Filmy afryka, uganda

Opowiadanie krąży wokół tego, jak Nicholas Garrigan młody szkocki lekarz staje się przypadkowo osobistym medykiem nowego prezydenta Ugandy, Idi Amina, opisując stopniowe pogarszanie się kondycji moralnej kraju pod jego rządami. Początkowo Garrigan ignoruje przestępstwa jakich dopuszcza się Amin, ale w końcu musi skonfrontować się z faktami, gdy jego komentarze prowokują Amina do zamordowania ministra zdrowia. Garrigan nie widząc wyjścia z sytuacji wikła się w niebezpieczny związek z żoną Amina, przez co zachodzi ona w ciążę. Lekkomyślne postępowanie Garrigan nieuchronnie doprowadza do tego, że Amin dowiaduje się prawdy i zabija żonę w brutalny sposób. Garrigan usiłuje porzucić pracę dla Amina, co prowadzi do utraty przez niego paszportu. Zdesperowany Garrigan usiłuje otruć Amina, o czym ten się dowiaduje i wydaje rozkaz jego zamordowania. Garrigan zostaje uratowany przez ugandyjskiego lekarza, ale ten w rezultacie tej akcji ginie. Garrigan ucieka z grupą zakładników uwolnionych podczas francuskiej akcji kidnaperskiej na międzynarodowym lotnisku Entebbe. Podobnie jak książka na której jest oparty film, tutaj fakty mieszają się z fikcją dając pojęcie o tym, kim był ugandyjski prezydent Amin.

Oparta na faktach historia Sama Childersa, byłego dilera, który nawrócił się i rozpoczął walkę o utworzenie sierocińca w rozdartej wojną Afryce oraz o ochronę sudańskich dzieci, zmuszanych do walki jako żołnierze.

Powojenny Londyn, reżyser filmowy, Ken Wilson, przekonuje producenta Paula Landersa, do projektu filmu życia, którego akcja rozgrywać się ma w Afryce. Udaje mu się oczarować producenta i wkrótce ekipa wyjeżdża do Konga. Realizacja filmu i refleksje na tema zderzenia europejskiej cywilizacji z afrykańską obyczajowością wypełniają treść tego utworu. Film ten jest hołdem dla Johna Hustona, hollywoodzkiego reżysera i opowieścią o realizacji "Afrykańskiej królowej".

Wyprawa z kamerą do Afryki Wschodniej, by odkryć jej historię, kulturę, religię i współczesne osiągnięcia. O odkryciach pracywilizacji w tym regionie opowiada prof. Louis Leakey. Kamera rejestruje życie Masajów, pracę pasterzy i kobiet w polu, faunę i florę sawanny. Rezerwaty przyrody chronią gatunki zagrożone wyginięciem. Stolica Kenii – Nairobi zdumiewa nowoczesnością. Na wiecu politycznym przemawia Jomo Kenyatta, prezydent Kenii, głosząc socjalizm afrykański. Na terenie Ugandy rozwija się przemysł, elektrownia na Nilu. Współistnieją obok siebie kościoły buddyjski, islamski, protestancki, rzymskokatolicki. W wiosce trędowatych opiekę lekarską sprawuje lekarka z Polski, Wanda Błońska. Podkreśla wagę edukacji dla zdrowia. Oświata obejmuje też naukę czytania i pisania dla ludności z terenów wiejskich. „Uhuru” w suahili znaczy niepodległość.

Od 2009 roku w Ugandzie trwały dyskusje na temat zaostrzenia prawa karzącego homoseksualistów. Ustawa obowiązująca zakładała karę pozbawienia wolności na 14 lat w przypadku aktów seksualnych z osobą tej samej płci. Od 2009 roku pracowano nad tym, żeby ją zaostrzyć. W pierwszych projektach nowelizacji za homoseksualne stosunki groziła kara śmierci. Pomysł wywołał burzę na świecie. Krytykowały go głowy państw, a Parlament Europejski zagroził rządowi Ugandy wyciągnięciem finansowych konsekwencji. Podczas gdy lokalne gazety piętnowały homoseksualistów, David Kato jako pierwszy odważył się publicznie przyznać do swojej orientacji, do bycia "kuchu". Z gazetami i tabloidami walczył w sądach, w telewizji i na forum ONZ. Wspierał go emerytowany biskup anglikański Christopher Senyonjo, który podjął się obrony społeczności LGBT, kiedy większość przywódców religijnych w Ugandzie poparło projekt zaostrzenia ustawy i ustanowienia kary śmierci dla wszystkich homoseksualistów i nosicieli HIV. Mający doktorat z ludzkiej seksualności i dokładnie rozumiejący Słowo Boże, Senyonjo wraz z Kato uparcie walczył z prawnie usankcjonowanymi prześladowaniami gejów i lesbijek. Rok po skończeniu zdjęć do dokumentu i trzy tygodnie po wygraniu sprawy przeciwko gazecie, która opublikowała jego nazwisko i zdjęcie piętnując go jako geja, Kato został brutalnie zamordowany w swoim domu. Jego śmierć wprawiła w osłupienie biskupa Senyonjo, całą społeczność LGBT i odbiła się szerokim echem na świecie.

Młodzi ludzie z Ugandy wykorzystują muzykę rap w celach rewolucyjnych.