Filmy Katar

Młoda Iranka stawia czoła przeciwnościom losu, aby ustanowić rekord świata w pływaniu wytrzymałościowym ze związanymi rękami.

Film dzieje się Ogrodach Kartaginy, nowej dzielnicy Tunisu, rozpoczętej przez dawny reżim, a której budowę przerwał początek rewolucji. To, co pozostało do dziś, to miasto duchów zbudowane z niedokończonych budynków. Gdy prace wreszcie się wznawiają, odkryte zostają spalone zwłoki. Fatma i Batal, dwójka policyjnych detektywów, ma za zadanie przeprowadzić śledztwo. Ale kiedy zostaje znaleziona druga ofiara, ich teoria samobójcza upada…

Na popularnych przedmieściach Casablanki, Hassan (Abdelatif El Mansouri) i Issam (Ayoub Elaid), ojciec i syn, żyją z dnia na dzień, łącząc niewielki ruch uliczny z lokalnym półświatkiem. Pewnej nocy otrzymują zadanie porwania mężczyzny. Potem zaczyna się długa noc w slumsach miasta...

Między historią a legendą, film opowiada o walce, osobistych i politycznych wstrząsach, które przetrwały dla dobra Algieru. Algieria, rok 1516. Pirat Aroudj Barberousse (Dali Benssalah) wyzwala Algier spod tyranii Hiszpanów i przejmuje władzę nad królestwem. Plotka głosi, że pomimo ich sojuszu zamordował króla Salima Toumi (Mohamed Tahar Zaoui). Wbrew wszelkim zasadom przeciwstawi mu się kobieta: królowa Zaphira (Adila Bendimerad), żona Sailma.

Rakib (Kevin Ardilova) dogląda pustej rezydencji należącej do emerytowanego generała Purny (Arswendy Bening Swara) w indonezyjskim miasteczku. Gdy generał wraca do domu, aby rozpocząć kampanię wyborczą na burmistrza, Rakib nawiązuje więź ze starszym mężczyzną, który staje się odtąd jego mentorem. Kiedy pewnego dnia ktoś niszczy plakaty wyborcze Purny, Rakib nie waha się wyśledzić sprawcy, rozpoczynając narastający łańcuch przemocy.

Serbska reżyserka Mila Turajlić powraca do swojego rodzinnego domu w Belgradzie, aby rozwikłać zagadkę pewnych drzwi, które od ponad siedemdziesięciu lat pozostają zamknięte. Artystka rozpoczyna intymną rozmowę z matką o skomplikowanej historii ich mieszkania oraz kraju. W 1945 roku, na rozkaz ówczesnego rządu komunistycznego, lokal został podzielony, aby w jednym budynku można było pomieścić większą liczbę rodzin. Przez całą wojnę domową i późniejszy rozpad byłej Jugosławii tytułowe drzwi były nietknięte. Niecodzienny dokument odsłaniający rodzinne sekrety i pełną dramatów współczesną historię narodu serbskiego. Reżyserka Mila Turajlić (Cinema Komunisto) za punkt wyjścia swojego filmu obiera zamknięte od ponad siedmiu dekad drzwi. Po latach niedopowiedzeń nakłania matkę, wybitną profesorkę i działaczkę polityczną, do otworzenia się przed kamerą. Artystka jednocześnie pokazuje polityczne i społeczne zmiany w swoim kraju: od komunizmu, poprzez rządy Miloševića po odradzający się obecnie nacjonalizm. Produkcja otrzymała nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie. Była też pokazywana na wielu filmowych imprezach na całym świecie.

Wygnany artysta i poeta Mustafa, wyrusza w podróż do domu, z jego gospodynią i jej córką. Razem trio musi uniknąć służalców władz, którzy obawiają się, że prawda w słowach Mustafy będzie zachęcać ludzi do buntu.

Riadh — operator wózka widłowego w porcie w Tunisie — szykuje się do przejścia na emeryturę. Życie jego i jego żony Nazli kręci się wokół jedynego syna, który przygotowuje się właśnie do egzaminów w szkole średniej. Powtarzające się ataki migrenowe Samiego bardzo niepokoją rodziców. Gdy wydaje się, że jego kondycja się polepsza, chłopak nagle znika. Zostawia krótką notatkę, że wyjeżdża do Syrii, by dołączyć do grupy dżihadystów. Zdruzgotanym rodzicom trudno w to uwierzyć. Zdesperowany Riadh pożycza pieniądze i próbuje wyśledzić syna…

Rabih (Barakat Jabbour), niewidomy chłopak, mieszka w małej wiosce w Libanie. Śpiewa w chórze. Jego życie zmienia się, kiedy próbuje ubiegać się o paszport i odkrywa, że jego karta identyfikacyjna, którą miał całe swoje życie, jest sfałszowana. Przemierzając wsi Libanu w poszukiwaniu własnego aktu urodzenia, spotyka ludzi z marginesu społeczeństwa, którzy opowiadają mu swoje własne historie, zadają otwarte pytania i dają Rabihowi drobne wskazówki na temat jego prawdziwej tożsamości.

Ponad cztery piąte terenu Algierii stanowi Sahara. Gdzieś na tym ogromnym pustkowiu jest oddzielona od reszty świata maleńka kawiarnia. Prowadzi ją starsza kobieta, Malika. Jest tu jeden stół, na którym Malika stawia kawę, omlet albo herbatę. Kierowcy ciężarówek i turyści zaglądają tu nie tylko, aby się posilić, ale też podzielić swoimi historiami. Mówią o religii, ekonomii, polityce i rodzinie. Malika słucha, potakuje, czasami coś wtrąca. Kiedy jej goście nieuchronnie wychodzą, wydaje się, że kawiarnia powiększyła się, by zachować ich opowieści. Jednak nawet do królestwa Maliki dociera tak zwany postęp. W pobliżu kawiarni ma zostać wybudowana stacja benzynowa… Intymny portret właścicielki maleńkiej kawiarni i jej gości, krajobrazu Sahary, a także Algierii.