Obyczajowy 2009

Film Mniejsze zło w podstawowej warstwie ma być opowieścią o młodym studencie, owładniętym chęcią zostania pisarzem, który w latach 1980 – 82, a więc w realiach późnego PRL-u, zaczyna funkcjonować jako uznany autor. I choć nie napisał samodzielnie żadnej książki udaje mu się lawirować i nieźle prosperować finansowo.

Marta, kulturalna kobieta w średnim wieku, która jest żoną doktora z małego miasteczka, nie zdaje sobie sprawy ze swojej śmiertelnej choroby. Pewnego dnia poznaje znacznie młodszego mężczyznę, Bogusia, który oczarowuje ją swoją młodością i prostotą. Ich niewinne spotkania na brzegu rzeki są naznaczone wzajemną fascynacją, lecz kres kładzie im nagły i okrutny kaprys losu.

Film opowiada o kilku młodych ludziach. Janek (Mateusz Kościukiewicz) zakochuje się w Basi (Olga Frycz). Jest trochę nieśmiały, ale dziewczyna to zmienia. Razem z bratem i dwoma przyjaciółmi zakładają zespół punkrockowy. Po udanym występie na festiwalu ich zapał rośnie. Następny koncert mają zagrać w szkole, ale wszystko się komplikuje. Jednak grają koncert sprzeciwiając się wszystkim i nie zważając na to jakie będą mieć problemy. Razem wiedzą, że robią wszystko co kochają i nikt im w tym nie przeszkodzi.

Duże, współczesne miasto. 24 godziny ułożone z okruchów życia Barczystego Biznesmana, Niechlujnego Tłuściocha, Jakiegoś Psychicznego, Chudego Gazeciarza, Spoconego Taksówkarza, Zmęczonego Faceta, Filigranowej Blondynki, Eleganckiej Doktorki i innych. Czasem ich losy splatają się naturalnie, czasem to kwestia przypadku. Podążamy w głąb historii miłości, nienawiści, zdrady, seksu, przemocy...

Jest to opowieść o relacjach damsko-męskich współczesnych trzydziestolatków, robiących karierę w Polsce i za granicą. Ale po raz pierwszy chyba nie jest opowiadana w tak eksploatowanej ostatnio w naszym kinie formie komedii romantycznej. Film nie jest pozbawiony dawki humoru, który miesza się ze wzruszeniami, ale całość tworzy obraz, który nie obraża inteligencji wyrobionego widza i zdaniem wielu krytyków znacznie przewyższa większość polskich produkcji tego typu.

Tomek ma 14 lat i dobrze się uczy. Interesuje się astronomią, a żeby sprawić przyjemność ojcu, gra również w piłkę. Problem w tym, że mieszka w małej, biednej mieścinie o wysokim bezrobociu, podczas gdy tuż za rzeką leżą pławiące się w dostatku Niemcy. Na dyskotece poznaje Martę i zakochuje się. Zaczyna szukać zarobku, by zainteresować sobą dziewczynę. Nawiązuje kontakt z alfonsem, który wynajduje miejscowych chłopców dla niemieckich klientów. Tomek nie ma pojęcia, jak tragiczny los go czeka. Reżyser postrzega emocjonalny cynizm i brutalność młodzieży jako zjawisko napędzane niszczycielską siłą skrajnego ubóstwa, która potrafi nie tylko zniszczyć relacje rodzinne i elementarne wartości, ale powoduje też, że postępowanie wbrew prawu przestaje być postrzegane jako grzech. W przygranicznym slangu "świnki" oznaczają prostytuującą się młodzież.

Igor – samotny, zawodowy bokser, ciągle rokujący nadzieje na sukces, odnosi ciężkie obrażenia po ostatniej walce. Nie może się pogodzić z faktem zakończenia kariery. Początkowo pogrąża się w nocnym życiu. Później dojrzewa w nim myśl, żeby zostawić po sobie „coś” – dziecko. Bezskutecznie nawiązuje kontakty z różnymi kobietami. W końcu na Stadionie X-lecia znajduje Wietnamkę – Yen Ha, która zgadza się urodzić mu dziecko, w zamian za polskie obywatelstwo.

Rozbrajająco przystojny Nikki (Ashton Kutcher) uwielbia dobrą zabawę, luksusowe życie i piękne kobiety. Zwłaszcza, jeśli są bajecznie bogate. Zdobywa je szybko i zmienia, gdy tylko znudzą mu się ich luksusowe apartamenty. To jego sposób na życie. A przy okazji - doskonały biznes. Nieodpartemu czarowi Nikkiego ulegają kolejne kobiety, a on bawi się nimi i korzysta z życia, które mu sponsorują. Pewnego dnia spotyka wyjątkową dziewczynę - Heather. Piękna nieznajoma nie jest nim jednak zainteresowana. Czy w grze uczuć, która zaczyna się między Nikkim a dziewczyną chodzi o coś więcej niż seks i pieniądze?

Pippa Lee (Robin Wright) to kobieta w średnim wieku, oddana, młodsza żona majętnego wydawcy (Alan Arkin), którego choroba spowodowała, że przeprowadzili się na spokojne przedmieścia. Kobiecie jednak nie sprzyja zbytnio nowa przestrzeń życiowa - wraca myślami do przeszłości, wspomina trudne dzieciństwo. Powoli i spokojnie zaczynają pojawiać się pierwsze objawy załamania nerwowego. Punktem kulminacyjnym staje się zdrada męża.

Przez całe życie Ignacio Carrillo podróżował przez wioski północnej Kolumbii, zawsze mając przy sobie akordeon pełen muzyki i tradycyjnych piosenek. Mówi się, że ten legendarny instrument jest przeklęty, gdyż kiedyś należał do diabła. Kiedy się postarzał, Ignacio wziął ślub i osiadł z żoną w małym miasteczku, porzucając życie nomada. Kiedy nagle żona zmarła, postanowił wybrać się w ostatnią podróż w północne krańce kraju, by zwrócić akordeon człowiekowi, od którego go otrzymał – swojemu nauczycielowi i mentorowi. W podróży dołącza do niego Fermin – nastolatek, który marzy o podobnym życiu.