Przedstawiamy listę 35 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Obyczajowy z 2009 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Rok 1980. Kamil, student polonistyki, drukuje eksperymentalny wiersz w prestiżowym periodyku. Wokół - rewolucja „Solidarności", rzeczywistość domaga się wyraźnego opowiedzenia po którejś ze stron barykady. Pozycja literata-opozycjonisty jest kusząca, ale do jej utrzymania trzeba... pisać. Tymczasem wena opuszcza bohatera, kiepsko idą mu też studia. Chcąc uniknąć wcielenia do wojska, Kamil trafia na obserwację do szpitala psychiatrycznego. Tam wpada mu w ręce rękopis znakomitej powieści, pozostawiony przez nadwrażliwego kolegę z sali, który popełnił samobójstwo. Poza Kamilem nikt nie wie o istnieniu dzieła...
Marta, kulturalna kobieta w średnim wieku, która jest żoną doktora z małego miasteczka, nie zdaje sobie sprawy ze swojej śmiertelnej choroby. Pewnego dnia poznaje znacznie młodszego mężczyznę, Bogusia, który oczarowuje ją swoją młodością i prostotą.
Ich niewinne spotkania na brzegu rzeki są naznaczone wzajemną fascynacją, lecz kres kładzie im nagły i okrutny kaprys losu.
Film opowiada o kilku młodych ludziach. Janek (Mateusz Kościukiewicz) zakochuje się w Basi (Olga Frycz). Jest trochę nieśmiały, ale dziewczyna to zmienia. Razem z bratem i dwoma przyjaciółmi zakładają zespół punkrockowy. Po udanym występie na festiwalu ich zapał rośnie. Następny koncert mają zagrać w szkole, ale wszystko się komplikuje. Jednak grają koncert sprzeciwiając się wszystkim i nie zważając na to jakie będą mieć problemy. Razem wiedzą, że robią wszystko co kochają i nikt im w tym nie przeszkodzi.
Rozbrajająco przystojny Nikki (Ashton Kutcher) uwielbia dobrą zabawę, luksusowe życie i piękne kobiety. Zwłaszcza, jeśli są bajecznie bogate. Zdobywa je szybko i zmienia, gdy tylko znudzą mu się ich luksusowe apartamenty. To jego sposób na życie. A przy okazji - doskonały biznes. Nieodpartemu czarowi Nikkiego ulegają kolejne kobiety, a on bawi się nimi i korzysta z życia, które mu sponsorują. Pewnego dnia spotyka wyjątkową dziewczynę - Heather. Piękna nieznajoma nie jest nim jednak zainteresowana. Czy w grze uczuć, która zaczyna się między Nikkim a dziewczyną chodzi o coś więcej niż seks i pieniądze?
Jest to opowieść o relacjach damsko-męskich współczesnych trzydziestolatków, robiących karierę w Polsce i za granicą. Ale po raz pierwszy chyba nie jest opowiadana w tak eksploatowanej ostatnio w naszym kinie formie komedii romantycznej. Film nie jest pozbawiony dawki humoru, który miesza się ze wzruszeniami, ale całość tworzy obraz, który nie obraża inteligencji wyrobionego widza i zdaniem wielu krytyków znacznie przewyższa większość polskich produkcji tego typu.
Świnki to najnowszy film dwukrotnego zdobywcy Złotych Lwów na FPFF w Gdyni (Wszystko, co najważniejsze 1992, Cześć Tereska 2001) Roberta Glińskiego. Obraz porusza trudną i kontrowersyjną tematykę prostytucji nieletnich, która w ostatnich latach, zwłaszcza na terenach przygranicznych, staje się plagą. Reżyser podkreślał w wywiadach, że chciałby, by jego film stał się głosem w szerszej dyskusji na ten temat.
Igor – samotny, zawodowy bokser, ciągle rokujący nadzieje na sukces, odnosi ciężkie obrażenia po ostatniej walce. Nie może się pogodzić z faktem zakończenia kariery. Początkowo pogrąża się w nocnym życiu. Później dojrzewa w nim myśl, żeby zostawić po sobie „coś” – dziecko.
Bezskutecznie nawiązuje kontakty z różnymi kobietami. W końcu na Stadionie X-lecia znajduje Wietnamkę – Yen Ha, która zgadza się urodzić mu dziecko, w zamian za polskie obywatelstwo.
Duże, współczesne miasto. 24 godziny ułożone z okruchów życia Barczystego Biznesmana, Niechlujnego Tłuściocha, Jakiegoś Psychicznego, Chudego Gazeciarza, Spoconego Taksówkarza, Zmęczonego Faceta, Filigranowej Blondynki, Eleganckiej Doktorki i innych. Czasem ich losy splatają się naturalnie, czasem to kwestia przypadku. Podążamy w głąb historii miłości, nienawiści, zdrady, seksu, przemocy...
Ignacio Carrillo przemierzył wzdłuż i wszerz całą północną Kolumbię, większość jej wiosek i krain, jako wędrowny muzyk. Grając na akordeonie - jak mówią: instrumencie przeklętym przez diabła - przeżył młodość, aby w końcu znaleźć żonę i rozpocząć tradycyjne życie. Los nie był dla niego łaskawy - małżonka nagle umarła. Carrillo postanawia wyruszyć w ostatnią podróż, by oddać instrument swemu dawnemu nauczycielowi. W czasie podroży spotyka Fermína, młodzieńca, który marzy o zostaniu "juglar" jak Ignacio. Zmęczony samotnością muzyk przyjmuje towarzystwo chłopca i razem ruszają w podróż przez kraj.
Historia, jak się sama ona przedstawia, ekskluzywnej dziewczyny do towarzystwa. Jej klienci to zamożni mężczyźni w różnym wieku, którzy ciągle narzekają na panujący kryzys finansowy. Nic dziwnego w tym by nie było, gdyby nie to, że Christine żyje w związku z Chrisem od półtora roku, a on nie ma nic przeciwko wykonywanemu przez nią "zawodowi".