Obyczajowy 2009

Kamil ma jasny cel – chce zostać pisarzem. Nie dlatego, że kocha literaturę, ale ponieważ wie, że bycie pisarzem w ówczesnej Polsce jest równoznaczne z osiągnięciem sukcesu finansowego i prestiżu. Kamil ma też pewien zasadniczy problem – nie potrafi pisać. Będąc na studiach sprytnie udaje nowatorskiego poetę, ale ma świadomość, że na dłuższą metę nie da się być pisarzem nie umiejąc napisać nawet opowiadania. Chyba, że jest się gotowym na wszystko. Kamil, aby utrzymać się na fali musi coraz częściej dopuszczać się oszustw i podłości, manipulować i iść na upokarzające kompromisy. Wszystko to w imię sukcesu. Tymczasem wokół niego ludzie autentycznie w coś wierzą i toczą swoją walkę. W Polsce wybucha stan wojenny, setki ludzi, także kolegów Kamila trafiają do więzień. Kamil zaczyna rozumieć jak niewiele wart jest jego sukces. Ale czy będzie miał dość siły i odwagi, by naprawdę stać się kimś?

To historia grupy przyjaciół, którzy młodość przeżywają na początku lat osiemdziesiątych na polskim wybrzeżu. Głównym bohaterem filmu jest Janek (Kościukiewicz), wrażliwy osiemnastolatek. W tle przetacza się Wielka Historia – manifestacje, strajki, stan wojenny, a na pierwszym planie – gwałtowna pierwsza miłość, głód życia, radość młodości, muzyka, seks… wszystko, co najpiękniejsze. Młodzieńczy, idealistyczny świat zostanie zderzony z bezwzględną rzeczywistością. Bohaterowie będą musieli podjąć walkę o miłość i przyjaźń.

Marta, kulturalna kobieta w średnim wieku, która jest żoną doktora z małego miasteczka, nie zdaje sobie sprawy ze swojej śmiertelnej choroby. Pewnego dnia poznaje znacznie młodszego mężczyznę, Bogusia, który oczarowuje ją swoją młodością i prostotą. Ich niewinne spotkania na brzegu rzeki są naznaczone wzajemną fascynacją, lecz kres kładzie im nagły i okrutny kaprys losu.

Jest to opowieść o relacjach damsko-męskich współczesnych trzydziestolatków, robiących karierę w Polsce i za granicą. Ale po raz pierwszy chyba nie jest opowiadana w tak eksploatowanej ostatnio w naszym kinie formie komedii romantycznej. Film nie jest pozbawiony dawki humoru, który miesza się ze wzruszeniami, ale całość tworzy obraz, który nie obraża inteligencji wyrobionego widza i zdaniem wielu krytyków znacznie przewyższa większość polskich produkcji tego typu.

Rozbrajająco przystojny Nikki (Ashton Kutcher) uwielbia dobrą zabawę, luksusowe życie i piękne kobiety. Zwłaszcza, jeśli są bajecznie bogate. Zdobywa je szybko i zmienia, gdy tylko znudzą mu się ich luksusowe apartamenty. To jego sposób na życie. A przy okazji - doskonały biznes. Nieodpartemu czarowi Nikkiego ulegają kolejne kobiety, a on bawi się nimi i korzysta z życia, które mu sponsorują. Pewnego dnia spotyka wyjątkową dziewczynę - Heather. Piękna nieznajoma nie jest nim jednak zainteresowana. Czy w grze uczuć, która zaczyna się między Nikkim a dziewczyną chodzi o coś więcej niż seks i pieniądze?

Tomek ma 14 lat i dobrze się uczy. Interesuje się astronomią, a żeby sprawić przyjemność ojcu, gra również w piłkę. Problem w tym, że mieszka w małej, biednej mieścinie o wysokim bezrobociu, podczas gdy tuż za rzeką leżą pławiące się w dostatku Niemcy. Na dyskotece poznaje Martę i zakochuje się. Zaczyna szukać zarobku, by zainteresować sobą dziewczynę. Nawiązuje kontakt z alfonsem, który wynajduje miejscowych chłopców dla niemieckich klientów. Tomek nie ma pojęcia, jak tragiczny los go czeka. Reżyser postrzega emocjonalny cynizm i brutalność młodzieży jako zjawisko napędzane niszczycielską siłą skrajnego ubóstwa, która potrafi nie tylko zniszczyć relacje rodzinne i elementarne wartości, ale powoduje też, że postępowanie wbrew prawu przestaje być postrzegane jako grzech. W przygranicznym slangu "świnki" oznaczają prostytuującą się młodzież.

Igor – samotny, zawodowy bokser, ciągle rokujący nadzieje na sukces, odnosi ciężkie obrażenia po ostatniej walce. Nie może się pogodzić z faktem zakończenia kariery. Początkowo pogrąża się w nocnym życiu. Później dojrzewa w nim myśl, żeby zostawić po sobie „coś” – dziecko. Bezskutecznie nawiązuje kontakty z różnymi kobietami. W końcu na Stadionie X-lecia znajduje Wietnamkę – Yen Ha, która zgadza się urodzić mu dziecko, w zamian za polskie obywatelstwo.

Historia, jak się sama ona przedstawia, ekskluzywnej dziewczyny do towarzystwa. Jej klienci to zamożni mężczyźni w różnym wieku, którzy ciągle narzekają na panujący kryzys finansowy. Nic dziwnego w tym by nie było, gdyby nie to, że Christine żyje w związku z Chrisem od półtora roku, a on nie ma nic przeciwko wykonywanemu przez nią "zawodowi".

Duże, współczesne miasto. 24 godziny ułożone z okruchów życia Barczystego Biznesmana, Niechlujnego Tłuściocha, Jakiegoś Psychicznego, Chudego Gazeciarza, Spoconego Taksówkarza, Zmęczonego Faceta, Filigranowej Blondynki, Eleganckiej Doktorki i innych. Czasem ich losy splatają się naturalnie, czasem to kwestia przypadku. Podążamy w głąb historii miłości, nienawiści, zdrady, seksu, przemocy...

Przez całe życie Ignacio Carrillo podróżował przez wioski północnej Kolumbii, zawsze mając przy sobie akordeon pełen muzyki i tradycyjnych piosenek. Mówi się, że ten legendarny instrument jest przeklęty, gdyż kiedyś należał do diabła. Kiedy się postarzał, Ignacio wziął ślub i osiadł z żoną w małym miasteczku, porzucając życie nomada. Kiedy nagle żona zmarła, postanowił wybrać się w ostatnią podróż w północne krańce kraju, by zwrócić akordeon człowiekowi, od którego go otrzymał – swojemu nauczycielowi i mentorowi. W podróży dołącza do niego Fermin – nastolatek, który marzy o podobnym życiu.