Juanillo, z zawodu sprzedawca dzbanów, ale z powołania torreador, jest zakochany w Dolores, córce karczmarza i tancerki flamenco, która ma duże szanse na sukces w świecie rozrywki. Aby podtrzymać swoje uczucie, oboje postanawiają, że miejskie festiwale będą ostatnim etapem, na którym zaprezentują swoje talenty artystyczne. Jednak nieoczekiwany sukces Juanillo jako torreadora podczas festiwali prowadzi go w ważną podróż po Ameryce, która rozdzieli go z ukochaną. Kiedy listy, które pisał do niej z Ameryki, zostają przechwycone, Dolores zaczyna wątpić w miłość Juanillo, a sprawy zaczynają się komplikować...
Henri i Jeannette Milliard, nowożeńcy z Normandii, przybywają do Paryża, gdzie zamierzają spędzić miesiąc miodowy. Niestety, furtka w metrze rozdziela ich. W panice Henri szuka żony po drugiej stronie stolicy. Znajduje ją w hotelu, w którym mieli się zatrzymać. Wygląda jednak na to, że Jeannette przeżyła jakąś bolesną przygodę.
W tym eksperymentalnym filmie Isidore Isou, lider ruchu lettrystycznego, atakuje konwencjonalne kino i proponuje rewolucyjną formę tworzenia filmów: poprzez rysowanie i wybielanie filmu, poprzez desynchronizację ścieżki dźwiękowej i obrazu, poprzez dekonstrukcję fabuły, pragnie odnowić siódmą sztukę w ten sam sposób, w jaki próbował zrewolucjonizować świat literatury.
Jean Michaut jest barkarzem, który mieszka w pobliżu starego cmentarzyska barek o nazwie „Bras-Mort”. Jest zakochany w Monique, córce bogatego właściciela barki. Dziewczyna odwzajemnia jego uczucie, ale zderza się z murem klasowych uprzedzeń swojej rodziny. Jej „najbliżsi” okazują się gotowi zrobić wszystko, by rozdzielić kochanków. Monique jednak nie daje się na to nabrać. Wręcz przeciwnie, opuszcza swoją nietolerancyjną rodzinę, by zamieszkać z Jeanem wśród prostych, bardziej tolerancyjnych barkarzy.
Leonard jest drobnym przestępcą, ale drażniony przez policję, postanawia zająć miejsce swojej siostry Yvonne, wróżki, i odpowiednio się przebiera. Konsjerżka budynku trzyma go pod kontrolą i staje się najbardziej podejrzliwą z kochanek. Notariusz zjawia się z dziedzictwem. Leonard musi jeszcze poślubić panią Margenot i zostać ojcem dziecka. Pomimo zasadzek kochanki, Leonard zwycięża w obu sprawach i otrzymuje spadek.
Żyjący w nędzy gitarzysta Pavlos (Alekos Alexandrakis) znajduję pracę w nocnym klubie. Od dawna planuje ożenić się ze swoją dziewczyną. W klubie poznaje jednak olśniewająco piękną kobietę Lizę (Anna Kalouta), która zaczyna go kokietować. Dochodzi do zdrady, Pavlos staje przed wyborem między sukcesem, a miłością życia.
Lazurowe Wybrzeże i Paryż, 1952 rok. William Schomberg, znany psychiatra (Paul Meurisse), prowadzi sanatorium, które służy jako przykrywka dla jego przestępczej działalności. Wiedząc, że jego żona Irene (Tilda Thamar) ma romans z byłym pilotem, zszokowanym traumą wojny, Schomberg postanawia się zemścić, wmawiając pilotowi, że został mu tylko rok życia. Didier (pilot) poznaje młodą trapezistkę Paulę, w której się zakochuje. Szczęście pary zostaje zburzone przez morderstwo Irene; zostaje ona uduszona przez Schomberga, który następnie wrabia Didiera. Na szczęście dla nich, komisarz Ulysse poznaje prawdę i zmusza Schomberga do popełnienia samobójstwa.
W 1939 roku Jérôme i Claudia, młoda włoska studentka, wyznają sobie miłość tego samego wieczoru, kiedy młoda kobieta wyjeżdża do ojczyzny. Nieco później, w czasie wakacji, Jérôme dołącza do Claudii, ale zanim zdążą zrealizować swoje małżeńskie plany, kochanków rozdziela wojna. Po powrocie do Francji Jérôme wstępuje do wojska, zostaje wzięty do niewoli, ucieka i żyje z czarnego rynku, ale wspomnienie o Claudii prześladuje go.
Laurel to szkocki reporter podejrzewany o szpiegostwo przez detektywa Jamesa Finlaysona. Choć ścigany przez tego ostatniego, Stan, który relacjonuje wydarzenia ze świata filmu, zostaje zatrudniony przez Macka Sennetta. Debiutuje w Nevadzie, w samym środku poszukiwaczy złota. Po oczyszczeniu swojego imienia, wraz z Oliverem Hardym, staje się wielką gwiazdą komedii.