Romans 1972

Do nadmorskiej miejscowości Rimini przylatuje Daniele Dominici, karciarz i nauczyciel poezji, który zostaje zatrudniony na cztery miesiące w miejscowym liceum. Tam poznaje dziewiętnastoletnią uczennicę, która jest wyraźnie zauroczona nowym wykładowcą. Wbrew przyjętym obyczajom zaczynają spotykać się również poza szkołą.

Ona (Virna Lisi) jest właścicielką paryskiego salonu piękności, on (Maurice Ronet) - rajdowcem championem. Melodramat z "wyższych sfer", zakończony łatwym zwycięstwem pięknej kobiety nad płochym donżuanem.

Klasyczny miłosny trójkąt: jedna kobieta i dwóch mężczyzn. Pierwszy to niegodziwy mąż Mitka, który zostawił Aleksandrę z trzema dzieciakami i pojechał do miasta szukać sensu życia. Drugi, zdaniem okolicznych mieszkańców, pozytywny dzielnicowy milicjant Burow...

Howard Bannister przybywa do San Francisco ze swoją narzeczoną, Eunice, aby ubiegać się o stypendium z muzykologii. Poznaje tam tajemniczą kobietę, która okazuje się "siać spustoszenie i chaos gdziekolwiek się pojawi". Do tego dochodzą sprawy zamienionego bagażu, grupy agentów rządowych, skradzionej biżuterii, i kilka ciekawych zwrotów fabuły. [opis dystrybutora]

Spotkana na plaży na śródziemnomorskiej wyspie Liza (Catherine Deneuve), powoli zastępuje Melampo, psa Giorgio (Marcello Mastroianni). Podczas gdy ona to akceptuje, Giorgio zmusza ją do noszenia obroży i smyczy.

Siostry Klara i Viktoria dziedziczą po zmarłym ojcu fortunę. Podział nie jest jednak równy i Klara otrzymuje większość spadku, co wzbudza wściekłość Viktorii. Nienawiść potęguje fakt, że siostra zabiera jej mężczyznę, którego kocha. Zdesperowana zaczyna podtruwać siostrę, przy okazji eliminując każdego kto stanie jej na drodze.

W przeciągu trzech dni znika osiem statków kosmicznych, zmierzających w kierunku stacji orbitalnej Margot. Międzynarodowa rada wyznacza profesor Marię Scholl, by rozwikłała tę zagadkę. Nieoczekiwanie, na Ziemię zaczynają docierać tajemnicze sygnały w alfabecie Morse'a, pochodzące z konstelacji Łabędzia. Rozszyfrowane mówią słowo „Eolomea”, które wydaje się odnosić do planety. Wraz z kapitanem Danielem Lagnym, niemotywowanym ekscentrykiem, Maria Scholl podejmuje ryzykowną podróż na stację kosmiczną Margot, by odkryć tajemnicę.

Czwórka młodych ludzi, Siggi (Giulia Follina), Elke (Hildegard Krekel), Joky (Jürgen Prochnow) i Fred (Claus Theo Gärtner) z Zagłębia Ruhry z jawną niechęcią odnosi się do ustabilizowanego społeczeństwa i obowiązujących w nich reguł moralnych. Ale bohaterowie nie posiadają żadnych własnych wzorców i ideałów, a swą inność demonstrują jedynie w ciągłych "drakach".

Alfredo, pozostający pod wpływem przedsiębiorczego kolegi Oresta, nagle zostaje zauważony przez dziewczynę. Mariarosa niedwuznacznie daje Alfredowi do zrozumienia, że woli go od innych. Chłopak jest ucieszony i wzruszony. Ciągle nowe dowody zainteresowania Mariarosy - listy i telefony - przyprawiają go o zawrót głowy. Ale kiedy dziewczyna wywołuje go z ważnej narady u dyrektora, kiedy z przerażającą regularnością dzwoni w nocy, żeby się dowiedzieć "co słychać", Alfredo zaczyna mieć tego dość. Mariarosa jednak ani na chwilę nie chce uwolnić go od swej obecności.

Projektantka mody Petra von Kant zakochuje się w młodszej od siebie modelce Karin Thimm. Kobiety żyją pewien czas w udanym związku, ale w momencie, w którym Karin okazuje Petrze zniecierpliwienie jej zaborczością, sytuacja staje się dramatyczna. Inscenizacja w jednym wnętrzu, niby dekoracji, celowo podkreśla teatralny rodowód filmu. Temu samemu służą długie ujęcia, symulujące znamienną dla teatru ciągłość czasową akcji. Uważa się, że w Gorzkich łzach Petry von Kant pierwszy raz w pełni dał o sobie znać talent operatorski Michaela Ballhausa. Autor zdjęć pomógł Fassbinderowi barwą, oświetleniem, dużą głębią ostrości, ruchami kamery (kiedy tylko były możliwe i celowe), wreszcie kilkoma pięknymi zbliżeniami twarzy aktorek, wnieść do tego teatru w filmie żywioł kina i zbudować gęstą atmosferę.