmowany w naturalnych, autentycznych plenerach południa Francji. Daleki od konfliktów i problemów społecznych film przynosi dużą dawkę optymizmu. To historia o sielskim świecie, w którym czas płynie powoli.

Jedenastoletni chłopiec o ksywie Brzucho jest pośmiewiskiem wśród swoich rówieśników. Rodzice też za wszelką cenę chcą go zmienić, odchudzić. Brzucho ma jednak swój sposób na rozładowanie negatywnych emocji. Z czasem zdradzi tajemnicę przyjaciółce, w której się podkochuje...

Sauna jest jedynym fińskim słowem, które jest zrozumiałe na całym świecie. W zeświecczonym społeczeństwie sauny są pozostałościami dawnych kultów – miejscem, gdzie świat choć na chwilę się odmienia, ujawnia inne oblicze, a człowiek ma szansę na zapewnienie sobie przychylności sił natury. Są miejscem oczyszczenia ciała i ducha, w którym czas ulega zawieszeniu. W fińskim eposie narodowym, Kalevali, sauna jest miejscem związanym z praktykami szamańskimi – nic dziwnego, skoro jej historia sięga prawdopodobnie 3500 tysiąca lat wstecz. Film jest ciągiem wypowiedzi mężczyzn, dla których sauna staje się konfesjonałem – miejscem, gdzie swoim przyjaciołom mogą wyznać najbardziej intymne historie. Ze względu na stereotyp, ciążący na Finach, ich szczerość wydaje się czasem szokująca. Absolutny brak tabu – także dotyczących nagiego ciała, umiejętność oczyszczającego płaczu, bezwzględność w analizie własnych emocji, ujmująca czułość, z jaką opowiadają o najbliższych – wszystko to odsłania inną twarz Finlandi. Osobnym bohaterem filmu jest perfekcyjnie sfotografowana natura – w Finlandii wciąż ma się wrażenie, że to człowiek jest dopełnieniem naturalnego krajobrazu, a nie na odwrót…

W swoim nowym obrazie Marcin Koszałka powraca do zapomnianego gatunku, jakim jest film górski. Bohaterem swej opowieści czyni Piotra „Szalonego” Korczaka, gdzieś w tle rysując także sylwetkę jego rywala Andrzeja Marcisza. Reżyser skupia się na schyłku kariery wielkiego mistrza, prowokując go jednocześnie do refleksji nad tym, jak będzie wyglądało jego życie, gdy nie będzie mógł już się wspinać. To przejmująca opowieść o niemożności pogodzenia się ze starością i pragnieniu nieśmiertelności.

Piroska to otyła i samotna pielęgniarka, która nie może się oprzeć pokusie zajadania się wypełnionymi kremem ciasteczkami. Pracuje na oddziale dla nieuleczalnie chorych, jej życie otacza śmierć. To jej ucieczka przed życiem i jej przekleństwo. Pewnego dnia wydarza się coś, co powoduje, że Piroska wyrusza w podróż, aby odnaleźć dawno zapomnianą przyjaciółkę z dzieciństwa. Mimo że poszukiwania nie prowadzą jej do celu, to życie nigdy już nie będzie takie samo. Film o tym jak względna i zwodnicza jest nasza pamięć, przez co możemy przegapić szansę na poznanie i zrozumienie złożonej natury rzeczywistości, a to pozwala przywiązywać mniejszą wagę do tego, jak widzą nas inni i łatwiej zaakceptować samych siebie.

Klasycznie opowiedziany kostiumowy dramat historyczny, rozgrywający się podczas francuskich wojen religijnych drugiej połowy XVI wieku. Adaptacja XVII-wiecznego opowiadania Madame de La Fayette, autorki "Księżnej de Clèves". Historia pięknej Marie de Mézières, w której kochają się najpotężniejsi mężczyźni ówczesnej Francji (Gwizjusz i książę Anjou – przyszły król Polski, Henryk Walezy), ale która rozdarta jest między miłością a obowiązkiem. Portret nietuzinkowej kobiety, która, wbrew wymaganiom stawianym wówczas jej płci, nie zgadza się na bycie uległą żoną, ma własne zdanie, pasje i jest zdecydowana za nimi podążać. Choć sceneria historyczna może przywodzić na myśl Królową Margot (niektóre postaci pojawiają się zresztą w obu filmach), jednak Tavernier daleki jest od naśladowania stylu Patrice’a Chéreau.