Filmy napis

Hugh Jackman ponownie w roli tajemniczego, obdarzonego niezwykła mocą Wolverine'a, który wyrusza do współczesnej Japonii. Stawia tam czoła nie tylko obcej kulturze, lecz także śmiertelnie groźnym wrogom, którzy gotowi są na wszystko, by go zniszczyć. Wolverine odkryje swoje słabości, zyskując przy tym siłę, o której dotąd mógł tylko marzyć, a jego los zmieni się na zawsze...

Dobrze ubrany mężczyzna budzi się na ławce w Central Parku w Nowym Jorku, nie mając pojęcia, kim jest ani jak się tam dostał. Wszystko co może znaleźć w kieszeniach to rozkład jazdy, kilka kapsułek leku i kartkę z numerem telefonu. Na prawej ręce ma pierścień z pękniętym kamieniem na wewnętrznej stronie którego znajduje się wygrawerowany napis: "Od GV". Z tymi wskazówki, człowiek przyjmując nazwisko "Buddwing" ma na celu poznać swoją prawdziwą tożsamość. Po drodze spotyka różnych ludzi, w tym trzy kobiety, z których każda przypomina mu w jakiś sposób kogoś imieniem "Grace"...

Agent nieruchomości Jim Evers (Eddie Murphy - Gruby i chudszy, Dr. Dolittle) i jego rodzina stają twarzą w twarz z 999 ponurymi duchami, gdy, podczas burzy, zostają odcięci od świata w przyprawiającej o gęsią skórkę, rozsypującej się starej rezydencji Grace Manor. Teraz cała rodzina z pomocą Madame Leota (Jenifer Tilly - Strzały na Broadwayu, Kłamca Kłamca) jasnowidzki o nadprzyrodzonych zdolnościach musi przetrwać w przerażającym domostwie, pełnym duchów i dziwnych stworów i przełamać mroczną klątwę przed wybiciem zegara o 13:00.

Żart filmowy o mężczyźnie, który maluje hasło na murze, i stróżu, który stara mu się w tym przeszkodzić.

Pierwsze, drugie, trzecie i kolejne drzwi. A za każdymi z nich odrębna rzeczywistość. Kamera wędruje przez kolejne pomieszczenia – mikroświaty, które stają się coraz bardziej odrealnione. Tempo jest coraz większe, gorączkowe, nasza wędrówka coraz bardziej surrealistyczna. Wreszcie natrafiamy na drzwi z napisem: „Stop!! Wstęp wzbroniony”. Tych drzwi nie uda się sforsować… W krótkiej animacji udało się Krzysztofowi Kiwerskiemu przedstawić w pigułce cały asortyment problemów związanych ze statusem i granicami obrazu filmowego. Co jest prawdą obrazu filmowego? Jaka jest pozycja operatora? Co jest bardziej uprzywilejowane: oko kamery czy oko ludzkie? I wreszcie – czy przed kamerą zamykają się czy raczej otwierają drzwi? Odpowiedzi na te pytania Kiwerski nie udziela, do dziś są one zresztą tematem rozważań teoretyków audiowizualności.