Animowany 2017

Pięćdziesiąt dziewięć sekund to niecała minuta. To bardzo mało – za mało, żeby zmienić losy całego świata. A jednak 6 maja 1976 roku we włoskim mieście Friuli miało miejsce trzęsienie ziemi, które trwało właśnie pięćdziesiąt dziewięć sekund, pochłonęło niemal tysiąc ofiar i wpłynęło na życie wielu innych ludzi. Na tle tego zdarzenia historycznego śledzimy losy pary, Brunona i Tiziany.

Gdzieś na wyspie pośrodku oceanu, gdzie czas się zatrzymał i siły natury rządzą się pradawnymi prawami, młoda, naiwna tygrysica żyje w zgodzie z naturą i samą sobą. Kiedy jej budząca się kobiecość jest dostrzeżona przez starszego tygrysa, tygrysica jest coraz bardziej przestraszona jego zalotami.

Przemyślenia internetowego GIFa, który ma depresję, bo ciągle robi to samo i ma wrażenie, że wszyscy go obserwują. Prosta grafika, bohaterowie złożeni z figur geometrycznych i ścieżka dźwiękowa przypominająca odgłosy pierwszych gier komputerowych uruchamiają sentymentalne skojarzenia z latami 90. ubiegłego wieku. Animacja staje się diagnozą społeczeństwa, które dorastało właśnie w tych czasach. Pokazuje, jak wypalenie zawodowe i przemęczenie mogą prowadzić do jeszcze poważniejszych problemów.

Film przedstawia krótką aczkolwiek śmieszną historię małego, samotnego i beztroskiego kotka, który szuka przygody. Nieoczekiwanie na jego drodze pojawia się zwisający kawałek krótkiego sznurka. Nie zważając na nic, kotek podejmuje się radosnej zabawy sznurkiem, łapiąc go w swoje małe puchate łapki. Jednak tego, co kryło się za kulisami tej zabawy, nikt nie był w stanie przewidzieć.

Wielki, polarny niedźwiedź czuje się trochę samotny – żadne ze zwierząt na biegunie nie chce się z nim przyjaźnić. Foki, ryby czy renifery uciekają w popłochu na sam widok drapieżnika. Urocza animacja o samotności, uleganiu stereotypom, ocenianiu innych powierzchownie, a także o tym, że prawdziwej natury nie da się zagłuszyć. Czy Bernardowi uda się przekonać inne zwierzęta, że nie mają się czego bać? I czy naprawdę nie mają się czego bać?

„Po co to wszystko?” – pyta nieustannie bohater, zastanawiając się nad sensem ludzkiego życia. W swobodnie płynącym strumieniu świadomości powraca do wydarzeń, które miały na niego wpływ: miłości, dojrzewania czy epizodów współczesnej historii. Kalejdoskop wspomnień, myśli i refleksji pokazany został za pomocą szybko zmieniających się malarskich wizji. Subtelne pociągnięcia pędzla i barwne plamy uzupełnia przyprawiająca o ciarki, niespokojna muzyka.

Chcąc zwrócić na siebie uwagę rodziców, sześcioletnia Kitka – z pomocą wymyślonego przyjaciela, Pana Bezsennego – obmyśla plan wysłania młodszego braciszka i babci na Księżyc.