Dramat 2001

Jack redaktor dużego finansowego magazynu przygotował swojej rodzinie wspaniałą niespodziankę - wakacje w Indiach. Ta podróż okazała się być najtragiczniejszym wydarzeniem w ich życiu. Żona i dzieci Jacka giną z rąk terrorystów, którzy nastepnie, z nieznanych powodów, zostają wypuszczeni na wolność. Jack próbuje wyjaśnić dlaczego tak się stało, ale wszyscy odwracają się do niego plecami. W końcu postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość.

Jest to film opowiadający o losach grupki przyjaciół, którzy są Dj-ami. Aby zdobyć pieniądze na sprzęt i życie, postanawiają wykiwać lokalnego szefa mafii. Jak się okaże później nie będzie to takie proste jak się wydawało.

Bohater filmu, Bartłomiej (Franciszek Pieczka) wygłasza mowy pogrzebowe-"rekomendacje", podsumowując życie zmarłych, wypowiadając sentencje, które w pamięci wspólnoty zapadają na pokolenia jak święty, nienaruszalny wyrok. Bartłomiej czuje jednak, że nadchodzi jego koniec na ziemskim padole. Zanim jednak odejdzie, chce znaleźć swojego następcę. Kogoś, kto wygłosiłby "rekomendację" nad jego grobem.

"Intacto" to film o ludziach, którzy uzyskali od losu dar szczęścia. O tym, że daje im on pewność bycia "wybranym", "jednym z tysiąca". To także próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego ryzykujemy utratę tak niezwykłego daru, dlaczego mimo wszystko - chęć ryzyka jest silniejsza. Amerykańska prasa pisała: "zdumiewająco dojrzały debiut młodego hiszpańskiego reżysera". Skąd jednak w tak młodym człowieku wzięła się fascynacja katastrofami lotniczymi? Otóż pomysł wziął się stąd, że Juan Carlos Fresnadillo jako dziecko był świadkiem zderzenia się dwóch jumbo jetów. Wywarło to na nim ogromne wrażenie. Ponadto reżysera zainspirowała również opowieść pewnej młodej kobiety - kilkanaście lat wcześniej spóźniła się ona na samolot. Zaraz po starcie samolot ten rozbił się, a nikt z pasażerów nie ocalał. Film otrzymał 2 nagrody Goya Awards: za najlepszą rolę męską (Leonardo Sbaraglia) i najlepszą reżyserię (Juan Carlos Fresnadillo). Nominowany był ponadto m.in. w następujących kategoriach: najlepsze zdjęcia, najlepsza pierwszoplanowa rola męska (Eusebio Poncela), najlepsza scenografia, najlepsze efekty specjalne, najlepsza drugoplanowa rola męska.

Czterech przyjaciół dorasta razem w Korei lat 70. Po ukończeniu liceum każdy z nich obiera inną drogę życia. Po ukończeniu koledżu Sang-taek i Joong-ho wracają by odwiedzić Dong-su (Jang Dong-gun) i Joon-suk (Yoo Oh-sung), jeden okazuje się narkomanem, drugi siedzi w więzieniu. Po pewnym czasie przyjaciele stają się rywalami w świecie przestępczym.

Dwóch młodych ludzi wyrusza w podróż do Nowego Jorku na koncert swojej idolki Stevie Nicks.

„Wojownik” to opowieść o niezwykłej podróży, która rozpoczyna się w odległej, zawieszonej ponad czasem przestrzeni indyjskiej pustyni Radżastan, a kończy się wśród śniegów i dostojnych szczytów Himalajów. Opowiada o Lafcadii (Irfan Khan), przywódcy niewielkiej grupy wojowników, służących wyjątkowo okrutnemu radży (Anupam Shyam), właścicielowi kilku wiosek i obozów. Pewnego dnia wojownicy dostają zlecenie spalenia wioski i zabicia jej mieszkańców uchylających się od terminowego płacenia podatków. Wojownicy przybywają do wsi, siejąc zniszczenie i śmierć. W samym środku krwawej jatki pod miecz Lafcadii trafia mała dziewczynka (Sunita Sharma). Lafcadia mógłby jednym ciosem pozbawiać ją życia, ale w ostatniej chwili zauważa na jej szyi naszyjnik należący do Katiby – jego syna (Puru Chhibber). Patrząc w oczy bezbronnego dziecka Lafcadia doznaje mistycznego widzenia. W końcu opuszcza ostrze i zostawia małą w spokoju. Wtedy też przyrzeka sobie, że już nigdy więcej nikogo nie zabije. Nie chce już więcej przelewać krwi niewinnych ludzi. Postanawia powrócić do wioski, w której się urodził i wychował, aby odnaleźć tam spokój i sens życia. Kiedy radża dowiaduje się o dezercji swego najlepszego wojownika, wpada w furię. Wzywa Biswasa (Sheikh Annuddin) – zastępcę Lafcadii, aby odnalazł i zabił zdrajcę. Grozi mu śmiercią w przypadku niewykonania rozkazu. Biswasowi nie udaje się złapać Lafcadii, ale w jego ręce wpada Katiba. Zdesperowany Biswas decyduje się na oszustwo. Zabija innego człowieka – podobnego do Lafcadii – i jego głowę pokazuje radży, zapewniając go, że należy ona do martwego Lafcadii. Pan każe przyprowadzić Katibę, by mógł zidentyfikować zwłoki. Katiba kłamie, a Biswas zabija chłopca, przejmując przywództwo nad wojownikami. Pozbawiony domu i rodziny Lafcadia wyrusza w drogę. Nie pozostało mu nic innego jak ucieczka. Stale szukają go wojownicy. W trakcie wędrówki spotyka Riaza (Noor Mani), osierocone dziecko ulicy. Chłopak uciekł z kamieniołomów, gdzie pracował w ekstremalnie ciężkich warunkach. Riaz jest zafascynowany tajemniczym wędrowcem. Podąża za nim krok w krok, próbując dowiedzieć się, jaką skrywa tajemnicę. W tym czasie, Biswas i jego ludzie kontynuują poszukiwania Lafcadii, zabijając i niszcząc wszystko, co pojawi się na ich drodze. Mijając miasteczko, Lafcadia i Riaz spotykają niewidomą staruszkę (Damayanti Marfatia), pielgrzymującą do Świętego Źródła. Dalszą podróż odbywają wspólnie na wozie zatrzymanego po drodze wędrownego kupca. Gdy docierają do wioski, na Lafcadię czekają wojownicy.

