Filmy plotka, nagość, krew

Malena to najpiękniejsza kobieta w Castelcuto, miasteczku na słonecznym sycylijskim wybrzeżu. Jej mąż walczy na froncie, trwa wojna, ale mieszkańcy Castelcuto żyją własnym rytmem - plotkami, zawiściami i Maleną. Bo każde publiczne pojawienie się Maleny to prawdziwy spektakl. Towarzyszą jej pożądliwe spojrzenia mężczyzn i złośliwe plotki ich zazdrosnych żon. Armia kościstych wyrostków na rowerach podąża za nią wszędzie. Wśród tych chłopców jest Renato Amoroso, trzynastolatek, który przekształca swe pożądanie i swoją miłość do Maleny w bliską obsesji fantazję. Renato staje się jej cieniem. Jego rodzice podejmują próby oduczenia go tego "grzesznego" i "niezdrowego" zachowania - zabijają mu deskami okna, zabierają go do księdza egzorcysty i do prostytutki - Renato kontynuuje obserwację Maleny. Widzi, jak Malena staje się wdową, a następnie obiektem długo powstrzymywanej żądzy, zazdrości i gniewu. Widzi jak zostaje prostytutką i traci wszystko. Zostaje upokorzona, wydziedziczona przez ojca i trafia przed sąd. I wtedy Renato postanawia stawić czoła prowincjonalnej mentalności. Podejmuje ryzyko i pomaga Malenie w najbardziej nieoczekiwany sposób.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Trwa właśnie wojna. Na małej stacji kolejowej Kostomlaty, gdzieś w Czechach, znudzeni kolejarze czekają na kolejne pociągi, które nierzadko się spóźniają. Aby czas szybciej płynął, opowiadają sobie o swoich miłosnych przygodach. Główny bohater, młody aspirant Milos ma problemy ze zdobyciem pierwszej dziewczyny. Stara się to jednak osiągnąć za wszelką cenę.

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".