Przedstawiamy listę 43 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Musical z 1931 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Porucznik Niki (Maurice Chevalier) jest oficerem armii małego europejskiego księstwa, znanym z beztroskiego usposobienia i powodzenia u kobiet. Podczas jednej z uroczystości wojskowych przypadkowo wymienia porozumiewawcze spojrzenie z Franzi (Claudette Colbert), liderką kobiecej orkiestry. Niewinny uśmiech zostaje jednak błędnie zinterpretowany przez księżniczkę Annę (Miriam Hopkins), która uznaje gest za wyraz zainteresowania skierowany do niej.
W wyniku dworskich konwenansów i presji monarchy sytuacja prowadzi do małżeństwa Nikiego z Anną, mimo że jego uczucia skierowane są ku Franzi. Nowo zawarty związek okazuje się pełen napięć wynikających z różnic charakterów i wychowania. Anna, wychowana w sztywnych zasadach etykiety, nie potrafi odnaleźć się w relacji z lekkodusznym oficerem, który tęskni za swobodą i dawnym stylem życia.
Franzi, świadoma komplikacji, wciąż pozostaje obecna w życiu Nikiego, co dodatkowo komplikuje układ między bohaterami. W miarę rozwoju wydarzeń Anna zaczyna dostrzegać, że aby zdobyć względy męża, musi zmienić swoje zachowanie i sposób postrzegania relacji. Historia ukazuje zderzenie konwenansu z uczuciem oraz napięcie między obowiązkiem wobec dworu a osobistymi pragnieniami, łącząc elementy komedii romantycznej z musicalową oprawą.
Dwóch dawnych skazańców, Émile (Henri Marchand) i Louis (Raymond Cordy), po wyjściu na wolność stara się odnaleźć w cywilnym życiu i szuka pracy, która zapewni im stabilność oraz godne warunki egzystencji. W początkowej części filmu mężczyźni wspólnie podejmują próby znalezienia zajęcia, jednak szybko przekonują się, że świat poza murami więzienia rządzi się innymi zasadami i nie zawsze nagradza dotychczasowe wysiłki.
Gdy nadarza się okazja do zatrudnienia w fabryce produkującej breloki i błyskotki, Émile wykorzystuje swoje umiejętności organizacyjne i zyskuje pozycję kierowniczą, co prowadzi do konfliktów między nim a Louisem, który oczekuje partnerskiej relacji i sprawiedliwszego traktowania. Równocześnie bohaterowie zderzają się z realiami nowoczesnej produkcji masowej, hierarchią zakładu i oczekiwaniami społecznymi wobec pracowników.
W miarę rozwoju wydarzeń ich przyjaźń zostaje poddana próbom, a obaj muszą zmierzyć się z własnymi ambicjami, poczuciem odpowiedzialności oraz konsekwencjami decyzji o charakterze zawodowym i osobistym. Film łączy elementy komedii i refleksji nad kondycją ludzką w obliczu pracy i postępu technologicznego, pokazując różne oblicza dążenia do „wolności” w społeczeństwie niezależnym od więziennych doświadczeń.
Różnorodne ptactwo porusza się w takt popularnych, tanecznych fragmentów muzyki klasycznej, każde zgodnie ze swoim gatunkiem – pływając (łabędzie), dostojnie krocząc i prezentując swoje piękne upierzenie (paw), biegając za pożywieniem wzdłuż pnia drzewa (dzięcioł), względnie tworząc ospały, stacjonarny chórek (ptaki nocne, sowy, które przedwcześnie zbudzono ze snu). Ptaki spędzają mile dzień, tańcząc i śpiewając, do czego przygrywają im lirogony na swoich osobliwie wygiętych ogonach w kształcie harf. Gąsienica, niedoszły obiad dzięcioła, unika jego dziobu, za to trafia na podwórko między ptactwo domowe, gdzie staje się obiektem polowania stadka piskląt pod przewodnictwem matki, kwoki. Kurczęta zajęte ściganiem sprytnie wymykającego się robaka, nie zauważają nadciągającego niebezpieczeństwa – krążącego nad ich głowami jastrzębia chwytającego w szpony jedno z tych piskląt, które nie zdążyły się przed nim ukryć. Mniejsze lotne ptaki formują szwadron i ruszają na ratunek nieostrożnemu kurczakowi. Po zaciętej walce jastrząb w końcu opada z sił i… z piór i wypuszcza pisklę, które trafia z powrotem na podwórko, przerywając donośny lament opłakujących go kur. Ocalenie pisklęcia zostaje uczczone wspólnym tańcem ptaków leśnych i domowych.