Musical 1931

Malarz Michel Bouflette (René Lefèvre) wygrywa milion franków na loterii i wkłada szczęśliwy los do marynarki, którą ktoś mu kradnie.

Przyjaciele Myszki Miki urządzają jej dziką niespodziankę urodzinową.

Porucznik Nikki, strażnik Austriackiej rodziny Królewskiej ma nową dziewczynę - Franzi. Ma bzika na jej punkcie i cały czas się do niej uśmiecha podczas swojej służby. Król Adolf i jego córka Księżniczka Anna z sąsiedniego królestwa Flausenshaum przejeżdżali obok, Anna myśli, że porucznik zaleca się właśnie do niej. Zakochuję się w Nikkim, poślubia go (on nie ma innego wyboru) i zabiera go ze sobą do Flausenshaum. Franzi podąża za nimi po drodze nawiązuje krótki romans z Nikim, zanim Anna się orientuje. Franzi jako, że jest bardziej doświadczona, udziela Annie rad jak ma zdobyć serce swojego męża.

Dwóch dawnych skazańców, Émile (Henri Marchand) i Louis (Raymond Cordy), po wyjściu na wolność stara się odnaleźć w cywilnym życiu i szuka pracy, która zapewni im stabilność oraz godne warunki egzystencji. W początkowej części filmu mężczyźni wspólnie podejmują próby znalezienia zajęcia, jednak szybko przekonują się, że świat poza murami więzienia rządzi się innymi zasadami i nie zawsze nagradza dotychczasowe wysiłki. Gdy nadarza się okazja do zatrudnienia w fabryce produkującej breloki i błyskotki, Émile wykorzystuje swoje umiejętności organizacyjne i zyskuje pozycję kierowniczą, co prowadzi do konfliktów między nim a Louisem, który oczekuje partnerskiej relacji i sprawiedliwszego traktowania. Równocześnie bohaterowie zderzają się z realiami nowoczesnej produkcji masowej, hierarchią zakładu i oczekiwaniami społecznymi wobec pracowników. W miarę rozwoju wydarzeń ich przyjaźń zostaje poddana próbom, a obaj muszą zmierzyć się z własnymi ambicjami, poczuciem odpowiedzialności oraz konsekwencjami decyzji o charakterze zawodowym i osobistym. Film łączy elementy komedii i refleksji nad kondycją ludzką w obliczu pracy i postępu technologicznego, pokazując różne oblicza dążenia do „wolności” w społeczeństwie niezależnym od więziennych doświadczeń.

Syn zamożnej rodziny z Południa wraca na rodzinną plantację po tym, jak wyjechał pięć lat wcześniej i żył na ulicy.

Żołnierz piechoty morskiej wraca na Kubę, aby odnaleźć swoje nieślubne dziecko.

Różnorodne ptactwo porusza się w takt popularnych, tanecznych fragmentów muzyki klasycznej, każde zgodnie ze swoim gatunkiem – pływając (łabędzie), dostojnie krocząc i prezentując swoje piękne upierzenie (paw), biegając za pożywieniem wzdłuż pnia drzewa (dzięcioł), względnie tworząc ospały, stacjonarny chórek (ptaki nocne, sowy, które przedwcześnie zbudzono ze snu). Ptaki spędzają mile dzień, tańcząc i śpiewając, do czego przygrywają im lirogony na swoich osobliwie wygiętych ogonach w kształcie harf. Gąsienica, niedoszły obiad dzięcioła, unika jego dziobu, za to trafia na podwórko między ptactwo domowe, gdzie staje się obiektem polowania stadka piskląt pod przewodnictwem matki, kwoki. Kurczęta zajęte ściganiem sprytnie wymykającego się robaka, nie zauważają nadciągającego niebezpieczeństwa – krążącego nad ich głowami jastrzębia chwytającego w szpony jedno z tych piskląt, które nie zdążyły się przed nim ukryć. Mniejsze lotne ptaki formują szwadron i ruszają na ratunek nieostrożnemu kurczakowi. Po zaciętej walce jastrząb w końcu opada z sił i… z piór i wypuszcza pisklę, które trafia z powrotem na podwórko, przerywając donośny lament opłakujących go kur. Ocalenie pisklęcia zostaje uczczone wspólnym tańcem ptaków leśnych i domowych.

Fred von Alsten, potomek zamożnej i wpływowej berlińskiej rodziny, zakochuje się w Lii Tishler, córce barmana pracującego w lokalnym ogrodzie rozrywkowym. Ich relacja budzi ostry sprzeciw arystokratycznej rodziny Freda, która uważa związek z osobą z niższej sfery za skandal zagrażający ich reputacji. Rodzina, pod wodzą autorytarnej ciotki Belli, próbuje przekupić Lię, by opuściła Freda, jednak dziewczyna odrzuca pieniądze. Mimo nacisków bliskich, Fred postanawia ogłosić zaręczyny. Podczas uroczystego przyjęcia rodzina von Alstenów celowo poniża Lię, co doprowadza do zerwania zaręczyn. Rozczarowana postawą Freda dziewczyna przyjmuje oświadczyny ekscentrycznego barona von Eperna. Fred wpada w przygnębienie, a jego bliscy orientują się, że bez ukochanej traci on chęć do życia. Baron, widząc, że Lia wciąż kocha Freda, decyduje się pomóc parze w odnowieniu kontaktu. Ostatecznie rodzina von Alstenów, widząc determinację i cierpienie Freda, akceptuje Lię, co pozwala kochankom na wspólne życie mimo barier klasowych.

Młoda kobieta naraża na szwank relację z mężczyzną, którego kocha, gdy pojawiają się fakty z jej przeszłości.