Dramat 1998

Albert (Daniel Hanssens), 35-letni filozof, prowadzi sklep z frytkami położony dokładnie na językowej granicy: przygotowuje chipsy w Walonii i obsługuje swoich klientów we Flandrii. Pewnego ranka Albert z przerażeniem odkrywa, że ​​na językowej granicy zbudowano mur, który przecina kraj na dwie części. Jest po francuskojęzycznej stronie i nie może jechać do niderlandzkojęzycznej części kraju, gdzie bez wizy przebywa jego ukochana Wendy (Pascale Bal).

Młody Francuz, Alfred (Mathieu Demy), jedzie do Nowego Jorku w nadziei na uwiedzenie poznanej w Paryżu Alice (Grace Phillips). Ale ta nie chce się z nim widzieć, Alfred zostaje odizolowany w mieście. Zrozpaczony staje się włóczęgą, zanim zostaje przygarnięty przez mafijnego ojca chrzestnego, który powierza mu misję trzymania psa w willi.

Lada bistro zadecyduje o losie dwóch kobiet. Pierwsza, Marie (Mireille Perrier), od czterdziestu lat właścicielka kawiarni w bretońskiej wiosce, pragnie zrealizować swoje marzenie i wyjechać do miasta. Druga, Joelle (Maurane), chce wyjechać z miasta na wieś. Kiedy Marie sprzedaje swoje bistro, bar zostaje wystawiony na aukcję. Właścicielem zostaje Joelle. Z sekretnej szuflady w blacie ukazuje się list i broszka.

Fervaques, mała wioska w Dolnej Normandii, pomiędzy morzem a lasem. Na placu kościelnym bar. W tym barze mężczyzna, szef, smutny szef, bo jego żona odeszła i od dwóch dni nie daje znaku życia. W oczekiwaniu na nią zrodzi się siedem miłosnych namiętności, a potem umrze w głębi jego wyobraźni.

Urodzona w Tunezji Myriam (Mirella Tomassini), sefardyjska piękność, mieszka w Montrealu. Théo (Henri Chassé), jej chłopak, zrywa z nią, a ona jest przygnębiona. Przez kilka tygodni zajmuje się domem przyjaciółki. W tym czasie jej ojciec przybywa jej szukać po 20 latach. Théo zdaje sobie sprawę, że za nią tęskni, ale ona poznaje dziwacznego Lou (Jude-Antoine Jarda) , tryskającego poezją lokatora. Ten później włamuje się do jej mieszkania, aby z nią porozmawiać. Jest zła na ojca, zdezorientowana przez Théo i zachwycona Lou, którego wolny duch i mało wymagająca uwaga ją inspirują. Jej uczucia do ojca dają jej klucz do podjęcia decyzji, co dalej.

Senka (Mila Savic), młoda emigrantka we Francji, postanawia wrócić do swojego kraju. Przygląda się krajowi, który przez chwilę był dla niej krainą gościnności, ostatnimi wątpliwościami co do powrotu, ostatnimi spotkaniami.

W bistro w La Mulatiere, dzielnicy Lyonu, w latach pięćdziesiątych. To "Matka Christain" (Myriam Boyer) prowadzi bistro. Jej klientela składa się z marynarzy, robotników, zagubionych dziewcząt, w scenerii kominów fabrycznych i torów kolejowych. Pod wpływem radiowych telenoweli i lektury magazynu „Detektyw” matka Christain wpadła na pomysł, by przeprowadzić własne śledztwo i znaleźć samej mordercę swojej córki, której ciało znaleziono w jej piwnicy.

Młody mężczyzna pracuje w porcie Buenos Aires, tłumacząc listy miłosne, które otrzymuje od prostytutki. Szuka w nich inspiracji dla swojej pracy.

Ray McMichael jest starającym się zaistnieć w szerszych kręgach pisarzem i scenarzystą. Marzy mu się też kariera w Hollywood. Pisząc swój najnowszy scenariusz, Ray szuka inspiracji w osobie Westona Craiga.

Przypadkowo Erik (Krister Henriksson) spotyka Viivi (Lena Endre), estońską skrzypaczkę grającą w sztokholmskim metrze. Zaczynają intensywny romans. Matka Erika nie lubi tego związku, nie zapominając o ucieczce z Estonii w czasie wojny. Ujawnia fakty z przeszłości, a Erik dowiaduje się, że jego szwedzki ojciec go adoptował. Jego prawdziwy ojciec był estońskim nazistą. Viivi dorastała w komunistycznej Estonii, gdzie jej ojciec był członkiem partii i pracował dla KGB. Zdenerwowana reakcją matki Erika Viivi wraca do Estonii. Erik postanawia śledzić i dowiedzieć się więcej o swoim prawdziwym ojcu i estońskiej rodzinie. Miłość Erika i Viivi zostaje wystawiona na próbę, gdy ponownie się spotykają. Ich ojcowie byli przyjaciółmi z dzieciństwa, ale walczyli po przeciwnych stronach wojny.