Filmy narratorka

Lata 30. XX wieku, Chicago. Przełomowy naukowiec, doktor Euphronious, przywraca do życia zamordowaną młodą kobietę, aby została towarzyszką potwora Frankensteina. To, co dzieje się później, przekracza najśmielsze wyobrażenia obojga.

Wrażliwa, zbuntowana nastolatka spędza z rodzicami przymusowe wakacje nad morzem. Na pustej plaży fantazjuje o życiu w pojedynkę na łonie natury. Jestem tylko ja i bezkresne morze, moi rodzice nie istnieją. Zostanę tu na zawsze – prowadzi monolog wewnętrzny. A gdyby tak życzenie bohaterki się spełniło?

Przyczynek do teorii językoznawstwa to w rzeczywistości przyczynek do praktyki biurokracji i funkcjonowania peerelowskiej rzeczywistości, zaś narratorka filmu to prawdziwa zaginiona perełka polskiego kina! Kilkunastoletnia dziewczynka w mistrzowski sposób opisuje perturbacje mieszkaniowe, jakich doświadczyła jej rodzina. Bohaterka z pięknymi kokardami na blond włosach, z niebywałym wdziękiem opowiada o niewdzięcznej rzeczywistości. Posługując się „dorosłym”, „kwiecistym” językiem towarzyszy i towarzyszek, dziewczynka z wielką powagą używa urzędniczego żargonu pomieszanego z codziennymi wyrażeniami, a efekt jest tyle komiczny, co niepokojący.

Narratorką filmu Zofii Ołdak „Co się zdarzyło w szatni?” jest… rękawiczka. Opowiada ona o jednym dniu w przedszkolu, który okazał się feralny dla ubrań i butów. „Wszystko zaczęło się od tego, że Tomek – ten od średniaków – rzucił palto na ławkę”. Awantura zaczęła się jednak, kiedy przyszedł Maciek z tej samej grupy… Na szczęście rzeczy dadzą dzieciom nauczkę i namówią do porządków. Nawet rozpruty palec czerwonej rękawiczki zostanie zacerowany!