Filmy Kosowo

Październik 1990, reżim komunistyczny w Albanii próbuje utrzymać władzę. Do Tirany przybywa europejska delegacja, która ma monitorować wdrażanie przez rząd reform - warunek wstępny przyjęcia Albanii do OBWE. Potajemnie, z odległego więzienia do stolicy, zostaje przywieziony Leo. Siedzi jako więzień polityczny od 15 lat. Teraz stał się dla władzy niezwykle cenny. Europejskiej delegacji przewodniczy szkolny kolega Leo. Ma sprawdzić postępy w zakresie ochrony praw człowieka w Albanii. Leo mógłby go przekonać, że wszystko jest w porządku. Jednak nic nie idzie zgodnie z planem władz.

Dwóch głuchoniemych braci bliźniaków odkrywa, że cierpi na chorobę genetyczną, która stopniowo i nieodwracalnie uczyni ich ślepymi.

Gdy dochodzi do przewrotu politycznego, archiwista musi podjąć trudną decyzję – rzucić pracę, by dowieść swojego patriotyzmu, albo w niej pozostać dla dobra rodziny.

Dobrze sytuowana angielska rodzina postanawia "ujść" z Wielkiej Brytanii, by po przebyciu drogi odwrotnej do tej, którą podążają nachodźcy z Bliskiego Wschodu, wylądować w obozie w Kosowie.

Debiut 20-letniej Luàny Bajrami miał swoją premierę w canneńskiej sekcji Quinzaine des Réalisateurs. Znana m.in. z ról w Portrecie kobiety w ogniu (19. NH) czy Zdarzyło się (22. NH) aktorka i reżyserka od kilkunastu lat mieszka we Francji, ale we Wzgórzu… powraca do rodzinnego Kosowa. Opowieda o trzech przyjaciółkach, których serca trawi płomień gniewu i frustracji. Li (Era Balaj), Jeta (Uratë Shabani) i Qe (Flaka Latifi) włóczą się po okolicznych wzgórzach i przesiadują w pustostanach, a wakacyjna nuda powoli zmienia się w pełne napięcia wypatrywanie szans na inne, lepsze życie. Póki co jedyny widok, jaki mają, to ten z okna wychodzącego na cmentarz – jawny znak uwięzienia w przeszłości. Zakładniczki prowincji, historii i ekonomicznych problemów krążą po okolicy niczym uwięzione na ciasnym wybiegu lwice. Doprowadzone do ostateczności, pokażą jednak pazury. Ta zmysłowa ballada o przyjaźni, emancypacji i tęsknocie za wolnością została doprawiona goryczą i fatalizmem (nieprzypadkowo grana przez samą Bajrami drugoplanowa bohaterka zaczytuje się Zolą). Są bowiem takie miejsca, które łatwo znienawidzić, ale trudno porzucić.

Przyjaźń dwóch nastolatek staje się toksyczna po tym, jak zamieszczają w sieci intymne nagranie koleżanki z klasy, skutkujące jej zaginięciem.

Hana (Alba Rohrwacher) urodziła się w odległej wiosce w Albanii, gdzie los kobiet jest prawie nie do pozazdroszczenia. Zgodnie z albańską tradycją Kanunu, wybrała tradycję przodków: przysięgła sobie, że na zawsze pozostanie dziewicą i będzie żyła jak mężczyzna. Podąża ścieżką kobiety do jej wolności. Wsiada w autobus i jedzie do jej siostry Lili (Flonja Kodheli), która mieszka w Mediolanie. Jej rodzinie przedstawia się imieniem Mark.

Kosowo, 2007. Zoé (Elsa Mala) i Volta (Albina Krasniqi) opuszczają swoją wioskę, aby studiować na uniwersytecie w Prisztinie. W środku niepokojów społecznych i politycznych obie kobiety odkrywają kraj pogrążony w zamęcie, szukając swojej tożsamości na krawędzi niepodległości.

Bekim za kilka dni ma wziąć ślub ze swoją narzeczoną Anitą. Zupełnie niespodziewanie po wielu miesiącach spędzonych na emigracji pojawia się jednak Nol, wielka miłość Bakima sprzed lat. Uczucie, które ich łączyło, nigdy nie wygasło i teraz odżywa jeszcze mocniej. Jednak społeczeństwo w Kosowie jest jeszcze bardziej konserwatywne niż nasze i nie ma w nim miejsca na miłość dwóch mężczyzn. Film bardzo odważny i społecznie zaangażowany. Ukazuje zmagania bohaterów z konserwatywnym społeczeństwem, które nie potrafi otrząsnąć się z wojennych traum.

Po latach wygnania Remo wraca do rodzinnej wioski w Kosowie. Na miejscu musi zmierzyć się z mrocznymi sekretami swojej rodziny.