Krótki film, który obrazami stara się przedstawić historię narodu żydowskiego. Akcja dzieje się w starej synagodze i na cmentarzu Remu w Krakowie. Najpierw kamera pokazuje nam wnętrza i nagrobki, by następnie przejść do obrazów Żydów opuszczających getta i obozy zagłady. Łącznikiem jest młoda kobieta, która przechadza się po synagodze.
Robotnicy budują tytułową maszynę, wierząc że robią coś wielkiego. Ośmieszenie gigantomanii w krótkiej animowanej formie przez jednego z najbardziej rozpoznawalnych polskich twórców sztuk plastycznych – Daniela Szczechurę. Autor na przełomie lat 50. i 60. związany był jako scenograf ze Studenckim Teatrem Satyryków. Specjalnością STS-u było ośmieszanie absurdów codzienności PRL-u. W Maszyna bez trudu można zauważyć podobne potraktowanie tematu.
Dynamiczna etiuda z przewrotnym finałem przedstawia jedną z akcji ulicznego kieszonkowca. Namierzenie ofiary, kradzież, wreszcie pogoń za złodziejem – wszystko to ukazane w miejskich plenerach, na tle drobnych scenek z życia ulicy.
Fabularna etiuda oparta na fragmencie słynnej powieści Jerome'a Davida Salingera „Buszujący w zbożu”. Miejscem akcji jest ciasny pokój szkolnego internatu, w którym aż gęsto od emocji. W ni to męskiej, ni to szczeniackiej konfrontacji współlokatorów chodzi nie tylko o dziewczynę, ale o różnice w postawie wobec życia (idealizm kontra konsumpcja).
Do domu, gdzie mieszkają Strielcowie przyjechali nowi mieszkańcy, ojciec i córka. Wkrótce dzieci: Nadia i Fiedia zaprzyjaźniają się, w szkole siedzą w jednej ławce, razem odrabiają lekcje. Lecz nadchodzi wiosna i Nadia z ojcem wyjeżdża na nową budowę, na Daleki Wschód...
Dokumentalny obraz najtrudniejszej w polskich Tatrach wspinaczki alpinistycznej na szczyt Mnicha. Alpiniści pokonują słynną drogę, zwaną Wariantem R, ścianą północno-wschodnią. Droga ta została wytyczona przez taterników Jana Długosza i Andrzeja Pietscha w 1955 roku. Był to historyczny przełom w polskim taternictwa.
Czarna komedia Agnieszki Osieckiej w reżyserii Konrada Swinarskiego. Spektakl z 1961 roku. Opowieść o mieszczańskiej rodzince i niesfornych bliźniakach, obdarzonych piekielnym temperamentem. Dzieciaki przy pomocy nawiedzających je duchów odkrywają rodzinną tajemnicę.
Z kieszeni chłopięcych spodni wypada scyzoryk. Przedmiot zaczyna żyć własnym życiem. Jego przeznaczenie skazuje go na ścinanie, rozrywanie, ostrzenie innych rzeczy. Wybrykom scyzoryka kładzie kres dopiero ludzik z kasztanów. W rękach istoty, która umie znaleźć dla niego zastosowanie, przedmiot staje się użyteczny.
Lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku, okres zagospodarowywania odłogów na kazachstańskich stepach. W czasie żniw dziewięcioletnia Alonka zmuszona jest wyjechać od rodziców, ponieważ w nowym kołchozie jeszcze nie ma szkoły. Jej towarzysze podróży w czasie długiej drogi opowiadają o swoim życiu...
Ruch miejski przebiega bez zakłóceń, o ile wszyscy stosują się do zasad. Bohater przemierza jezdnię poza pasami dla pieszych, powodując kolizję. Trafia do więzienia. Ucieka z niego sprytem, symulując grę na pile na kracie okna. Ucieczka skradzionym autem, przez zamknięty przejazd kolejowy kończy się powrotem do celi, tym razem z kulą u nogi. Animowana przypowiastka autorstwa Mirosława Kijowicza, reżysera i scenarzysty filmów animowanych, scenografa i pedagoga. Bohaterem filozoficznych filmów krótkometrażowych Kijowicza, formalnie bardzo oszczędnych, był zazwyczaj zwykły szary człowiek w sytuacjach fabularnych mających charakter egzystencjalnego uogólnienia i skłaniających do pogłębionej refleksji. Przedmiotem animowanych komentarzy Kijowicza była często skłonność małostkowego człowieka do złośliwości i okrucieństwa. Film Od rzemyczka ma ewidentnie edukacyjny charakter i jest skierowany do młodego widza.