Filmy 1951

"Goodyear Television Playhouse" to serial telewizyjny złożony z godzinnych dramatów, bazujący na oryginalnych scenariuszach albo sztukach adaptowanych na potrzeby tego projektu. Zatrudniono w realizacji tej produkcji całą plejadę doświadczonych pisarzy, dzięki temu scenariusze poszczególnych odcinków zostały dobrze dopracowane pod względem dramaturgicznym.

Serial był pierwotnie prezentowana na żywo z Nowego Jorku. Irene Dunne była krótko hostessą w 1952 roku, a show często wykorzystywało aktorów z Broadwayu w klasycznych opowieściach.

Napoleon III, Komuna, Trzecia Republika. Na pierwszym planie dwie ładne, utalentowane siostry, Virginie i Pauline Cardinal. Są baletnicami w Operze Paryskiej i cieszą się zainteresowaniem bogatych, eleganckich mężczyzn. Uda im się awansować w towarzystwie swoich czasów, mimo że rodzice stawiali na szacunek, ale pociągały ich również pieniądze.

Nie mając żadnego kontraktu w zasięgu wzroku, Aimé Barelli, lider zespołu o tej samej nazwie, postanawia wziąć urlop. Ponieważ jest Rok Święty, młody artysta zgadza się pójść za matką na pielgrzymkę do Rzymu. Członkowie jego zespołu - wraz ze swoim agentem - decydują się pójść w jego ślady. Dobry pomysł, ponieważ w pociągu do Rzymu jest cała klasa uroczych uczennic, w tym urocza Rosita i - niespodzianka! - Nicole, ładna, ale nieuchwytna ukochana Aimé. Podróż jest radosna, ale pełna wrażeń, a życie staje się jeszcze bardziej skomplikowane przez ingerencję Duranvala, fałszywego agenta talentów, ale prawdziwego rozwiązywacza problemów. W pewnym momencie zamieszanie jest takie, że bomba wybucha i cała ekipa znajduje się w... niebie! Ale święty Piotr lituje się nad nimi i odsyła ich z powrotem na ziemię. W końcu Aimé może poślubić Nicole, podczas gdy jego muzycy rozprzestrzeniają wokół nich radość.

Słynna piosenkarka ginie w katastrofie lotniczej. Jej dwie córeczki trafiają pod opiekę dziadka, którego starsza gospodyni uprzykrza im życie. Po ucieczce dwójki dzieci do Paryża i kradzieży ważnych dokumentów przez ojca, dziewczynki spotykają się z matką, która nie umarła...

Hugo, młody mieszczanin, którego ojciec należał do wewnętrznego kręgu regenta Ilirii, kraju pod okupacją niemiecką, zerwał z rodziną i wstąpił do partii proletariackiej. Inteligentny i oddany, został obarczony karkołomnym zadaniem: zabójstwem Hoederera, przywódcy partii. Hugo dobrze znał Hoederera i podziwiał go; Hoederer darzył młodego mężczyznę pewną przyjaźnią. Hugo porzuciłby swój plan, gdyby nie dowiedział się, że jego żona ma romans z Hoedererem. Zabił go. Został uwięziony. Pewnego wieczoru został stracony, ponieważ partia postanowiła nie szargać wizerunku „bohatera”, a Hugo odmówił jakiegokolwiek kompromisu.

Reportaż z II Światowego Kongresu Obrońców Pokoju, który odbył się w Warszawie 16-22 listopada 1950. Planowany w Sheffield w Anglii, został w ostatnim momencie przeniesiony do stolicy Polski, kiedy to niektórym z delegatów zabroniono na wniosek Amerykanów wstępu do Wielkiej Brytanii. Po obu stronach Żelaznej Kurtyny rósł niepokój związany ze zbrojeniami w krajach kapitalistycznych i atakami bombowymi Amerykanów na Koreę. Obrońcy pokoju protestowali na ulicach Paryża (bunt dokerów w Nicei w 1950) i innych europejskich miast. Do Warszawy przybyli delegaci ze wszystkich kontynentów.

Dyplomatyczny i bystry, François wiódł dostatnie życie, aż pewnego dnia miał pecha i wygrał... fokę na loterii. Od tego dnia jego codzienne życie stało się skomplikowane, nie wspominając o życiu miłosnym. Gabrielle, jego zdecydowanie zbyt poważna dziewczyna, nie znosiła upałów i postanowiła się rozstać. A Angielki, takie jak urocza Diana, nie przepadały za fokami...!

Słynny aktor założył dom spokojnej starości dla aktorów. W testamencie zapisał, że jego spadkobiercą zostanie ten, kto zbierze najwięcej autografów od popularnych piosenkarzy. Gilbert i Giselle zostają łowcami autografów i po wielu przygodach odkrywają, że są sobie przeznaczeni.