Dramat 1997

Jest lato w Paryżu, Annie Simonin (Jeanne Balibar), samotna lekarka, próbuje zmierzyć się z rzeczywistością między Richardem (Jean-Quentin Châtelain), hipochondrycznym aktorem teatralnym, który po uwiedzeniu jej, nęka ją i grozi jej śmiercią, a Laurentem Blondelem (Laurent Lucas), młodym człowiekiem zarażonym wirusem HIV, który odmawia walki o życie, ale kto nie jest odporny na uroki Annie.

Sabine ma 15 lat, mieszka w biednej dzielnicy Lille wraz z bezrobotnymi rodzicami. Dziewczyna chodzi do liceum i ma niespotykany talent matematyczny. Powodzi jej się nieźle, gdyż odrabia odpłatnie prace domowe za kolegów ze szkoły a w weekendy pracuje jako niańka do dzieci. Zarobki oddaje rodzicom i tylko dzięki niej rodzina jakoś bytuje. Sabine nie chce żyć jak rodzice, chce wyrwać się ze środowiska, z którego pochodzi. Pewnego dnia ładną dziewczynę zauważa w autobusie czeski reżyser Jirzi. Widząc, jak Sabine bierze od kolegów pieniądze, myśli, że jest prostytutką i zaprasza ją do hotelu. Tak zaczyna się ich romans...

Ekipa filmowa pod kierownictwem Manoela (Marcello Mastroianni) kręci film na terenie Portugalii we współpracy z francuskim producentem. Afonso (Jean-Yves Gautier), francuski aktor pochodzenia portugalskiego, pragnie odwiedzić rodzinne strony swojego ojca, które zna wyłącznie z opowieści. W czasie przerwy w zdjęciach wyrusza w towarzystwie Manoela oraz dwójki aktorów do górskiej prowincji Alto Minho, gdzie mieszka jego ciotka.

Lato w Berlinie. Troje młodych ludzi zostaje złapanych w sieć dziwnej atrakcji. Berlinka Myriam (Heike Makatsch) studiuje organy i gra na trąbce w żeńskiej orkiestrze salsa rocka. Marzy o lataniu i pragnie dziecka. Pierre (Charles Berling), Francuz, jest biologiem i maratończykiem. John (Daniel Craig), blondyn, rzeźbiarz z Zimbabwe, przyjeżdża do Berlina, aby rozwiązać zagadkę.

Ranny Żyd w okopach gdzieś w Argonnach wczesną jesienią 1915 roku, Simon (Guillaume Depardieu) zostaje przeniesiony daleko od frontu. Tam czas wytchnienia, w którym trwa rekonwalescencja, pozwoli mu poznać Marthe (Clotilde Courau), młodą nauczycielkę, którą pokocha ponad wszystko.

27 stycznia 1945 roku, w dniu wyzwolenia obozu w Oświęcimiu, dla bohaterów opowieści - grupy Włochów, rozpoczyna się nowy okres w życiu - powrót do domu, a zarazem żmudny proces uczenia się na nowo normalnej rzeczywistości. Primo Levi - chemik z Turynu - ma przed sobą najdłuższą drogę; jego tułaczka trwa niemal rok. Pokonując kolejne etapy wędrówki uczy się sztuki przetrwania: zarabia pieniądze handlując z rosyjskimi żołnierzami; zdobywa całkowicie nowe dlań doświadczenia. Droga bohaterów wiedzie przez Polskę, Ukrainę i Związek Radziecki. Ich oczami oglądamy świat, który próbuje otrząsnąć się ze skutków wojny. Dla Primo roczna niemal tułaczka jest w istocie czasem bolesną, przede wszystkim jednak oczyszczającą wędrówką w głąb samego siebie, odkrywaniem najskrytszych pokładów świadomości i podświadomości. Jej ostatnim etapem jest próba opisania doznanych doświadczeń również w imieniu tych, których pochłonęła wojna.

Kini (Vusi Kunene) i Adams (David Mohloki) to dwaj przyjaciele mieszkający w wiosce w buszu, którzy marzą o naprawie starego zepsutego samochodu, przeprowadzce do miasta i rozpoczęciu życia od nowa. Cudowne przybycie na plac budowy da im środki do realizacji swoich ambicji. Czy ich przyjaźń przetrwa rosnącą rywalizację między nimi?

Młody lekarz powraca do Manchesteru, by zająć się chorym ojcem. Tam zakochuje się w starszej kobiecie, która jest żoną jego szefa.

Grupa nieszczęśliwych w związkach przyjaciół postanawia pozamieniać się miejscami w nadziei na odszukanie szczęścia.

Nie jest łatwo żyć w Kijowie, jeśli nie jesteś dobry w polowaniu na dolary! A Anatoli (Aleksandr Lazarev)nie jest w tym dobry. Anatoli to intelektualista pozostawiony przez nową „kapitalistyczną” dżunglę. Aby przetrwać, przechodzi od prac dorywczych do prac dorywczych. Nic dziwnego, że jego żona go zdradziła i zamieszkała z kimś innym. Ale Anatoli nie chce już reagować: zniesmaczony woli uciekać się do bierności i postanawia popełnić samobójstwo. I właśnie tutaj pojawia się możliwość zorganizowania własnego samobójstwa z ręki kogoś innego. Bo to przecież najemnych zabójców nie brakuje w Kijowie! Jednak i tu Anatoli zawiedzie...