Filmy 1937

Składanka piosenek, monologów i numerów tanecznych w wykonaniu ulubieńców warszawskiej publiczności lat 30. Film powstał z materiałów, które pierwotnie zawierała zaginiona Parada Warszawy z 1937 roku w reżyserii Konrada Toma, wyprodukowała go wytwórnia Polish-American Film Corporation z Chicago, a opracował na nowo Franciszek Ożga. Napis wstępny na kopii głosi: „Warszawa tonęła w kwiatach. Warszawa bawiła się. Warszawa śpiewała. Oto wspomnienia, które zawsze mile dźwięczą”. Na ekranie możemy podziwiać gwiazdy przedwojennych kabaretów i kina w ich popisowych numerach.

Mała, osierocona Heidi musi zamieszkać z jedynym swoim krewnym - dziadkiem, który żyje na odludziu, niedaleko górskiej wioski. Z początku dziewczynka nie czuje się dobrze w nowym domu, starszy pan jest mrukliwy i nie ma przyjaciół. Jednak wraz z upływem czasu wnuczka zaczyna jednak pozytywnie zmieniać jego życie.

Mało znaczący reporter dostaje swoją wielką szansę - ma zbadać okoliczności zaginięcia arcyksięcia. Jednak na miejscu nie wydaje mu się to takie łatwe, do tego poznaje piękną kobietę, która okazuje się księżniczką.

Kopl i jego przyjaciel Naftali lubią długie spacery, w czasie których prowadzą długie dysputy. Podczas jednej z przechadzek trafiają na dziwna plamę na ziemi, która, jak się okazuje, powstała z przesiąknięcia gleby ropą. Sprawa staje się, mimo starań przyjaciół, głośna. Pojawiają się podejrzani przybysze z Ameryk, a Kopl i Naftali po licznych perypetiach trafiają do domu wariatów. Pochodzenie dziwnego „złoża” okaże się bardzo prozaiczne…

Składanka numerów kabaretowych i rewiowych z udziałem najpopularniejszych gwiazd. Pojawia się tutaj cała śmietanka artystów przedwojennego kina. Najbardziej znanym nazwiskiem, przynajmniej współcześnie, jest Hanka Ordonówna, ale takie nazwiska, jak Helena Grossówna, Loda Halama, Józef Orwid czy też autor muzyki Henryk Wars, nie powinny być nikomu obce.

Mieszkańcy pensjonatu niecierpliwie oczekują na przyjazd operowej sławy z Argentyny, ale omyłkowo biorą za słynnego śpiewaka zupełnie inną osobę.

Pierwszy dzień wiosny ma wielki wpływ na rodzinę Hamiltonów. Ojciec - księgowy, nie może skupić się na pracy. Brat przyjaciela matki bierze ją omyłkowo za swoją narzeczoną. Gdy dowiaduje się, że nią nie jest i tak zaleca się do niej. Starszy syn dąsa się, gdyż chciałby mieć motor, ale ojciec mu nie pozwala. Starsza córka rozpacza, że jej romans ze starszym od siebie o 20 lat, żonatym mężczyzną dobiegł końca. Młodsza córka marzy o Dantem Gabrielu Rossettim. A wszystko to dzieje się w ciągu jednego dnia.

Eugeniusz Cękalski stworzył eksperymentalną etiudę poetycką łącząca efekty wizualne z muzyką Chopina. Film okazał się dużym sukcesem – zdobył wyróżnienie w Wenecji i Nagrodę Ministra Przemysłu i Handlu we Lwowie. Zarobił też spore, jak na swoje czasy, pieniądze – 10 000 zł.