Filmy blok, grzech

DEKALOG I: "Nie będziesz miał cudzych Bogów przede mną". Historia o miłośniku komputera i wiedzy - racjonaliście, który wierzy przede wszytkim w fizyczność i tym samym obliczalność świata. Boleśnie przekonuje się, że o losie człowieka nie mogą decydować układy scalone komputera.

Ordynator szpitala jest starszym, samotnym człowiekiem. Wiedzie ustabilizowane życie, wypełnione nieco już wyblakłymi wspomnieniami z młodości. Jego spokojna egzystencja zostanie jednak brutalnie zakłócona. Oto w jego rękach spocznie los nienarodzonego dziecka Doroty, młodej skrzypaczki. Jej mąż jest pacjentem ordynatora, w stanie ciężkim leży w szpitalu.

DEKALOG X: "Ani żadnej rzeczy, która jego jest". Dwaj bracia nie rozumieją pasji ojca. Po jego śmierci dziedziczą wartościową kolekcję znaczków i popadają w manię filatelistyczną. Dla zdobycia rzadkiego okazu są gotowi na wszystko.

Niespełna dwudziestoletni Tomek wprowadza się po starszym koledze do małego pokoiku w bloku. Znajomy, oprócz lokum, zostawia mu kartkę z literami FDCD, co oznacza: „Fajna Dupa, Często Daje” i dotyczy kobiety z okna naprzeciwko. Tomek, wychowanek domu dziecka, stopniowo ulega fascynacji piękną nieznajomą z przeciwka. Zaczyna podglądać Magdę, najpierw przez lornetkę, potem przez ukradzioną lunetę.

DEKALOG V: "Nie zabijaj". Zagubiony młody człowiek, pozostawiony sam sobie w wielkim, obcym mieście, w wielkim obcym świecie. Okrutny obraz śmierci człowieka. Okrutny obraz karania śmiercią za śmierć.

Zofia jest profesorem etyki. Cieszy się ogromnym poważaniem wśród studentów, jej prace zostały przetłumaczone na wiele języków. Żyje skromnie, ma jedynie syna, który przebywa z dala od niej. Pewnego dnia na jej zajęcia zgłasza się tłumaczka jej prac z Nowego Jorku. Tematem zajęć jest "piekło etyczne". Okazuje się, że pierwsze ich spotkanie miało miejsce podczas II wojny światowej i związane jest z holocaustem.

Tym razem chodzi o przykazanie siódme. Czy można ukraść komuś swoją własność? – pyta ustami bohaterki filmu reżyser i sprawa natychmiast robi się etycznie niejednoznaczna. Rzecz komplikuje się jeszcze bardziej, gdy okazuje się, że owa „własność” to dziecko, o które walczą matka i babcia. Majka jest studentką. Jako bardzo młoda dziewczyna nierozważnie wplątała się w związek ze starszym, lecz nieodpowiedzialnym mężczyzną. Efektem była niepożądana ciąża i obawa przed skandalem.

Roman – kardiochirurg przed czterdziestką bardzo kocha swoją żonę. Jednak jego małżeństwo jest zagrożone, ponieważ nie może sprostać obowiązkom męża. Życie intymne legło w gruzach, kiedy stał się impotentem bez szansy na wyleczenie. Hanka, jego żona, bez względu na wszystko nie ma zamiaru się z nim rozstawać, ponieważ go kocha. W nowej sytuacji Roman staje się obsesyjnie zazdrosny o żonę i zaczyna nawet ją śledzić. Kiedy przyłapuje ją na zdradzie, Hanka tłumaczy, że wdała się w romans z młodym mężczyzną wyłącznie dla seksu. Małżonkowie dochodzą do porozumienia, postanawiają nawet adoptować dziecko…

Z czwartego przykazania wynika podstawowe dla całego chrześcijaństwa prawo moralne – zakaz kazirodztwa. W tym odcinku motyw kazirodztwa determinuje misterną grę emocji, uczuć i wzruszeń, toczącą się między dwojgiem bohaterów – ojcem i córką. W ręce dziewczyny wpada list, napisany przez jej matkę na łożu śmierci. Wynika z niego, że ojciec bohaterki nie jest jej rzeczywistym rodzicem. Czy jednak jest to prawda?

Janusz postanawia opuścić kochankę i powrócić na łono rodziny. Rozstają się ze sobą za obopólną zgodą. Jednakże kobieta nie zamierza tak łatwo rezygnować ze związku. W wigilijny wieczór zakłóca spokój rodziny wyciągając byłego kochanka z domu. Ma nadzieję, że do niej wróci. Okazuje się, zgoda na rozstanie była pozorna, do której zmusiły ją okoliczności. W rzeczywistości nie chce i nie potrafi zrezygnować ze związku, w którym nie ma już miłości… Rodzina Janusza i on sam zachowują tylko pozory religijności, które nie mają nic wspólnego z prawdziwą wiarą i przestrzeganiem przykazań…