Filmy klasztor, krzyż

Średniowieczny inkwizytor musi powstrzymać demona zabijającego mnichów w jednym z klasztorów.

Solomon zostaje wygnany z klasztoru, gdzie próbował odkupić swoje winy i skryć się przed złem. Tułając się po Anglii spotyka rodzinę purytan, z którą zabiera się w dalszą podróż. Kilka dni później Crowthorntowie zostają zaatakowani przez sługi Malachiego. Po krótkiej walce jedna z córek zostaje porwana, a reszta rodziny zabita. Solomon poprzysięga umierającemu Williamowi, że odnajdzie Meredith i uwolni ją z rąk Malachiego.

Transylwański książę poświęca swoją duszę by uratować rodzinę i podwładnych przed najazdem Turków.

Wenecja, osiemnasty wiek. Giacomo Casanova, słynny uwodziciel, awanturnik i pisarz, spotyka Francescę Bruni, pierwszą kobietę, która skutecznie opiera się jego zalotom. Nie chce się przyznać sam przed sobą, że zakochał się od pierwszego wejrzenia w nieprzystępnej dziewczynie. Musi jednak stawić czoło nie tylko niespodziewanemu uczuciu, ale też wysłannikowi Inkwizycji, biskupowi Pucciemu, którego ambicją jest oczyszczenie Wenecji z siejących zgorszenie wolnomyślicieli – takich jak Casanova.

Hadewijch to dla Bruno Dumonta swego rodzaju powrót do korzeni. Nie jest to jednak proste powtórzenie pytań zawartych w debiutanckim "Życiu Jezusa", ale ponowna podróż w to samo miejsce z innym bohaterem i odnowionym zestawem wątpliwości. Pytanie o etyczne (laickie) konsekwencje nauk i historii Jezusa zastąpione zostało spekulacją na temat następstw aplikowania nieweryfikowalnych wierzeń we współczesnym świecie. Wstępując do konwentu, Celine przybiera imię Hadewijch (po żyjącej w XIII wieku na dzisiejszym pograniczu belgijsko-holenderskim mistyczce). Obie pochodzące z zamożnych rodzin kobiety poza imieniem łączy szczególny rodzaj bezgranicznej miłości do Boga – przepełnionej tęsknotą i potrzebą fizycznej bliskości. Celine (gotowa do wszelkich poświęceń wobec obiektu swojego uczucia) różni się od poprzednich postaci kreowanych przez Dumonta konkretnym poczuciem celu. Zawężenie pola poszukiwań przynosi jednak bohaterce ogromne cierpienie związane z samym przedmiotem wiary, który nie pozwala się dotknąć i którego obecność nie jest fizycznie weryfikowalna.

Wielka cisza to surowy film, który w swej czystej formie bliski jest spokojnemu, medytacyjnemu życiu w klasztornych murach. Bez muzyki, jedynie z klasztornymi śpiewami, bez wywiadów, bez komentarzy, bez dodatkowych materiałów. Zmiany czasu, pór roku i wszystkie powtarzalne elementy dnia i modlitwy - ten film nie jest odwzorowaniem życia klasztornego, ale istotą tegoż życia. To film o świadomości, absolutnej obecności, o życiu ludzi, którzy w najczystszej formie poświęcili całe swoje życie Bogu.

Viridiana (Silvia Pinal) jest młodą zakonnicą mieszkającą w klasztorze, jeszcze czekającą na złożenie ślubów. Na niedługo przed tym wydarzeniem zostaje zaproszona do siebie przez długo niewidzianego wuja (Fernando Rey), który opłacał dotychczas jej pobyt w klasztorze. Namówiona przez siostrę zakonną, postanawia po raz ostatni przed ślubami spotkać się ze światem "zewnętrznym" i odwiedzić mężczyznę. Po kilkudniowym pobycie jednak, okaże się, że pobożna dziewczyna żyjąca w wyimaginowanym, idealistycznym świecie wiary chrześcijańskiej, będzie musiała przedefiniować swój światopogląd.

W podziemiach klasztoru świętego Piotra, grupa duchownych próbuje wypędzić szatana z opętanego człowieka. Egzorcyzm jednak nie skutkuje i poranieni księża postanawiają zamurować komnatę wraz z opętanym. Kilka wieków później do klasztoru przybywa młoda dziewczyna. Swoim pojawieniem Elizabeth budzi uśpione zło, które po kolei zabija mieszkających tam braci.

Lata 40. XVIII wieku, Peru. Czasy Inkwizycji. Zrywa się stary wiszący most łączący strome zbocza górskiej doliny. W katastrofie ginie pięć osób. To wydarzenie porusza okoliczną ludność, a szczególnie wiele uwagi poświęca mu zakonnik Juniper. Próba odpowiedzi na pytanie, czy były jakieś „boskie” przyczyny, dla których rozegrał się ten krwawy dramat, staje się przyczynkiem do rozważań na temat przeznaczenia i śmierci. [opis dystrybutora]

Czworo brytyjskich turystów zostaje zwabionych, do okrytego złą sławą zamku Drakuli. Ugoszczeni przez sługę wampira Klovea, postanawiają tam spędzić noc. Jak się szybko okazuje nie był to wcale dobry pomysł, gdyż służący zabiwszy jednego z nich ożywia dzięki jego krwi, spalonego przed dziesięciu laty Drakulę.