Filmy przyjaźń, nrd

Listopad 1984 r., Izba Zatrzymań Hohenschönhausen. Kapitan Gerd Wiesler (Ulrich Mühe) skutecznie i bezlitośnie przesłuchuje więźnia podejrzanego o pomoc przyjacielowi w ucieczce z kraju. Wiesler nagrywa przesłuchanie, żeby zaprezentować metody używane dla pozyskania zeznań jako przykład swoim uczniom w Wyższej Szkole Stasi. Na premierze sztuki Georga Dreymana (Sebastian Koch), Wiesler ma okazję obserwować autora i odtwórczynię głównej roli, piękną aktorkę Christę-Marie Sieland. Wkrótce Anton Grubitz (Ulrich Tukur), zarządzający Departamentem Kultury w Stasi, wyda Wieslerowi rozkaz prowadzenia stałego nadzoru nad pisarzem, którego minister Hempf (Thomas Thieme) podejrzewa o nielojalność wobec Niemieckiej Socjalistycznej Partii Jedności.

To nie Kalifornia jest fabularyzowanym dokumentem, który portretuje subkulturę deskorolkarzy w NRD przez pryzmat przyjaźni i pragnienia wolności. Deskorolka przemycona ze Stanów Zjednoczonych do NRD odmienia życia trzech nastoletnich chłopców. Odrzucają sportową rywalizację, wspólnie opracowując kolejne sztuczki oraz techniki jazdy. Szukają ucieczki od rutyny. W 2011 r. ta sama grupa przyjaciół spotyka się po latach, by wspominać zmarłego kolegę. Ich opowieści bogato ilustrowane są analogowymi nagraniami oraz animacjami. W filmie ukazane są lata 70. XX wieku oraz współczesne wspomnienia bohaterów należących wówczas do subkultury, dla której jazda na deskorolce była namiastką wolności w socjalistycznej rzeczywistości.