Filmy Węgry

Pełna absurdu tragikomedia, osadzona w realiach świata, w którym wszystkie ekrany przestały działać. Telewizja nie nadaje, monitory komputerów są puste, upadł cały przemysł telekomunikacyjny. Ludzie, którzy do niedawna godzinami przesiadywali przed ekranem, teraz przeżywają syndrom odstawienia. Są na „głodzie”. Akcja filmu rozpoczyna się wiele miesięcy po tym, gdy przestał działać ostatni monitor, a społeczeństwo zaczęło opracowywać alternatywne sposoby na życie. Głównymi bohaterami filmu są trzej bracia, którzy muszą przezwyciężyć osobiste tragedie, podczas gdy świat dookoła nich się wali.

W 1948 roku komunistyczny rząd na Węgrzech zdecydował o powstaniu dziecięcej linii kolejowej. Od ponad sześćdziesięciu lat jest ona obsługiwana przez pięciuset nastolatków, którzy pracują za darmo w zamian za niepowtarzalne doświadczenie wspólnotowe. Co roku z obsługiwanego przez młodziutką załogę połączenia korzysta do czterystu tysięcy pasażerów. Bohaterami dokumentu jest trójka pracujących na kolei młodych ludzi - Gigi, Karmen oraz Viktor - którym przyszło dorastać w czasach kryzysu ekonomicznego. Praca jest dla nich ucieczką od przytłaczającej rzeczywistości. Inteligentny, pełen wzruszeń i dramatów węgierski film dokumentalny o niezwykłej wspólnocie oraz lęku przed dorosłością. Obraz pokazuje pokolenie, które musi zmierzyć się ze złożonymi problemami współczesnego świata. Odnaleźć się w niełatwej ekonomicznej rzeczywistości. Pomaga im w tym wspólny cel i zaangażowanie się w staroświecką organizację. Za reżyserię tego inspirującego filmu odpowiedzialna była Klára Trencsényi (Hot Men Cold Dictatorships). Producentem jest HBO Europe.

Grupa młodych maturzystów, spędza wakacje na rozległej, samotnej plaży nad Tisą, w pobliżu prowincjonalnego miasteczka, gdzie mieszkają. Stanowią zwartą grupę przyjaciół, chociaż wyczuć można między nimi jakieś niejasne spięcia, drobne rywalizacje. Zmęczeni kąpielą i brawurowym nurkowaniem aż do dna głębokiej rzeki, rozpalają ognisko i zaczynają tańczyć. Wtedy spostrzegają, że brakuje jednego z nich, który szczególnie długo nurkował.

Siedem kobiet prowadzi położoną na odludziu klinikę. Nie jest to jednak zwykły szpital, bo zamiast leczyć kobiety łapią, torturują i zabijają przebywających w okolicy ludzi. Jednak od jakiegoś czasu między pielęgniarkami, zaczynają wybuchać kłótnie. Pewnego dnia Ilsa zabija podwładne Grety. Ta w zemście opowiada Sabrinie prawdę o jej matce. Nie mogąc znieść tego, że Ilsa ją oszukiwała Sabrina zaczyna zabijać pozostałe pielęgniarki.

András Dargay (Pál Mácsai) jest niezwykle cenionym terapeutą po pięćdziesiątce, który regularnie odbywa spotkania z pięciorgiem swoich pacjentów. Należą do nich niemająca kontroli nad swoim życiem osobistym, niepokojąco seksowna Laura (Erika Marozsán), odnoszący sukcesy biznesmen Máté (Ervin Nagy), który nie radzi sobie z konsekwencjami swoich zawodowych decyzji, czy szesnastoletnia ginastyczka Zsófi (Dóra Sztarenki). Firma ubezpieczeniowa chce mieć pewność, że wypadek rowerowy, w którym dziewczyna złamała dwie ręce, nie był próbą samobójczą. Lekarz widuje się również z Petrą i Tamásem (Zsófia Szamosi, Zsolt Nagy), których małżeństwo przechodzi kryzys. Równolegle mężczyzna odbywa regularne spotkania ze swoją wieloletnią superwizorką Ágnes (Eszter Csákányi), ponieważ jego życie zaczyna mu się niespodziewanie wymykać spod kontroli.

Stary pająk krzyżak woli wygrzewać się na słońcu niż poznawać świat. Młody pająk wodny, topik, jest wszystkiego ciekawy. Mimo różnic pająki się zaprzyjaźniają.

Samookaleczające się osoby najczęściej ukrywają swoje blizny przed światem zewnętrznym. To, co robią sobie samym jest tajemnicą nawet dla ich najbliższych. Film dokumentalny HBO zaprasza widzów w podróż po świecie tajemnicy i samoświadomości, śledząc poruszające losy bohaterów filmu próbujących pokonać swoje psychologiczne problemy, którzy są gotowi wykonać krok naprzód w procesie zrozumienia siebie i gotowi są odkryć przed innymi swą niechlubną przeszłość, podejmując ryzyko odkrycia po drodze mrocznych, niebezpiecznych faktów.

Mała węgierska wioska, pewien długi, letni dzień. Kret ryje pod ziemią, rybak łowi wielkiego suma, wąż wypełza z kryjówki, kobieta jedzie na rowerze, kot tarza się na trawie, policjant szuka zaginionego, knur zapładnia lochę, matka tka, dziadek czka. Wszystko to niemal bez słów i muzyki. Etnograficzny dokument? Portret prowincji? Detektywistyczna historia? Montaż asocjacji i analogii? Feeria dźwięków, barw, zapachów? Wszystko naraz.

Lata dwudzieste - na Węgrzech panuje terror związany z niedawnym stłumieniem Węgierskiej Republiki Rad. Skromny nauczyciel Bela Nyul nazywany jest przez swoich uczniów (ze względu na zainteresowanie kartagińskim bohaterem) profesorem Hannibalem. Żona Beli, chcąc poprawić ich sytuację materialną, przesłała napisany przez męża esej poświęcony Hannibalowi szkolnemu koledze, obecnie członkowi parlamentu. Tekst trafił jednak w ręce skrajnie prawicowych polityków, którzy odczytali go jako pamflet na ich nacjonalistyczne poglądy. Rozpoczęła się nagonka na biednego profesora, organizowane są wiece, na których pod presją wzburzonych działaczy - przerażony profesor Nyul odwołuje "swoje tezy". Zachwycony tłum zaczyna skandować okrzyki pełne poparcia... Zdezorientowany profesor cofa się tak nieszczęśliwie, że spada ze ściany amfiteatru i ginie na miejscu...

Młody dziennikarz postanawia poznać przyczyny dokonanego przed ośmiu laty morderstwa, którego ofiarą stał się pracownik jednego z gospodarstw rolnych. W tym celu przyjeżdża na miejsce zbrodni i w ciągu tytułowych 20 godzin przepytuje pozostałych przy życiu świadków dramatu: byłego hrabiego, aktywistę komunistycznego, dyrektora spółdzielni rolniczej oraz rodziców zamordowanego i zabójcy. Z rozmów i zainscenizowanych przez reżysera retrospekcji wyłania się świat politycznych i światopoglądowych konfliktów, które doprowadziły grupkę przyjaciół do bratobójczych walk. Ich przyczyną stał się najpierw proces kolektywizacji wsi, a potem stalinowskie represje, donosicielstwo i rewolucja 1956 r.