Filmy Turcja

Na początku XX wieku w małej rumuńskiej wiosce napięcie między Leibą (Doru Bem), żydowskim karczmarzem, a jego chrześcijańskim pracownikiem Gheorghem (Ciprian Chiriches) osiąga punkt bez odwrotu, gdy ten obiecuje przyjść i wyrównać rachunki w noc wielkanocną…

Panorama współczesnej Turcji widziana oczami dorastającego chłopca tłamszonego przez ojca. 20-letni Mertkan wiedzie stabilne acz puste życie w Stambule. Mieszka z rodzicami, pracuje w rodzinnej firmie, a w wolnym czasie włóczy się z kumplami po centrach handlowych i dyskotekach. Za wszelką cenę marzy by wyrwać się z domu, nie chce jednak iść do wojska na co nalega jego rodzina i znajomi ojca. Pewnego dnia poznaje Gül, młodą Kurdyjkę ze wschodniej Turcji. Zakompleksiony Mertkan staje się przy niej bardziej pewny siebie i wygląda na to, że będzie mógł wyzwolić się spod dominacji ojca. Ten jednak stanowczo sprzeciwia się, by jego syn zadawał się z "ludźmi, którzy chcą podzielić nasz kraj". Czy Mertkan znajdzie w sobie dość siły, by nie stać się takim mężczyzną jak jego ojciec?

Komediodramat o rodzinie i sensie spędzania życia na prowincji. W mieście Bitlis rytm dnia wyznaczają wezwania do modlitwy, urzędowe ogłoszenia o zbiegłej krowie oraz okrzyki chłopców, pełniących funkcję żywych gazet (w czym przebija ich jedynie weteran wojenny, powtarzający w kółko nowiny sprzed trzydziestu lat). W tym pejzażu swoje miejsce próbuje odnaleźć trzech braci. Şehsuvar jest imamem, opętanym ideą zidentyfikowania bezimiennej dziewczyny, której udzielił pogrzebu. Sırrı to sfrustrowany pracownik tytoniowego zakładu, który próbuje wyjaśnić tajemnicę zamkniętej witryny, znakomitego miejsca pod nowy interes. Najmłodszy z braci, Harun, przenosi ze Stambułu do Bitlisu swój sklepik z pirackimi płytami, jego inicjatywa nie spotyka się jednak z zainteresowaniem mieszkańców.

Niepokojący, intensywnie kobiecy portret. Necmi tworzy trudny do zdefiniowania gatunek filmowy, hybrydę opartą na prawdziwej historii, połączenie wywiadu-rzeki ze scenami inscenizowanymi i dokumentalnymi. Bohaterką Should I Really Do It? jest Petra Woschniak, trzydziestokilkuletnia Niemka mieszkająca w Turcji, oryginalna artystka należąca do środowiska stambulskiego undergroundu, która mówi o sobie, że jest po prostu fryzjerką. Rozmowę z Petrą o jej życiu, przypominającą seans erotyczno-terapeutyczny, prowadzi Herold, zmieniający peruki mężczyzna w masce fetyszysty. Zadaje jej najintymniejsze pytania, nie ujawnia celu terapii. Życie Petry pozostaje ironicznym uosobieniem emigranckiego etosu. Stambuł, którego mieszkańcy marzą o ucieczce na Zachód w jej historii jawi się jako miejsce nieograniczonych możliwości, artystycznego i osobistego spełnienia, zabawy i akceptacji odmienności, manifestującej się w stylu życia, wizerunku, twórczości. Bohaterka wciąż podąża pod prąd. Także wtedy, kiedy zostaje wezwana przez umierającą na raka siostrę i przeniesie się do Niemiec, zamieszka w wiosce pod Hamburgiem i spróbuje wykuć własną ścieżkę w twardym materiale panującej normy.

Miejscem akcji jest pokład starej pogłębiarki kursującej po Bosforze. Żelazną ręką rządzi tu kapitan Idris, który co noc zapija, popala hasz i snuje opowieść o swych rzekomych erotycznych podbojach. W skład załogi wchodzą: lojalny bosman Kemal, niezborny sternik Ali i mechanik, awanturniczy Bokser. Pewnego razu marynarze wdają się w mieście w awanturę z gangsterami, w efekcie której biorą na pokład rumuńską prostytutkę. Dziewczyna całkowicie destabilizuje życie załogi i doprowadza do kolejnych konfliktów. Film pokazuje mroczne strony tureckiej duszy, podobnie zresztą jak inne obrazy Akara. Czterech bohaterów reprezentuje różne odmiany szowinistycznej, maskulinistycznej i mitologizującej kultury. W konfrontacji z prawdziwą kobietą – na dodatek obcego pochodzenia i zdaną na ich łaskę – jedni ulegną agresywnym popędom, a inni opiekuńczym instynktom. Akcja dzieje się głównie w zamkniętych pomieszczeniach (ze stałymi ustawieniami kamery) lub w nocnych, niedoświetlonych plenerach. Wraz z ziarnistą taśmą i duszną etniczną muzyką, składa się to na skrajnie klaustrofobiczną atmosferę filmu.