Komedia 2017

Papa Moll — najbardziej znana w Szwajcarii postać komiksowa. Kultowego dzisiaj Papę wymyśliła w 1952 roku Edith Oppenheim-Jonas, jako alternatywę dla zagranicznych komiksów. Po licznych komiksach, grach, słuchowiskach radiowych, a nawet parku rozrywki, nadszedł czas na film fabularny. Kiedy Mama Moll wyjeżdża na weekend, Papa Moll zostaje sam z trójką dzieciaków. Domem zaczyna rządzić chaos. Papa ma do odrobienia godziny nadliczbowe w fabryce czekolady, gdzie pracuje. Tymczasem dzieciaki wdają się w wojnę z sąsiadami. Sprawa jest poważna. Chodzi o słodycze, prace domowe i najsłynniejszego na świecie psa cyrkowego.

Czwórka przyjaciół z dnia na dzień zostaje milionerami, gdy sprzedaje swój start-up zajmujący się grami wideo. Ale jak ten krok wpłynie na ich wzajemne relacje?

Owdowiała chirurg odwiedza rodzinny sad z gruszami w nadziei na odnowienie kontaktu z synem. Powoli zakochuje się w kierowniku farmy, Willu, który tworzy nową odmianę gruszki i uczy ją, jak ważne jest jej dziedzictwo

Samotny Thomas fascynuje się lotem na Księżyc. Kiedy miał 4 lata przeżył traumę – ojciec spowodował wypadek samochodowy i uciekł z miejsca zdarzenia. Złożona wtedy ojcu obietnica złamała chłopcu życie.

Z okazji 75 urodzin Rainera Wernera Fassbindera ma powstać remake jednego z jego znanych filmów, Gorzkich łez Petry von Kant. Finansująca ten projekt telewizja publiczna reżyserię zleciła Verze, która do tej pory realizowała filmy dokumentalne. Dla reżyserki jest to duże wyzwanie już na etapie wyboru odtwórczyni głównej roli. W tym ma jej pomóc tytułowy casting. O rolę w filmie ubiegają się cztery aktorki, mniej lub bardziej sławne gwiazdy niemieckiej sceny. Żadna z nich jednak nie wypada przekonująco. Ekipa producencka naciska, aby decyzja o obsadzie zapadła jak najszybciej, ale Vera jest niezdecydowana i wyznacza kolejne terminy przesłuchań. „Casting zaczyna się już w momencie, kiedy ktoś otwiera drzwi, zwraca się uwagę na każdy gest, każde wypowiedziane zdanie. Ponieważ obie strony nie wiąże jeszcze żadna umowa, często zachowują się one tak, jakby łączyły je przyjacielskie stosunki, wszyscy starają się być bardzo uprzejmi i nie odkrywać się za bardzo.” – tak o swoich doświadczeniach z różnych castingów opowiada reżyser filmu Nicloas Wackerbarth, który swoje spostrzeżenia brawurowo przeniósł na ekran.