Przedstawiamy listę 261 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Komedia z 1931 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Charlie zaprzyjaźnia się z pijanym milionerem, by wydobyć od niego pieniądze na opłacenie operacji przywrócenia wzroku biednej, niewidomej dziewczyny. Musi pokonać wiele przeszkód, ale zostaje wynagrodzony jej jednym spojrzeniem.
W wigilijną noc Myszka Miki (Walt Disney) i Minnie (Marcellite Garner) przygotowują się do spokojnego świętowania Bożego Narodzenia. Ich plany zmieniają się, gdy do domu trafia grupa osieroconych kociąt, szukających schronienia przed zimnem. Gospodarze postanawiają przyjąć niespodziewanych gości i zapewnić im ciepło oraz opiekę.
Początkowo atmosfera jest pełna radości i świątecznego nastroju, jednak żywiołowe zachowanie małych kociąt szybko wprowadza chaos do domu. Zabawy przy choince, wspólne kolędowanie i otwieranie prezentów przeradzają się w serię komicznych sytuacji, które wystawiają cierpliwość Miki, Minnie oraz psa Pluto (Pinto Colvig) na próbę. W miarę rozwoju wydarzeń bohaterowie starają się zapanować nad rozbrykanymi podopiecznymi, jednocześnie zachowując ducha świąt. Animacja łączy humor sytuacyjny z motywem rodzinnej wspólnoty i opieki nad potrzebującymi.
Porucznik Niki (Maurice Chevalier) jest oficerem armii małego europejskiego księstwa, znanym z beztroskiego usposobienia i powodzenia u kobiet. Podczas jednej z uroczystości wojskowych przypadkowo wymienia porozumiewawcze spojrzenie z Franzi (Claudette Colbert), liderką kobiecej orkiestry. Niewinny uśmiech zostaje jednak błędnie zinterpretowany przez księżniczkę Annę (Miriam Hopkins), która uznaje gest za wyraz zainteresowania skierowany do niej.
W wyniku dworskich konwenansów i presji monarchy sytuacja prowadzi do małżeństwa Nikiego z Anną, mimo że jego uczucia skierowane są ku Franzi. Nowo zawarty związek okazuje się pełen napięć wynikających z różnic charakterów i wychowania. Anna, wychowana w sztywnych zasadach etykiety, nie potrafi odnaleźć się w relacji z lekkodusznym oficerem, który tęskni za swobodą i dawnym stylem życia.
Franzi, świadoma komplikacji, wciąż pozostaje obecna w życiu Nikiego, co dodatkowo komplikuje układ między bohaterami. W miarę rozwoju wydarzeń Anna zaczyna dostrzegać, że aby zdobyć względy męża, musi zmienić swoje zachowanie i sposób postrzegania relacji. Historia ukazuje zderzenie konwenansu z uczuciem oraz napięcie między obowiązkiem wobec dworu a osobistymi pragnieniami, łącząc elementy komedii romantycznej z musicalową oprawą.
Groucho, Harpo, Chico i Zeppo są pasażerami na gapę na statku płynącym do USA. Razem z nimi płynie dwóch gangsterów, Alky Briggs i J.J. 'Big Joe' Helton. Briggs chce się pozbyć Heltona i przejąć jego fortunę i wpływy. Do zabicia go wynajmuje Groucho i Zeppo. Helton natomiast, ponieważ boi się o życie swoje i swojej córki, wynajmuje na ochroniarzy Harpo i Chico.
Dwóch dawnych skazańców, Émile (Henri Marchand) i Louis (Raymond Cordy), po wyjściu na wolność stara się odnaleźć w cywilnym życiu i szuka pracy, która zapewni im stabilność oraz godne warunki egzystencji. W początkowej części filmu mężczyźni wspólnie podejmują próby znalezienia zajęcia, jednak szybko przekonują się, że świat poza murami więzienia rządzi się innymi zasadami i nie zawsze nagradza dotychczasowe wysiłki.
Gdy nadarza się okazja do zatrudnienia w fabryce produkującej breloki i błyskotki, Émile wykorzystuje swoje umiejętności organizacyjne i zyskuje pozycję kierowniczą, co prowadzi do konfliktów między nim a Louisem, który oczekuje partnerskiej relacji i sprawiedliwszego traktowania. Równocześnie bohaterowie zderzają się z realiami nowoczesnej produkcji masowej, hierarchią zakładu i oczekiwaniami społecznymi wobec pracowników.
W miarę rozwoju wydarzeń ich przyjaźń zostaje poddana próbom, a obaj muszą zmierzyć się z własnymi ambicjami, poczuciem odpowiedzialności oraz konsekwencjami decyzji o charakterze zawodowym i osobistym. Film łączy elementy komedii i refleksji nad kondycją ludzką w obliczu pracy i postępu technologicznego, pokazując różne oblicza dążenia do „wolności” w społeczeństwie niezależnym od więziennych doświadczeń.