Eva jest popularną nauczycielką, która jest żoną lokalnego burmistrza. Chociaż zdradził jej zaufanie, ona nadal planuje wesprzeć jego kampanię wyborczą, więc zaczyna pracować jako wolontariuszka w lokalnym ośrodku dla uchodźców. Tutaj zbliża się do osiemnastoletniego uchodźcy Amira, który oczarowuje ją swoim talentem poetyckim. Ale im bliżej się znajdują, tym mniejszą kontrolę ma nad sytuacją.
W 2005 roku włoska dziennikarka Giuliana Sgrena została porwana w Iraku przez grupę terrorystów. Nicola Calipari, agent SISMI, otrzymuje zadanie jej uratowania, ale ingerencja sił USA w Iraku komplikuje operację. Pomimo trudności i po długich negocjacjach Nicola udaje się uratować dziennikarkę, ale kosztem własnego życia.
Aby sprostać oczekiwaniom matki, nieśmiała i wrażliwa szesnastoletnia Lucija (Jara Sofija Ostan) dołącza do lokalnego chóru katolickiego w liceum w Słowenii. Przez cały pierwszy rok radzi sobie ze sztywnymi oczekiwaniami swojego religijnego otoczenia, jednocześnie nieśmiało eksplorując swoją rodzącą się ciekawość seksualności. Kiedy zwraca uwagę swojej towarzyskiej koleżanki z klasy Any-Mariji (Mina Švajger), obie dziewczyny rozwijają intensywną przyjaźń, która wystawia na próbę granice Luciji. Podczas wiosennego weekendu prób w klasztorze Sióstr Urszulanek w Cividale, który jest odnawiany przez włoskich robotników, Ana-Marija zauważa zainteresowanie Luciji ciemnookim robotnikiem (Saša Tabaković) i proponuje złośliwy plan. Ich lekkomyślny plan prowadzi do seksualnego przebudzenia Luciji, któremu towarzyszą przytłaczające uczucia wstydu, które skłaniają ją do głębokiej walki z poczuciem winy z powodu jej naturalnych impulsów.
Daniel to piosenkarz, który zyskał sławę z dnia na dzień dzięki jednej piosence. Jednak dla aspirującego artysty marzenie o sławie nie trwało długo: jego piosenka stała się prawdziwym hitem jednego przeboju, a Daniel popadł w głęboką depresję, gdy jego kolejne utwory nie zdobyły uznania publiczności. Wkrótce Danielowi nie pozostało już nic innego – chciał popełnić samobójstwo. Jednak jego próba samobójcza zakończyła się niepowodzeniem i trafił do szpitala psychiatrycznego. Pozwolono mu odejść tylko pod jednym warunkiem: musiał przynieść radość grupie osób pogrążonych w depresji swoją muzyką. Ironia losu spłatała mu okrutnego figla.