Projektant mody Amer Atrash nieustannie ociera się o sukces przechodzi kryzys zarówno z małżeństwie jak i w interesach. Przypisując swemu nieszczęściu złą karmę, która jest konsekwencją jego błędów z przeszłości postanawia naprawić zło, które wyrządził. W trakcie tego procesu doświadcza duchowego odrodzenia.
Najlepszy film marokański ubiegłego roku. Bohaterem jest Amin, młody architekt mieszkający w Paryżu, który przyjeżdża do rodzinnego Fes, by odwiedzić umierającego wujka. Nie kontaktował się z nim ponad 10 lat. Wizyta wywołuje w nim wspomnienia z trudnego dzieciństwa.
Mężczyznę i kobietę "łączy" traumatyczne doświadczenie. Jego córka została zamordowana przez koleżankę z klasy, która jest córką tej kobiety. Mimo, że ona próbuje go przeprosić, on nie chce mieć z nią nic wspólnego. Każde, pogrążone w cierpieniu, odchodzi w swoją stronę, izolując się od całego świata. Rok później ich ścieżki przecinają się, by ponownie mogli się narodzić.
Tachibana Ayaka to młoda dziewczyna, której życie wali się po stracie ukochanego chłopaka i nagłej chorobie matki. Szukając zemsty, Tachibana wchodzi w mroczny świat prostytucji, a jej celem jest zostanie Cesarzową nocnego życia Osaki. Niespodziewanie może liczyć na wsparcie młodego gangstera, Date Naoto, który staje się jej osobistym ochroniarzem.
Stefano Bardini grał na gitarze odkąd skończył pięć lat i wkrótce z ucznia konserwatorium zmienił się w gwiazdę indie punk rocka. Jednak dni, w których nieustannie pojawiał się na okładkach, bezpowrotnie minęły. W wieku trzydziestu sześciu lat, po wielu latach medialnej nieobecności i długich rozważaniach, bohater staje w obliczu konieczności szukania azylu w domu rodzinnym. Jednak tu sytuacja mocno odbiega od stanu, jakiego się spodziewał - jego ojciec, odkąd dotknął go atak serca zajmuję się jedynie grą w golfa, matka bierze udział w seminariach na temat szamanizmu, młodsza siostra rzuciła wszystko, by pracować z delfinami w parku wodnym w Alberto. Starszy brat nosi na swoich barkach cały ciężar prowadzenia rodzinnej przetwórni czereśni. Stefano na swój własny sposób będzie musiał wziąć odpowiedzialność za wszystkich członków swojej rodziny. Ostatecznie i zupełnie nieoczekiwanie w ten właśnie sposób zadba również o samego siebie.
„Kto chce oglądać nudny film, pokazujący przez pół godziny bohaterów pijących alkohol i herbatę? W dzisiejszych czasach pojęcia takie jak ‘zwykli ludzie’ czy ‘sentymenty’ zanikły. Pozostaje tylko wulgarne: biedni i bogaci.” – mówi narrator filmu. W poszukiwaniu filmu doskonałego – takiego, który zaspokoi chęć rozrywki i jednocześnie zgłębi granice filmu – Takeshi Kitano stworzył fantasmagoryczną alegorię rzemiosła filmowego. „Chwała filmowcowi!” to zjadliwa lecz żartobliwa refleksja nad kinem japońskim ostatnich czasów, przecząca definicji gatunku, promieniująca wolnością i oryginalnością. Kitano jest prześmiewcą nieposkromionym. Ośmiela się drwić z wielkiego reżysera Kitano. Objawia oschły, czarny, kapryśny i miażdżący humor. Nie przebiera w środkach, żeby wydrwić wielkiego Kitano.
Melina jest młodziutką i naiwną dziewczyną, która właśnie się zakochała i chce rozpocząć samodzielne życie. Choć z ojcem łączy ją mocna więź, pewnego dnia staruszek zwraca się do niej z szokującą prośbą. Ostatecznie oboje będą musieli zmierzyć się z własnymi lękami i odnaleźć w sobie siłę, która pozwoli im pogodzić się z odejściem ukochanej osoby. Film zabiera widza na emocjonalną przejażdżkę, wypełnioną śmiechem i łzami, nadzieją i cierpieniem.
Raquel od dziecka słyszała, że sens życiu nadaje miłość. Zastanawiała się, co by się stało, gdyby nikt jej nigdy nie pokochał. Teraz 26-letnia Raquel ma zamieszkać ze swoim chłopakiem, Tomásem. On jest zawodowym sportowcem, ona właśnie znalazła stałą pracę w radiu. Zdają się być idealną parą - mają wspólne zainteresowania i plany, są szczęśliwi. Wynajęcie wspólnego mieszkania ma rozpocząć najlepszy okres w ich życiu. Niestety, Tomás trafia do szpitala... Raquel będzie musiała zdecydować, ile jest w stanie zrobić dla uczucia i odkryje jak piękna, a zarazem trudna może być prawdziwa miłość.