Animowany 1982

Stary pasterz Jakub opowiada swojemu przyjacielowi, osłu Kubie o dzieciństwie i młodości. Wspomina służbę u Jaśnie Oświeconego Księcia Pana i o swoich wielkich zasługach. Opowiada o wilkach, które wyrządziły dużo szkód w książęcych borach, o silnych niedźwiedziach i pracowitych pszczołach oraz zachwycającej grze Handełesa, żydowskiego handlarza, na skrzypcach. Komentarz do bajki czyta Jan Kobuszewski. Bajkę o Jakubie zrealizował w technice wycinanki Jan Petryszyn, reżyser, scenarzysta i autor opracowania plastycznego wielu filmów animowanych dla dzieci i dla dorosłych.

Obraz życia w bloku mieszkalnym przedstawiony dzięki pomysłowej technice animacji. Na ekranie widzimy przekrój mieszkań, które przypominają takie same kręcące się pudełka, lecz są zamieszkane przez różnych lokatorów. W tętniącym życiem tytułowym „Bloku” rozgrywają się setki zdarzeń: od tych codziennych i prozaicznych, przez niezwykłe, po zabawne, a nawet tragiczne. Mimo ich różnorodności wszystkie te epizody stają się częścią niekończącego się cyklu, a życie po prostu toczy się dalej.

Twórczość artysty paraliżuje tłum, który można uznać za metaforę systemu totalitarnego. Artysta jest przedstawiany jako zakuty w kajdany mężczyzna, któremu tłum uniemożliwia wzbicie się ad astra, czyli do gwiazd.

Opowieść o groteskowych przygodach pary zakochanych. W swojej animacji Sroczyński chętnie czerpie z różnych gatunków filmu rozrywkowego: burleski, komedii, kryminału czy horroru.

Cisza, spokój, jezioro, mężczyzna z wędką. Znajomy obrazek, wydawałoby się – nuda. Nic nie zapowiada zbliżającej się katastrofy. Wtem, niespodziewanie, z lasu wyłania się ogromna ryba uzbrojona w nogi, ohydny jęzor, i smakowicie się oblizuje – oczywiście na widok nic nie przeczuwającego rybaka. Wygląda na to, że tym razem to nie on będzie miał udany połów... Purnonsens to element rozpoznawczy autora tej animacji. Do tego charakterystyczna, prosta kreska, wyobraźnia pracująca na najwyższych obrotach i dowcip.

Animowany krótki metraż Jerzego Kuci, zrealizowany za pomocą charakterystycznych dla jego twórczości środków i wpisujący się w melancholijną poetykę artysty. Połączenie różnych technik, m.in. animacji wycinankowej z poklatkową oraz skąpane w czerni i bieli kadry, ukazujące (nie do końca) martwą naturę, spina w całość kompozycja muzyczna Marka Wilczyńskiego, kilkukrotnego współpracownika Kuci. Czym jest tytułowe źródło?

Erotyczny epizod z uprawy rolnej w świecie robotów. Sadzonki paluchów nie chcą poddać się mechanicznej stymulacji. Do ich natury przemówi dopiero odezwa inspektora z kosmosu.

Animacja wykonana metodą kombinowaną ukazuje człowieka uciekającego przed tumultem wielkiego miasta, zgiełkiem i wszechobecnymi sprzętami. Chroni się w domku na wsi, ale i tam docierają za nim przedmioty, które pozostawił.

Chłop zaprzągł do pługa swoją młodą żonę. Dyscyplinuje ją batem i pięścią. Tymczasem nad okolicą fruwają fantastyczne istoty - uskrzydleni młodzieńcy. Miłość doda jej skrzydeł.

Gdzieś daleko stąd jest zaczarowana kraina, do której małą Dorotkę przeniosła trąba powietrzna, która przeszła nad jej miastem. I tak rozpoczęła się Jej wielka zaczarowana przygoda. Dobra wróżka powiedziała Jej, że aby wrócić do domu musi dojść do Szmaragdowego Miasta i odnaleźć Czarnoksiężnika Oza. Jak sobie poradzi i kogo spotka na swojej drodze... zobaczcie sami!