Filmy Katar

Wygnany artysta i poeta Mustafa, wyrusza w podróż do domu, z jego gospodynią i jej córką. Razem trio musi uniknąć służalców władz, którzy obawiają się, że prawda w słowach Mustafy będzie zachęcać ludzi do buntu.

Riadh — operator wózka widłowego w porcie w Tunisie — szykuje się do przejścia na emeryturę. Życie jego i jego żony Nazli kręci się wokół jedynego syna, który przygotowuje się właśnie do egzaminów w szkole średniej. Powtarzające się ataki migrenowe Samiego bardzo niepokoją rodziców. Gdy wydaje się, że jego kondycja się polepsza, chłopak nagle znika. Zostawia krótką notatkę, że wyjeżdża do Syrii, by dołączyć do grupy dżihadystów. Zdruzgotanym rodzicom trudno w to uwierzyć. Zdesperowany Riadh pożycza pieniądze i próbuje wyśledzić syna…

Rabih (Barakat Jabbour), niewidomy chłopak, mieszka w małej wiosce w Libanie. Śpiewa w chórze. Jego życie zmienia się, kiedy próbuje ubiegać się o paszport i odkrywa, że jego karta identyfikacyjna, którą miał całe swoje życie, jest sfałszowana. Przemierzając wsi Libanu w poszukiwaniu własnego aktu urodzenia, spotyka ludzi z marginesu społeczeństwa, którzy opowiadają mu swoje własne historie, zadają otwarte pytania i dają Rabihowi drobne wskazówki na temat jego prawdziwej tożsamości.

Ponad cztery piąte terenu Algierii stanowi Sahara. Gdzieś na tym ogromnym pustkowiu jest oddzielona od reszty świata maleńka kawiarnia. Prowadzi ją starsza kobieta, Malika. Jest tu jeden stół, na którym Malika stawia kawę, omlet albo herbatę. Kierowcy ciężarówek i turyści zaglądają tu nie tylko, aby się posilić, ale też podzielić swoimi historiami. Mówią o religii, ekonomii, polityce i rodzinie. Malika słucha, potakuje, czasami coś wtrąca. Kiedy jej goście nieuchronnie wychodzą, wydaje się, że kawiarnia powiększyła się, by zachować ich opowieści. Jednak nawet do królestwa Maliki dociera tak zwany postęp. W pobliżu kawiarni ma zostać wybudowana stacja benzynowa… Intymny portret właścicielki maleńkiej kawiarni i jej gości, krajobrazu Sahary, a także Algierii.

W czerwcu 1982 roku Izrael atakuje Liban, który już wcześniej był w stanie chaosu po wojnie domowej. Podczas gdy konflikt geopolityczny narasta, w prywatnej szkole na obrzeżach Bejrutu 11-letni Wissam jest bardzo zdeterminowany, by znaleźć w sobie odwagę i powiedzieć koleżance, że ją kocha. Takiemu marzycielowi jak on, który częściej rysuje niż gra w piłkę nożną, trudno jest pojąć wagę zbliżającego się dramatu. Dla jego nauczycieli, Yesmine i Josepha, odrzutowce na niebie sygnalizują coś znacznie większego. Obydwoje próbują ukryć swoje rosnące obawy z uwagi na uczniów. Starają się też udawać, że w ich związku nie ma żadnych rys, mimo że znajdują się po różnych stronach politycznej barykady. Produkcja zdobyła wiele międzynarodowych wyróżnień – w tym na MFF w Toronto

Co sprawia, że tureckie telenowele zyskują niesamowitą popularność na Bliskim Wschodzie, Bałkanach czy w Grecji?

Abdelkader (Mouhcine Malzi) jest stróżem, a Malika (Nadia Kounda) jest gosposią. Właśnie się pobrali i są szaleni w miłości. Pomimo problemów z pieniędzmi, marzą o zamieszkaniu razem i przeżywaniu swojej miłości. Pewnego dnia Abdelkader dozna wielkiej przemocy i upokorzenie, które wstrząsną ich przeznaczeniem.

Pozostało 5 dni do ogłoszenia rozwodu między Nourą (Hind Sabri) a Sofiane (Lotfi Abdelli), skazanym recydywistą. Noura, która marzy o wolności, będzie mogła w pełni żyć ze swoim kochankiem Lassadem (Hakim Boumsaoudi). Ale Sofiane zostaje zwolniony wcześniej niż oczekiwano, a prawo tunezyjskie surowo karze cudzołóstwo. Noura będzie musiała żonglować między swoją pracą, dziećmi, mężem, kochankiem i rzucić wyzwanie sprawiedliwości...

W niedalekiej przyszłości Turcja cierpi z powodu niewytłumaczalnej, ogólnokrajowej przerwy w dostawach prądu, która wywołuje falę przemocy i zamieszek. Czterej bohaterowie, niczym dryfujące duchy, odzwierciedlają stan ducha zróżnicowanego narodu: matka, której syn jest w więzieniu, młoda kobieta oddana tańcowi, artystka-aktywistka oraz przebiegły pośrednik.Ciekawe spojrzenie na urbanistyczną przemianę Stambułu skupia się na czterech różnych postaciach, które poznajemy w ciągu jednego dnia. Obraz jest wciągającą łamigłówką kontrastów i zarazem portretem społeczeństwa pogrążonego w ciemności. Produkcja zdobyła 7 nagród na Antalya Golden Orange Film Festival, a jej reżyserii podjął się Azra Deniz Okyay (krótki metraż: Küçük kara baliklar).

Palestyński ojciec uwięziony po drugiej stronie izraelskiego muru próbuje dostać się do szpitala do rannego syna.