Dramat 2018

Młody detektyw rozpracowuje swoją pierwszą sprawę kryminalną. Nie wie, że obserwuje to wszystko zabójca jego ojca, również policjanta.

Elia (Sergio Rubini) jest ostatnim ocalałym mieszkańcem zniszczonej przez trzęsienie ziemi wioski Provvidenza. Mężczyzna odmawia porzucenia przeszłości i przesiedlenia się do Nuova Provvidenza. Dla Elii jego miasto wciąż żyje. Kiedy burmistrz nakazuje mu je porzucić, mężczyzna powoli zaczyna dawać za wygraną. Gdy jednak nagle wyczuwa obecność młodej kobiety o imieniu Noor (Sonya Mellah) - ukrywającej się w gruzach szkoły, w której jego żona straciła życie - Elia postanawia zostać strażnikiem zrujnowanego miasteczka nie zważając na konsekwencje.

Początek lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Thomas Harrison (Conor Proft) po śmierci Kurta Cobaina postanawia założyć zespół grający alternatywną muzykę. Ta obsesja ma ogromny wpływ na jego młodszą siostrę Bridget (Michaela Cavazos). Jedni twierdzą, że doprowadza ją ona do załamania nerwowego. Inni są natomiast zdania, że przyczynia się do rozkwitu jej talentu.

Nastoletnia Fitz (Cécilia Vos) nie ma łatwego życia. Jej rodzice właśnie postanowili się rozwieść i wszystko wskazuje na to, że czeka ją najgorsze Boże Narodzenie w historii. Kiedy jej siostra Bente (Liz Vergeer) przypadkowo traci czubek palca, cała rodzina trafia do szpitala. Wszyscy członkowie rodziny zdają się być niezwykle spięci i nerwowi. Fitz jest zła i pragnie uciec jak najdalej od swoich problemów. Pracownicy oraz osoby poznane w szpitalu sprawiają jednak, że zbuntowana nastolatka zmienia swój sposób patrzenia na swoją sytuację.

Kinowa adaptacja kultowej powieści "Taipej" autorstwa Tao Lin. Film śledzi losy Paula i Erin, którzy odkrywają, co znaczą młodość i miłość w pierwszych dniach XXI wieku. Gdy jeden związek dobiega końca, Erin angażuje się w kolejny romans. Zanurza się w świat Paula Chena, tajemniczego, charyzmatycznego artysty. Paul proponuje utrwalanie ich kolejnych wspólnych doświadczeń na nagraniach wykonanych laptopem i publikowanie ekshibicjonistycznych filmików w Internecie.

31-letnia Kishikawa Naoko pracuje w domu towarowym. Mieszka z rodzicami, a jej życie wydaje się bardzo nudne. Pewnego dnia poznaje Lee Ji Wona, młodego fotografa z Korei Południowej. Mężczyzna sprawia, że Naoko postanawia wprowadzić w swoim życiu zmiany.

Alice odniosła niedawno sukces w świecie literackim. Mimo satysfakcji odczuwa coraz większy niepokój - dręczą ją mroczne wspomnienia nieudanego związku. Po drugiej stronie ulicy mieszka nastoletni Ziv, marzący o karierze muzycznej. Jednak obowiązek służby wojskowej przekreśla plany i pozbawia niewinności, brutalnie narzucając dorosłość. Przypadkowy telefon od sąsiadki umożliwia mu ponownie zaczerpnąć ze źródła nastoletnich fantazji.

Po wypadku samochodowym Sang Tai nie jest w stanie pracować. By nie stracić zleceń i zarobków, prosi swojego brata bliźniaka, Sang Nuea, by zastąpił go jako makijażystę Wenny. Sang Nuea zaczyna być zauroczony dziewczyną. Jest jednak pewien problem - nie może się przyznać, kim naprawdę jest, a Sang Tai otwarcie przyznał się do bycia homoseksualistą.

Złożony z trzech części, ośmiu odcinków, sześciu opowiadań, trwający prawie 14 godzin, epicki i absurdalnie ambitny La flor. Monumentalny i kinofilski, histerycznie śmieszny, poruszający się po obszarze zarezerwowanym dla kina klasy B. Mariano Llinás odmienia gatunki przez przypadki – horrory, musicale, melodramaty, szpiegowskie thrillery z czasów zimnej wojny, kanadyjskie filmy górskie i inne. Tworzy dowcipny i erudycyjny komentarz do współczesnej kultury nałogowego pochłaniania seriali. Daje przewrotną alternatywę wobec binge-watchingu, używając serialowej logiki narracyjnej w kinie. W każdym z sześciu epizodów grają te same cztery charyzmatyczne aktorki, które wcielają się w coraz to nowe postaci i wędrują poprzez kolejne opowieści i meandry fabuły. Historie rozwidlają się w surrealistyczne dygresje poprzecinane poetyckimi interludiami, pojawiają się nagłe zwroty akcji i meta-wątki. „La flor" jest też filmem o robieniu i o oglądaniu filmów: pochwałą fikcji i konfabulacji. Jak sugeruje tytuł, przypomina roślinny ornament, rozwidlający się niczym proza wielkich argentyńskich pisarzy: Borgesa i Cortázara.

Miłość nigdy nie jest zła. Dwóch młodych chłopców wyrusza w podróż na wyspę Czedżu, jednocześnie zaglądając w głąb siebie. Mimo pewnych oporów, chłopcy nie są w stanie dalej walczyć z ogarniającymi ich uczuciami.