Filmy pamiątka

Carl Fredricksen, zwyczajny staruszek, pewnego dnia postanawia zrealizować marzenie swojego życia i wyruszyć w podróż do tajemniczej krainy w Ameryce Południowej. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że Carl podróżuje we własnym domu unoszonym przez setki balonów, a w wyprawie towarzyszy mu pasażer na gapę – „Syn Dzikiej Przyrody”, ośmioletni Russel. Prawdziwe przygody zaczynają się jednak dopiero po dotarciu na miejsce, gdzie nasi podróżnicy spotykają niezwykłych przyjaciół: mówiącego ludzkim głosem psa Asa i wyjątkowego ptaka Stefana. Odkrywając sekrety dżungli w takim towarzystwie, Carl zdaje sobie sprawę, że czasem przygodę znajduje się wcale nie tam, gdzie się jej oczekiwało...

Tom Chadwick (Chris O'Dowd (I)) stracił pracę i dziewczynę. Z tego powodu postanawia wrócić do rodzinnego domu. Już na samym początku dowiaduje się, że zmarła jego daleka ciotka, zostawiając mu w spadku pudło z pamiątkami. Zaintrygowany Tom postanawia podążyć ich śladem i dowiedzieć się co nieco o swoich przodkach i kuzynach.

Film opowiada historię ich rocznego związku w retrospektywie. Matt, zafascynowany Antarktydą, odwiedza „biały kontynent”, gdzie wspomina swój romans z Lisą. Porównuje pobyt na Antarktydzie do pobytu „dwojga ludzi w łóżku – klaustrofobia i agorafobia w jednym miejscu”. Obrazy wiecznych lodów płynnie przechodzą w ujęcia koncertów: Primal Scream, Super Furry Animals, Elbow, The Von Bondies, Franz Ferdinand, Black Rebel Motorcycle Club, The Dandy Warhols, a także Michael Nyman.

Victor Maynard (Bill Nighy) jest profesjonalnym płatnym zabójcą, który to zawód w jego rodzinie jest dziedziczony z ojca na syna. Jego nowe zlecenie to Rose (Emily Blunt), która właśnie wcisnęła falsyfikat obrazu Rembrandta za 900 tysięcy funtów. Victor jednak nawiązuje relację ze swoją potencjalną ofiarą, a to doprowadzi do powstania wielu problemów.

Z ciężkim sercem Pan Charles musi zamknąć swój paryski burdel w 1946 roku, po wprowadzeniu nowego prawa zakazującego prowadzenia tego typu lokali. W ramach pożegnalnego prezentu ofiarowuje czerwoną latarnię burdelu jednej ze swoich najlepszych pracownic, Lucette.

W Budapeszcie pan Matuschek prowadzi sklep z pamiątkami. Jego najlepszym sprzedawcą jest Alfred Kralik (James Stewart). Kiedy Matuschek pewnego dnia zatrudnia nową pracownicę, Klarę Novak (Margaret Sullavan), nie przypadają sobie do gustu z Alfredem, mimo, że oboje są samotni. Mało tego, na każdym kroku sobie nawzajem dogryzają, nie darząc się wzajemną sympatią. Każde z nich bowiem ma swojego korespondencyjnego, sekretnego przyjaciela i bez reszty oddaje się tej przyjaźni. Pewnego dnia Kralik wreszcie postanawia umówić się z listowną nieznajomą w kawiarni. Kiedy się tam udaje, okazuje się, że przy stoliku siedzi z umówionym znakiem, jakim jest kwiat, nie kto inny, tylko właśnie Klara.

Pochodzący z Hongkongu kochankowie, Ho Po-Wing i Lai Yiu-Fai są w Argentynie. W drodze do wodospadu Igazu, atrakcji turystycznej kłócą się i w efekcie Ho porzuca Lai. Lai znajduje pracę posługacza w barze tango w Buenos Aires, gdzie widzi Ho w ramionach bogatego Amerykanina. Ho kontaktuje się z Lai, chcąc odnowić ich związek. Lai twierdzi, że go to już nie interesuje, ale kiedy Ho pojawia się pobity w jego mieszkaniu, Lai go przyjmuje. Kiedy Ho zaczyna znowu spotykać się z innymi mężczyznami, Lai ukrywa jego paszport, znaleziony w kieszeni kochanka. Sfrustrowany, rzuca poprzednią pracę i zatrudnia się w chińskiej restauracji, gdzie poznaje młodego chłopaka z Tajwanu, Changa, który podróżuje po świecie. Zaprzyjaźnia się z nim. W międzyczasie Ho przetrząsa mieszkanie w poszukiwaniu paszportu. Lai wyrzuca go. Chang wybiera się w dalszą podróż. Idzie razem z Lai do baru i Lai po raz pierwszy daje upust łzom. Swój szloch zapisuje na przenośnym magnetofonie Changa. Chang jedzie do Tierra del Fuego i nieświadomie wyzwala Lai od smutku, odtwarzając nagranie jego płaczu. Lai postanawia wrócić do domu i żeby podnieść zarobki i oszczędzić na bilet, zmienia pracę. Pojawia się Ho, pozornie tylko po paszport...

Nagrodzony na festiwalu w Cannes, jeden z najważniejszych filmów brytyjskiego czarnego kina to flagowy reprezentant New Queer Cinema lat 90., a zarazem pełnometrażowy debiut Isaaca Juliena, reżysera wyrastającego z legendarnej grupy Sankofa Film and Video Collective. Gorący czerwiec 1977 roku, Wielka Brytania świętuje srebrny jubileusz Elżbiety II. Przystrojeni w błękit, czerwień i biel porządni obywatele szykują ulice Londynu na festyny, a punkowcy w podartych koszulkach i ich kontrkulturowi kumple przygotowują się do imprezy pod hasłem „fuck the jubilee”. Poza punkiem, reggae i disco jest jeszcze soul – dwóch DJ-ów, Caz i Chris, próbuje rozkręcić własną piracką audycję radiową SOUL PATROL i zaistnieć w oficjalnym obiegu. Wszystko komplikuje się, gdy pewnej nocy w parku zostaje zamordowany młody czarny gej i swoje oblicze odsłaniają rasizm i homofobia. Isaac Julien w energetycznym, rozkołysanym rytmie funku stworzył tętniący życiem portret subkultur tamtego czasu. Biali i czarni, geje i hetero mieszają się ze sobą w hałasie punku i w rytmie disco. Soul jest tu muzyką, która znosi wszelkie podziały, przynosi miłość i wspólnotowość.

100-letni Simon Cinéma (Michel Piccoli), mieszka samotnie w dużej willi. Jego wspomnienia zanikają, więc angażuje młodą kobietę, aby opowiadała mu historie o wszystkich filmach, jakie powstały. Odwiedza go cały szereg filmowych gwiazd, a równocześnie młodzi studenci starający się o jego pieniądze, by mogli zrobić własne filmy. Pan Cinema zagra w jednym z ich filmów.

Lucy (Geraldine Viswanathan) jest mieszkającą w Nowym Jorku asystentką w miejscowej galerii sztuki. Poznajemy ją, gdy właśnie zostaje rzucona przez swojego chłopaka. Sytuacja ta inspiruje młodą kobietę do stworzenia Galerii Złamanych Serc, czyli miejsca dla przedmiotów, które zostały nam po byłych partnerach. Wieść o tym wyjątkowym miejscu rozchodzi się po mieście i galeria zdobywa duże zainteresowanie. Każdego dnia napływają do niej tłumy romantyków, chcących podzielić się swoimi pamiątkami i rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu.