Filmy łza, kelner

Treść filmu koncentruje się na grupie młodych małżeństw, których życie przecina się na placach zabaw, basenach i ulicach ich małej społeczności w zaskakujący i potencjalnie niebezpieczny sposób.

Japonia w niedalekiej przyszłości. Kraj jest gospodarczą ruiną, rząd coraz częściej musi korzystać z pomocy wojska, żeby łagodzić społeczne niezadowolenie. Młodzi ludzie przestają kultywować wielowiekowe tradycje, zaczynają coraz głośniej buntować się przeciwko utrzymywaniu starzejącego się społeczeństwa. Aby uciszyć wszelkie głosy sprzeciwu, rządzący wymyślili całkiem skuteczny "program naprawczy". Co roku jedna z klas maturalnych, wybierana ze wszystkich japońskich szkół, jest przewożona na niewielką wyspę, gdzie w ciągu 72 godzin mają walczyć ze sobą do momentu aż zostanie jedna, żywa osoba. Ktoś taki zostaje zwycięzcą rządowego programu o nazwie "Battle Royal"...

Julia Russell potrafi wprowadzić mężczyznę w świat namiętności, jakiej nigdy jeszcze nie zaznał. Zaryzykuje on wszystko, byle być blisko niej. Gdy więc Luis bierze Julię za żonę, uznaje, że w jego życiu niczego już nie brakuje. Jednak nasze wyobrażenia o ludziach rzadko kiedy pokrywają się z rzeczywistością. W beztroskie życie Luisa wkrada się niepewność. Gdy Julia znika z jego pieniędzmi, jest zmuszony wejrzeć w jej przeszłość, która tonie w złowrogim mroku.

James McAvoy wciela się w postać młodego chłopaka wywodzącego się z klasy robotniczej, który rozpoczyna naukę na eleganckim, prywatnym uniwersytecie dla młodzieży z wyższych sfer i czyni wysiłki, aby się do nich dostosować.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Historia dwóch przyjaciół nieśmiałego, nadwrażliwego Jonathana i zagubionego, ale pociągającego Bobby'ego (Colin Farrell), którzy w splocie różnych, często tragicznych, sytuacji starają się poukładać swój świat. Czy Clare (Robin Wright), dojrzalsza od nich kobieta, wprowadzi w tę powikłaną uczuciowo relację stabilizację, czy jeszcze większy chaos?

To historia Lolity Cassard, dwudziestolatki, która jest wściekła na cały świat, ponieważ nie wygląda jak dziewczyny z pism kolorowych, ani jak jej szczupła macocha. Tak strasznie chciałaby być piękna, przynajmniej w oczach swego ojca; pragnie skłonić go, żeby w ogóle chociaż na nią spojrzał. Jest to również historia mężczyzny, Etienne'a Cassarda, który nie za bardzo ogląda się na innych, ponieważ zbyt wiele czasu zajmuje mu przyglądanie się sobie - czuje, że się starzeje, wie także, co to znaczy być niekochanym, a obecną pozycję musiał sobie wywalczyć.[...] To historia ludzi, którzy wiedzą doskonale, co zrobiliby na czyimś miejscu, ale niezbyt dobrze radzą sobie na własnym.

Piękna skrzypaczka Camille ma dwie obsesje. Pierwszą jest muzyka Ravela, a drugą przyjaciel jej męża. Jednak jego serce jest obojętne na jej uczucie.

Powszechnie szanowany prawnik Walter Bridge jest głową statecznej rodziny. Jego konserwatywne poglądy nadają ton życiu pozostałych domowników. Żona Waltera India nauczyła się podporządkowywać woli męża, jednak w głębi duszy tęskni za partnerskim układem i ciepłem miłości. Dorastające dzieci państwa Bridge zaczynają kwestionować surowe zasady ojca. Rodziną wstrząsają coraz silniejsze konflikty. Walter Bridge musi zweryfikować swoje podejście do życia, jeśli nie chce dopuścić do rozpadu rodziny.

Paryż, 1922 rok. Ciężko chory Marcel Proust (Marcello Mazzarella), którego dni są policzone, kończy swe monumentalne dzieło "W poszukiwaniu straconego czasu". Na łożu śmierci przegląda zdjęcia. Pamięta swoje życie. Ale postacie rzeczywiste mieszają się z postaciami z fikcji. A fikcja stopniowo zyskuje pierwszeństwo przed rzeczywistością. Oto odwiedza Gilbertę (Emmanuelle Béart), swoją miłość z dzieciństwa, teraz żonę Saint-Loupa (Pascal Greggory). Marcel słucha wynurzeń Gilberty, ale jednocześnie powracają do niego inne wspomnienia. Z zakamarków pamięci wynurzają się kolejne osoby: baron de Charlus (John Malkovich), księżna Oriane (Edith Scob), pani Verdurin (Marie-France Pisier) i Odette (Catherine Deneuve).