Film opowiada dzieje słynnej szesnastowiecznej tajlandzkiej królowej Suriyothai. Epicka opowieść skupia się zarówno na latach jej młodości, jak i bohaterskich czynach jako żony władcy Królestwa Ayothaya. W roku 1548 Suriyothai osobiście wzięła udział w bitwie o Hantawaddy, aby bronić swego męża przed birmańskim najeźdźcą.

Film biograficzny poświęcony Elsie Andersson, pierwszej szwedzkiej pilotce, która 22 stycznia 1922 r. zginęła podczas publicznego pokazu skoku spadochronowego. Scenariusz oparty został na powieści Jacquesa Werupa pt. Den ofullbordade himlen (The Imperfect Sky) z 1996 r. Dla Elsy Andersson otwierająca film podróż w styczniowy wieczór pociągiem do rodzinnego Askersund, w przeddzień tragicznego skoku, jest ostatnią podróżą jej krótkiego, ale intensywnego życia. W trakcie jazdy koleją rozpamiętuje ona minione lata, poczynając od wczesnego dzieciństwa naznaczonego śmiercią matki. Przełomem w życiu Elsy jest nauka w szkole lotniczej, która pozwoli jej na spełnienie marzeń. Pierwsze doświadczenia w tej dziedzinie splatają się z przeżyciami miłosnymi. Uczucia Elsy oscylują pomiędzy dwoma mężczyznami - instruktorem lotnictwa, Erikiem Magnussonem, a oficerem kawalerii, Robertem Friedmanem. Pochodzący z ludowej piosenki poetycki tytuł filmu odnosi się do stroju panny młodej, którą w końcu Elsa Andersson nie została, a jednocześnie do śniegu pokrywającego ziemię, na której znalazła śmierć.

Kailashnath Malhotra (Amrish Puri) to senior dużej, zamożnej i bardzo szczęśliwej rodziny. Sędziwy starzec ogromnie pragnie, aby w jego domu ponownie rozbrzmiał czysty śmiech dziecka. Z tego też powodu, różnymi sztuczkami stara się nakłonić swego wnuka Raja (Salman Khan) do małżeństwa. Ten, choć ceni swoją wolność, decyduje się w końcu spełnić wolę dziadka. Zgadza się na ślub z proponowaną dziewczyną - piękną i inteligentną Priyą (Rani Mukerji). Ich małżeństwo okazuje się być wyjątkowo udane i szczęśliwe. Bezgranicznie w sobie zakochani młodzi małżonkowie, nie posiadają się z radości kiedy okazuje się, że Priya jest w ciąży. Niestety, kilka miesięcy później ulega ona nieszczęśliwemu wypadkowi, który sprawia, że traci nie tylko dziecko, ale również na zawsze możliwość zostania matką. Oboje z mężem ukrywają ten fakt przed resztą rodziny, która wierzy, że mimo tej tragedii doczekają się w końcu upragnionego maleństwa. Raj i Priya postanawiają w sekrecie zatrudnić kobietę, która urodzi im dziecko. Żadna kobieta nie chce jednak podjąć się tego zadania. Zdesperowany Raj znajduje prostytutkę Madhubalę (Preity Zinta), która chętnie zgadza się na ten pomysł. Trójka przeprowadza się do Szwajcarii, aby nikt nie odkrył ich tajemnicy. Mandhu coraz bardziej zaczyna podobać się elegancki świat, w którym wszyscy się kochają i szanują.