Filmy wiolonczelista

Przypadek sprawia, że między młodą kobietą, pochodzącą z Czech, a mężczyzną grającym na gitarze na ulicy, rodzi się przyjaźń. Obydwoje są w trudnej życiowej sytuacji, "po przejściach", nie wiedzą, co dalej robić. Znajomość pozwala na nowe przemyślenia, co rzuca zupełnie inne światło na przyszłość obojga.

Historia 24-letniej Helene, którą wszyscy nazywają po prostu „Hell”. Jak może sugerować jej imię, kobieta przechodzi od jednej katastrofy do drugiej.

Dziennikarz Steve Lopez spotyka w jednym z parków L.A utalentowanego ale bezdomnego muzyka Nathaniela. Po rozmowie i wysłuchaniu jego gry Steve, postanawia napisać o nim serię artykułów. W trakcie pracy nad kolejnymi publikacjami, obaj mężczyźni zaprzyjaźniają się ze sobą, a Steve widząc warunki w jakich mieszka Nathaniel postanawia mu pomóc. Tylko czy on zechce się na to zgodzić.

Daigo Kobayashi (Masahiro Motoki) jest oddanym wiolonczelistą, który traci nagle pracę, gdy jego orkiestra zostaje rozwiązana. Postanawia przenieść się wraz z żoną do swych rodzinnych stron i tam ułożyć sobie na nowo życie. Szukając pracy odpowiada na ogłoszenie zatytułowane "Okuribito" (odjazdy) myśląc, iż jest to praca w agencji turystycznej. Okazuje się jednak, że jest to praca w domu pogrzebowym polegająca na składaniu ciała zmarłego do trumny i przeprowadzaniu go "na drugą stronę". Gdy całe otoczenie Daigo patrzy na jego nową pracę z niechęcią, on paradoksalnie odbiera swoją pracę jako sztukę "nokanshi", w której staje się strażnikiem bramy życia i śmierci.

Serial opowiada o muzykach z dzielnicy Treme w Nowym Orleanie. Dzielnicę tę zniszczył huragan Katherine. Teraz ludzie muszą odbudować miasto i powrócić do - w miarę - normalnego życia. Produkcję serialu nadzoruje David Simon, producent serialu Prawo ulicy.

Erika Kohout (Isabelle Huppert) to czterdziestoletnia nauczycielka gry na fortepianie w konserwatorium w Wiedniu. Jest bardzo poważana ze względu na swój niezwykły talent i silną dyscyplinę, ale poznano ją również jako ostrą i wymagającą nauczycielkę. Choć jest kobietą w średnim wieku, wciąż mieszka razem z matką (Annie Girardot), z którą jest silnie związana i po której odziedziczyła surową naturę. Nie ma męża, ani kochanka, ale swoje potrzeby emocjonalno-seksualne umie zaspokajać i to w niestandardowy sposób. Regularnie bywa w kinach porno i peepshowach, gdzie uwalnia się spod wpływu matki. Jej seksualizm jest mieszanką chorobliwego voyeuryzmu (podglądactwa) i praktyk masturbacyjnych o podłożu masochistycznym. Erotyczny świat Eryki i jej codzienne życie nauczycielki biegną różnymi drogami. Jednak pewnego dnia, jeden z jej studentów – Walter (Benoit Magimel) postanawia ją uwieść...

Dwaj najlepsi przyjaciele, Grim i Axel, od zawsze marzą o udziale w największym skandynawskim festiwalu rockowym. Wspólnie grają w zespole - Los Bando, ale brakuje im basisty, a Axel, wokalista i gitarzysta, nie może zaśpiewać, bo jego głos jest fatalny, o czym Grim nie nie ma serca mu powiedzieć. Kiedy zostają zaproszeni do udziału w Festiwalu, muszą szybko znaleźć rozwiązanie. Przeprowadzają przesłuchanie, ale nie mają szczęścia ze znalezieniem odpowiedniego członka zespołu. Ich basistą zostaje więc dziewięcioletnia Thildie, która gra na wiolonczeli. Kierowcą, który ma dowieźć ich na festiwal ma być Martin - znany z talentu rajdowca, ale chłopcy nie wiedzą, że nie ma on prawa jazdy. Zespół wyrusza w szaloną podróż przez Norwegię. Ścigani przez rodziców i policję mają coraz mniej czasu aby zdążyć na festiwal i spełnić swe muzyczne marzenia.

Po trzydziestu latach bez spotkania, Marianne odwiedza swojego byłego męża, Johana. Trafia jednak w środek wojny jaką prowadzi jej były ukochany, jego syn Henrik i jego córka Karin. Henrik nienawidzi Johana, ale stara się od niego pożyczyć pieniądze. Karin ma iść do konserwatorium w Helsinkach, ale woli studiować w Hamburgu, wbrew woli ojca. Wszystkie stare rany zostaną otwarte i doprowadzą do smutnego finału.

Frywolna komedia opowiadająca o erotycznych fantazjach i podbojach sławnego wiolonczelisty. Krytyk muzyczny Cornelius zbiera materiały do biografii muzyka. W tym celu zatrzymuje się na parę dni w jego posiadłości. Mimo to nie udaje mu się przeprowadzić wywiadu. Szybko okazuje się, że ciekawsze informacje uzyska, rozmawiając o nim z licznymi w jego życiu kobietami. Biograf, będąc w posiadaniu kompromitujących muzyka materiałów, postanawia to wykorzystać. Grozi, że je ujawni, jeśli wiolonczelista nie wykona kompozycji autorstwa Corneliusa.